Ik ben al een paar dagen bezig met het overschrijven van adressen en telefoonnummers in een nieuw adressenboek.

Het oude adressenboek is tot op de draad versleten en de band valt bijna uit elkaar. Het kwam er maar niet van om al die adressen in een nieuw boek over te schrijven.Ik ergerde me al een hele tijd aan al dat gekriebel in het boek en de adresstickertjes die er in geplakt werden.

Toen ik op een dag in Sluis liep zag ik in een boekenwinkel een mooi exemplaar liggen .Met ijzeren ringen werden de bladeren samengehouden. Die leek me wel stevig  om een tijdje mee te gaan.
Ik nam me voor om elke dag wat adressen en telefoonnummers over te schrijven. Netjes over te schrijven, zodat anderen die in het boek bladeren het ook goed kunnen lezen.

Een heel karwei. Ik ben er zo ongeveer mee in de helft.In feite moet ik twee adressenboeken overschrijven. Opa heeft de gewoonte om er zo maar eventjes iets in te schrijven of te doorstrepen als het hem uitkomt. Iemand belt op vanwie we het telefoonnummer nog niet hebben en hup opa schrijft het vlug op ...in het adressenboek in plaats van op een notablok. Op den duur geraakte ik er niet meer aan uit en ik legde zelf ook een adressenboek aan. Ik heb opa gezegd dat hij iets nieuws op een blocnote moet schrijven en ik zal het dan in het adressenboek invullen. Hopelijk doet hij het .

Terwijl ik zo bezig ben komen er veel herinneringen naar boven. Adressen die mogen geschrapt worden zoals die van mijn vaders oudste schoonzuster. Bij die tante gingen mijn collegaatje en ik regelmatig een kopje koffie drinken . Als het erg druk was  op het werk wilden we even rust . In plaats van naar de kantine te gaan,haalden we bij de bakker een gebakje en reden naar tante.Samen met haar dronken we koffie en hadden een gezellig halfuurtje ( meestal langer ,hahaha).
Zij verbleef korte tijd in een rustoord en is nu overleden.

Zo mocht ik ook het adres schrappen van een lieve vrouw waar ik als studente mocht logeren gedurende de examens. Zij werkte in de keuken van de school en ik had de laatste maanden van het schooljaar geen "kot" meer.Stage doen en zo...zij stelde voor om in de examenperiode bij haar te komen logeren. De rest van mijn leven ben ik met haar en haar man in kontakt gebleven.Zij is een jaar geleden overleden.

De telefoon van mijn laatste hulp heb ik ook maar verwijderd. Zij  liet me stikken omdat ze niet mocht doen wat zij wilde. Ik had geen bejaardenhelpster nodig die in mijn kasten alles wilde effen leggen ,maar iemand die de ruiten eens waste ,de vloer dweilde ,enfin die me hielp het grote huis op te kuisen. Ik heb het een beetje gehad met poetshulpen.Ik doe het nog altijd zelf en we zien wel wat de toekomst brengt.

De naam van een vriendin mag ik schrappen ,want na een korte ziekte is ze overleden.Ik kan het niet en heb haar adres laten staan.Het moet eerst slijten.

Bij het adres van mijn Limburgse vriendin krijg ik een krop in de keel. Zij vecht moedig tegen haar ziekte. Ze ligt nu terug al vier weken in het ziekenhuis.

Ik droomde dat ik in een ijskoets reed...

...naar het bal in het bos

de balzaal was gevuld met dansende elfen

foto's internet

daarna reed de ijskoets naar een paleis..
...het vervaagde en verdween in de ijle lucht, ik kon het niet meer zien....de rolluiken werden beneden opgetrokken...

Deze voormiddag was ik naar de dermatoloog!
Ik had een grote shopping tas mee met allerlei spullen die ik regelmatig gebruik.
Ik meende dat ze bij mijn vorig bezoek zei dat ik alles moest meebrengen waar ik regelmatig mee in aanraking kom. Dus dacht ik niet alleen aan cosmetica ,maar ook aan reinigingsmiddelen.
Ik stapte  deze morgen in mijn auto met die grote shoppingtas vol . 
Tussen haakjes het was hier de hele voormiddag aan het sneeuwen. Het bleef evenwel niet liggen  en een leuk zicht was het ook niet : Grijs en mistig en wat sneeuw erbij.

Toen ik met die grote shoppingtas in het kabinet van de dokter binnenstapte ,keek ze een beetje op.O ,dat had ze niet bedoeld zei ze. Hoe zouden jullie het dan begrijpen als ze zegt "alles meebrengen waar je mee in aanraking komt" . Ik had het haar nochtans uitdrukkelijk gevraagd.
Volgens haar bedoelde ze enkel cosmetica. Dat had ik  wel begrepen en alles wat ik regelmatig van toiletgerief gebruik had ik ook mee. Een berg was dat niet want ik heb al zoveel gesupprimeerd omdat ik vrees er allergisch voor te zijn.

Nu wilde ze toch ook de medicatie en druppeltjes en zalfjes die ik gebruikte voor mijn oogontstekingen ...nochtans wist ze dat ik iets gebruikte maar had niet gezegd dit mee te brengen.

Ik had genoeg spul mee om de reactieblaadjes vol te smeren en die hangen nu als een dubbel A4 blad op mijn rug.Het doet geen pijn maar het trekt ferm tegen .Dat moet nu op mijn rug blijven hangen tot woensdagmorgen.

Ik ga dan terug met al de medicatie die ik de laatste maanden voor mijn ogen heb gekregen en die gaat ze  op een reactieblad smeren en hupsakee ook mijn rug op.

Donderdagmorgen zou ze dan kunnen zeggen waar ik allergisch voor ben. Ik heb er sterk mijn twijfels in dat dit zo eenvoudig kan bepaald worden. Maar kom niet negatief denken ,we zien wel. 

En toeval wil dat ik deze avond naar de oogarts moet ,een afspraak geregeld maanden op voorhand. Ik zal eens horen wat zij van die voortdurende oogontstekingen denkt! Het is tenslotte op haar aanraden dat ik naar de dermatoloog ben gegaan. Maar ja  , je moet véél geduld hebben om bij specialisten  te geraken en ondertussen moet je maar je plan trekken....gelukkig heb ik een goede huisdokter.

Wordt beslist vervolgd....

De winter duurt te lang.
Het wordt teveel voor de sneeuwman !

 Dag van de Ambachten!

Het is vandaag de vierde keer dat er een dag van de Ambachten plaats heeft .
Honderden ambachtslieden openen vandaag in héél Belgie de deuren van hun ateliers om u te laten delen in hun passie: chocolatiers, meubelmakers, hoedenmakers, beeldhouwers, stylisten, juweelontwerpers ,parfumiers ,graveerders,siersmeedwerkers ,makers van streekgerechten  .... zodat het grote publiek het talent van die ambachtslui kan ontdekken. Zij  die vakkundig met aarde, leder, hout, papier, glas, edelmetalen, textiel, steen, … werken. Kortom, een dag vol geuren en kleuren. 

Ik heb op internet gezocht wie er in West Vlaanderen zijn deuren openzet en het zijn toch een behoorlijk aantal mensen  die willen tonen aan geinteresseerden wat ze als ambacht doen.
Moest het weer wat vriendelijker zijn ik zou er op uittrekken. Maar er hangt zo'n vieze mist en als je even je hoofd buitensteekt maakt een fijne motregen je gezicht nat .
Geen weer voor mij om buiten te lopen met sinussen die pijnlijk zijn,oren die dicht zijn,neus die verstopt zit...Het gaat met dat hoofd van me al ietsje beter ,dus zal ik vandaag maar binnenshuis blijven.

Ik had wel eens willen zien hoe een chocolatier zijn pralines maakt,of een glasblazer zijn vazen ,of een hoedenmaker speelse hoedjes om niet te spreken van een beeldhouwer of juwelenontwerper.
Die ambachtslui wonen verspreid in Vlaanderen en in de zomerperiode zou dit wel een mooie daguitstap zijn. Nu dus niet,ik blijf thuis zoals ik al zei en ik ga via internet eens bekijken wat die mensen allemaal doen en maken.

Ik was wel benieuwd of er in mijn eigen gemeente iemand meedeed aan deze dag.Ik vond een deelnemer :Clay and Wood(klik). Ik rijd regelmatig voorbij deze winkel en heb al dikwijls eens in de etalage gekeken. Er staan regelmatig originele ambachtswerken. Ik zal er de volgende keer nog eens extra opletten.

     opa en oma dansen!                                           keramiek              

De aanloop naar Valentijn is ingezet.
De kranten en magazines staan er bol van.

Ik heb al uitvoerig verteld over de verwarmingsperikelen die we deze week hadden en die zeker niet minnetjes waren. Het was behelpen en gelukkig was het nu ook de koudste week van de winter niet.Maar deze week zat propvol andere dingen die het allemaal wat ingewikkelder maakten.

Ik had op de laatste soldendag nog een paar mooie lappen stof bij Heytens op de kop getikt. Toonzaal gordijnen .Niet te geloven voor 5€ per stuk(2.50 m op 1.40m). Sommige stoffen kostten normaal 60 € per meter!!
Ik wil met de rode stof nieuwe kussens maken voor Suikerbossie. Die gaan perfect passen in haar twee canapé's. Ik kan het hier vertellen want ik heb de stof eerst getoond.
Voor mezelf heb ik de zwarte stof gekozen .Zware stof  met een tekening die opglanst als je de stof beweegt.
De lap stof met een muziekinstrument op heb ik gewoon gekocht omdat ik het zo lief vond.Het zal op een dag wel een bestemming vinden.
Dinsdagnamiddag-terwijl schoonzus hier was -hebben we samen al de zomen losgetornd en de ruflette losgepeuterd. We deden dat in de living waar de zibro kamin voor een aangename warmte zorgde.De lappen stof liggen klaar om kussenovertrekken te worden .Volgende dinsdag wordt er geknipt en gedriegd en genaaid....

Woensdagnamiddag naar school waar ik  opnieuw gestart ben met pc lessen .De nieuwe versie van powerpoint . Kwestie om het weer gewoon te worden.

Ik had afgesproken met dochterlief om deze week op donderdagnamiddag  en vrijdag  te gaan behangen bij haar.Zij nam zelfs donderdagnamiddag verlof hiervoor. Zij wilde  graag Kevins kamer een stoerder uitzicht geven. Hij is geen klein kind meer...
Ik poetste in de voormiddag zoveel als mogelijk de rommel thuis op ,want stof en slijk waren hier ons deel en in de namiddag ging ik behangen.
Dat vind ik geen karwei want ik doe dat graag en met twee gaat het ook vlot. Ik snijden,lijmen en aan de muur hangen en dochterlief de randjes boven en onderaan bijknippen  en eventueel nog wat bijlijmen aan de randen.
Normaal zou het karwei in anderhalve dag klaar geweest zijn.Nu moet ik deze namiddag nog een paar uurtjes  verder doen.

Dat onverwachte dat er tussen kwam ,komt door opa. Hij had het steeds maar uitgesteld om op onderzoek te gaan in het ziekenhuis en toen ik even bij de huisarts was voor controle van mijn "kopvalling"heeft de dokter besloten om zelf aan huis te komen om het te regelen. Ik bleef natuurlijk thuis en zo werd het in één klap geregeld dat hij gisteren morgen naar het ziekenhuis kon voor een echo en werd na dit onderzoek ook al een afspraak gemaakt bij een specialist over veertiendagen. Zoiets gaat vòòr op behangen natuurlijk ,maar het schudde mijn week wel danig dooreen.

Zij die dachten dat ik er van onder trok  om lekker op stap te gaan waren verkeerd!!! Ik was er vanonder om te gaan... behangen.

Morgen wordt er hier niks gedaan behalve rusten....

Ik ga nu voor de laatste keer vertellen hoe het met de chauffage zit. Saai voor jullie maar een hele opluchting voor ons dat ik kan vertellen dat alles gerepareerd is.
Dat wil niet zeggen dat alles er weer netjes bijligt en dat er niets meer moet gedaan worden.
Het parket moet drogen en het zit er dik in dat we een klein deel zullen moeten opbreken en terug laten leggen.
Maar het voornaamste is dat die chauffage hersteld is en dat we weer normale verwarming hebben. Toen het lek in de living werd ontdekt en hersteld was ,waren de problemen niet helemaal gedaan. De chauffage wilde nog altijd niet vanzelf aanslaan. Dat moesten we telkens manueel gaan doen door een knop in te drukken aan de brander.

Van in het begin zei de depanneur dat er ergens een lek was wellicht naar buiten toe.Door veel druk te steken om het lek te vinden was er een buis gesprongen  aan de chauffage in de living.Die buis was verroest en moet al een tijdje een ietsie pietsie gelekt hebben en had nu de druk niet weerstaan.Lappe, dat was dus dubbele pech.

Gisterenmorgen om 8 uur -terwijl ik nog lag te soezen in mijn bed halfluisterend naar de radio-werd er getelefoneerd en vroeg iemand van de chauffagedienst of ze mochten langskomen voor verdere herstelling.  Natuurlijk! Ik had er niet echt opgerekend omdat we nu toch verwarming hadden en er nog zoveel pechgevallen waren.

Een uurtje later stopte de camionette van de  firma en een bonk van een vent kwam aanbellen( neen geen hunk hoor ,maar wel een vriendelijke man !). Hij zou het karwei hier eens verder opknappen.

Hij stroopte zijn vestmouwen op en begon onmiddellijk met een spade mijn groententuin open te spitten daar waar we wisten dat de mazouttank lag.Dan een gleuf tot waar de brander in de garage staat ,eventjes onder het gaanpad,dan boren door de muur ,aankoppelen en klaar is kees. Dat zeg ik nu in een paar zinnen .Maar die man heeft er liefst vijf uur voor nodig gehad en hij heeft mijn tuin ook weer mooi toegelegd!
Eén geluk had hij gisteren voor deze zware klus,het was 8 ° over de middag !Toen het zachtjes begon te regenen in de namiddag was hij juist klaar met zijn karwei. Ik was zo dankbaar dat de firma dit karwei na mekaar wilde afwerken dat ik die man in de watte heb gelegd  met soep,koffie en snoep...en een babbeltje toe!

Hij heeft  ook geholpen om de kast in de living zoveel mogelijk achteruit te schuiven want dat lukte ons niet meer met al die opgekrulde planken...

Een hele opluchting dat er niet veel moest opengebroken worden  want het had anders kunnen aflopen.
We zullen wel eens zuchten als de rekeningen gaan binnenkomen. Nu maar afwachten welke tussenkomst we van de verzekering mogen verwachten. In elk geval is het schadegeval aanvaard en mogen we ook een bestek bijvoegen wat de reparatie van het parket zal kosten.

De put waar de mazouttank onder ligt wordt blootgelegd. Normaal mag er daar geen water instaan ,zegt de man ,maar er staat bij iedereen wel wat water in.
Daarnaast de gleuf  die hij gemaakt heeft  tot  de hoogte waar de brander staat.
De man kan  met een grote ijzeren staaf onder het gaanpad( gelukkig lukte dat zoniet moest het gaanpad opengebroken worden).
Die witte draad zie je juist nog in het linkerhoekje (naast die witte afvoerbuis )in die filterpot verdwijnen.

Moest je weten wat ik nu ga doen dan verklaren jullie me voor gek....wel dat mag je morgen weten!!Ik ben er vanonder.Geen tijd meer voor verdere uitleg.

Het is me gelukt deze week om op een morgen
aan de voet van de grote treurwilg
deze sneeuwklokjes te fotograferen.
Ze zijn nu ongeveer 10cm hoog.
Ze lijken zich jaar na jaar te vermeerderen.

Lente in aantocht!!
Ga jij ook eens zoeken
hoe de Lente zich bij jullie aankondigt?

Zo ziet het er nu uit in onze living!

Geen paniek . We hebben ondertussen verwarming al is het probleem niet helemaal van de baan.
De druk van het water zakte zo snel dat er ergens een lek moest zijn.
Een geluk bij een ongeluk was dat we water zagen lopen op de parketvloer in de living.Het lek zat dus ergens in de living. 
Er werd geen water meer bijgestoken met het gevolg dat we ook geen verwarming meer hadden.

We hebben ons twee dagen verholpen met bijverwarming en dat viel nogal mee. Hoewel, het huis koelde erg af en de plaatsen waar er geen bijverwarming was werden ijzig !
De depannage dienst van de  chauffage had het druk ,blijkbaar zijn er veel pannes met deze koude dagen. Maar gisterennamiddag kwam hij het af en heeft uren gewerkt aan de plaats waar het lek vermoedelijk zat. Hij zegt dat we onze handjes in elkaar mogen leggen dat er niet teveel kapwerk aan te pas is gekomen.
Op de foto kun je zien dat de buis niet meer in de muur verdwijnt maar nu recht de grond zal ingaan .Dat zullen we dus wel zien in de woonkamer maar dat kan me geen barst schelen. Stel je voor dat de parketvloer helemaal moest opgebroken worden!! Nu is het overwegend langs de muur .
Vandaag (waarschijnlijk) komt de man terug en zal hij dit gat dichten en dan  nieuwe planken ( gelukkig hebben we er nog een paar op zolder liggen )  op de vloer en het leed is geleden.

Het venijn zit echter  nog altijd in de staart.
Zodra de dooi intreedt moet de mazouttank blootgelegd worden want daar is er een lek of een luchtbel .Laat ons hopen het laatste! Daarom slaat de chauffagebrander niet altijd aan!  Ondertussen gaan we af en toe  de brander eens gaan aanporren.

Maar we zijn hier al blij dat er verwarming is en nu ga ik de hele living opkuisen met een sopje en een dweil voor de vloer en een zeemvel voor het meubilair :het gevolg van kappen in de vloer :zwart stof!

Er is een politiereglement in onze gemeente waarbij het verboden is  meeuwen te voederen.Ze moeten zelf hun voedsel zoeken en als wij hen voederen bezorgen ze op den duur echt overlast. 
Deze vogels zijn zo agressief dat ze vuilniszakken opentrekken , in scheervlucht over je tuin vliegen,de kleine vogels verjagen ,de poezen schrik aanjagen met hun duikvluchten...
Maar het zijn heerlijke vogels om te zien vliegen en ze zweven op de wind.

Ik had op een morgen wat voeder voor de kleine vogels te ver in de tuin gegooid ,en hoe het mogelijk is ,maar een paar tellen later kwam er eerst één meeuw overgevlogen en toen kwamen er een tiental in scheervlucht met een krijsend lawaai over de tuin .
Ze gingen daarna op het dak van de buurman zitten en eentje op de lantaarnpaal vooraan in de straat.
Ik wilde zo graag eens een meeuw op beeld krijgen maar het lukte me pas na verschillende pogingen.Zodra ze je in de gaten krijgen zijn ze verdwenen.

Deze beelden heb ik  gemaakt vanachter het raam.Maar de meeuw kreeg de lens toch in de gaten en vloog in duikvlucht naar hoge bomen een eindje verder.

Ter gelegenheid van de 116e geboortedag van de Amerikaanse schilder en illustrator Norman Rockwell (3 februari 1894 - 8 november 1978) heeft de bekende zoekmachine Google vandaag een prachtig logo bovenaan zijn pagina staan!
Norman Rockwell werd vooral bekend om zijn voorpagina's van de Saturday Evening Post, waarvoor hij 40 jaar lang de illustraties verzorgde.
Die man is mij onbekend maar ik heb eens rondgeneusd op internet en zijn tekeningen zijn mooi en lief ,en in zijn tijd zeker passend.

~~~~ 

Gisteren zag ik op FocusTV een reportage waarin de moeder van Bart Bonroy heel sereen vertelde hoeveel pijn het verlies van haar zoon nog steeds doet . Haar  zoon werd vandaag drie jaar geleden in Oostende gedood voor een sigaret.

Zinloos geweld.
En nu die beelden in Brussel...
Leren we het dan nooit.