kinderen en kleinkinderen

Ik zei het gisteren al dat we met de Senioren naar Gent zijn geweest. Het hoofddoel was een bezoek aan het SMAK.
Maar in het kader van het vierdaagse Lichtfestival in Gent wil ik het eerst toch hebben wat we in de namiddag hebben gedaan.

Na een heerlijke maaltijd op de Korenmarkt wandelden we richting Belfort waar een gids ons opwachtte om op "sneukeltoer" te gaan. Hoewel de straten er nog nat bij lagen en de hemel nog dreigend grijs was , regende het niet meer en dat was toch het voornaamste.
De gids bracht ons oa op plaatsen waar om 18 uur de lichtjes zouden aanfloepen om de stad in een feeërijke sfeer om te toveren.
Zo zagen we de lichtstraat en de boot die door paarden wordt voortgetrokken en de duizenden lichtgevende staafjes die in draadwerk werden geschoven 
Ook de telefooncabine ( waarvan ik gisteren een foto plaatste) was een onderdeel van dit lichtfestival

De gids nam ons op een wandeltoer mee dwars door het centrum en hier en daar werd halt gehouden om iets over de stad te vertellen : een gebouw , een rug , een monument.
Plots hield ze dan halt voor een kaaswinkel, de befaamde snoepwinkel van Temmerman, de vleeshal waar de bekende Gandaham aan de balken hangt te drogen en bij de befaamde pralinewinkel van Daskalides. Telkens kwam ze dan naar buiten met een plateau vol met kaas, hesp, snoepjes en pralines. Iedereen liet het zich smaken.
Ondertussen vertelde de gids allerlei weetjes met een grappig Gents accent.

Zij vertelde het verhaal van de mammelokker  (foto rechtsboven) , dat zwanen het symbool waren voor brouwers en daarom kregen veel herbergen de naam De Zwaan ...die Swaene...  (foto rechts tweede rij) en de beelden in de nissen van het voormalige postgebouw die de werelddelen voorstellen met bovenaan Europa.( tweede rij links). Zij vertelde van veel mooie gebouwen de geschiedenis en van eentje zag ik helemaal bovenaan een prachtige zonnewijzer . En dan het verhaal van de winkel waar al jààààren behangpapier wordt verkocht die je niet eens aan je muur wil zien hangen. Maar het werd gebruikt voor decors in theater en zo. Plots is zo'n oud behangpapier weer in en we zagen veel mensen rondlopen in de oude winkel. We liepen ook voorbij de Souplounge waar je heerlijk kunt een kleine of grote bol soep eten met een broodje en een gezonde appel of banaan als dessert. Heel basic maar o zo gezellig. Iedereen babbelt er met iedereen. 
Ach en er valt nog zoveel te vertellen over deze stad. Ik ga er beslist nog eens naar toe , kom je dan mee met mij?

Maar ik kon het niet laten om even uit de groep weg te rennen om aan een snoepkarretje een zakje met Neuzen ofte Cuberdons te kopen. Die zoete snoep eet ik verschrikkelijk graag. De gids vertelde over de twee karretjes die er dicht bij de Vleeshal staan een kleine anecdote over de concurrentiestrijd van de twee verkopers.

...en zal deze avond maar eens vroeger dan anders in bed kruipen..
Het was vroeg dag . Ik stapte een paar uur vroeger uit mijn bed dan gewoonlijk. Dat vroeger opstaan is niet zo erg en dat valt best mee , maar de dag was lang en druk. Ik voel het aan mijn kuiten en voeten want vandaag heb ik toch flink wat kilometertjes gewandeld en van wandelen word je méér moe dan van flink doorstappen.

Deze morgen reisden een twintigtal senioren met de trein naar Gent. We zouden een bezoek brengen aan het SMAK onder leiding van een gids. Het was druilerig weer , maar gelukkig niet erg koud. En gezien we toch de hele voormiddag in het museum doorbrachten stoorde het niet dat het buiten wat regende. Morgen vertel ik er meer over en toon ik beelden van dit museum.
's Middag gingen we op de Korenmarkt in een restaurant eten. Het zat er propvol maar wij mochten op de bovenverdieping in een klein zaaltje eten. Het was  fantastisch lekker. Een bordje gebonden preisoep en als hoofdschotel een flink stuk kalfsvlees met een lichte roomsaus met paddenstoelen ,frieten en een mooie gemengde salade.
Dessert was er niet want na de middag gingen we met een gids op "sneukeltoer" in de stad. Dat betekent dat we op een viertal plaatsen een lekkernij kregen . Maar morgen meer daarover.

Ik wil vandaag nog iets leuks vertellen.

Toen we door de stad wandelden zagen we een heleboel mensen samengetroept staan rond een telefooncabine. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat die ingericht was als ...aquarium !!!  Er zwommen een groot aantal vissen in rond ! Een uniek zicht ! Ik heb er een paar foto's van gemaakt .
De telefooncabine is geplaatst in het kader van het Lichtfestival dat nu loopt in Gent en is te zien op de Kalandeberg. Het  is  van de hand van Benedetto Bufalino en Benoit Deseille.
"Hoe zielig staan de telefoonhokjes erbij sinds de uitvinding van de mobiele telefoon. Van telefooncabine naar groot aquarium met azuurblauw water, kleurrijke vissen en golvende waterplanten… een ingenieuze reconversie. Het is een prachtig zicht in de stad en laat de kijker dromen over verre en exotische reizen"is de uitleg voor deze telefooncabine.

En wie stond er ook met de fiets aan de hand te kijken naar dit mooie spektakel ? Nic Balthazar,regisseur van de succesfilm Ben X en de hartverwarmende film "Tot altijd" die nu in de bioscoopzalen loopt. Hij werd door velen herkend , een sympathieke man. Ik mocht een foto van hem nemen.

Er vliegt een nieuw stokje rond en Fotorantje heeft me hiervoor getagd.
Ik moet 11 vragen beantwoorden . Hier komen ze :

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

1. als je geen rekening moest houden met je kunnen (iq, mentaal of fysiek) of wat dan ook,
welk beroep had je dan graag gedaan?

Een eigen bloemen- en groentenkwekerij

2. Als je had kunnen kiezen, in welke eeuw had je geboren willen worden?
(oude belg die op jacht gaat, ten tijde van de lange hoepelrokken en pruiken voor de mannen, ...)

In de tijd van de suffragettes en de bevrijding van de vrouw uit haar korset.

3. Wat zou je graag als sport willen doen? (moest alles mogelijk zijn)

Zwemmen om mijn angst voor zwemmen door een bijna verdrinking te overwinnen.

4. welke van de volgende talenten had je het liefst gehad?
goed kunnen: schilderen - muziek spelen - dansen - zingen - boeken schrijven

Boeken schrijven

5. wat  is het laatste wat je doet als je weggaat voordat je de deur sluit?

Bij een langere afwezigheid nog even door het hele huis lopen of alles veilig is:lichten uit, kranen dicht,vensters dicht ,achterdeur gesloten...

6. welke heel leuke 1-april grap haalde je ooit uit?

Een stagiaire naar een ander bureau sturen om een artikel op te vragen uit het Veldwetboek. Collega's snapten het en stuurden  haar het hele gebouw door want opeens had niemand het Veldwetboek in zijn bezit.Ze had maar niet moeten zeggen de dag ervoor dat niemand haar zou beet nemen!

7. en ja, met welke 1-april grap ben je zelf goed beetgenomen geweest?

Ben nooit beetgenomen. Maar een goeie was die met mijn broer:grootvader stuurde hem naar een winkel achter een kilo "kloeffenagel "( klompennagel) zaad.

8. woon je in een appartement, rijhuis, villa, boerderij,...?

Ik spreek altijd over "mijn huis" al is het een villa.

9. ben je ooit fervent fan geweest van een bepaalde muzieksoort en heb je je naar dat genre gekleed? (punkkam, ...)

Ik ben nooit een fervente fan van eender welke muziek geweest.Hou het meest van zachte muziek .Ik kan niet tegen hoge tonen die doen pijn aan mijn oren. Ik ben zeker een reincarnatie van een kat,hahaha...

10. heb je je teddybeer of lievelingspop van vroeger nog?

Neen maar ik was altijd gek op lappenpoppen en de holly hobby poppen van dochterlief heb ik dan ook gespaard en staan op mijn kamer.

11. ben je al ooit zo'n blogstokjes toegegooid gekregen? zoja, welke?

Vertel eens iets over jezelf (heel in het begin van het bloggen)
Trek eens gekke bekken
Wasknijpers op je gezicht
Kruip eens in een kast
Toon eens je achterkant.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

En nu moet ik de regels voor deze tag doorgeven aan 11 andere personen:
Dat wordt een hele opgave omdat het stokje reeds rondloopt maar ik probeer toch een paar bloggers te taggen. Aan elf personen geraak ik niet.
Emmy
Nana
Chrisje
Liliwens
Madrina

1. Je moet deze regels posten
2. Iedereen moet 11 dingen over zichzelf bloggen
3. Dus je beantwoordt de 11 vragen die de tagger heeft gegeven 
4. Stel 11 nieuwe vragen op voor de mensen die je zelf tagt
4. Vraag dat zij dat op hun beurt ook doen met 11 andere mensen
5. Ga naar hun pagina en zeg dat je hen getagd hebt
6. Niet terug taggen

En nu de vragen waar jij moet op antwoorden:
1.Woonde je altijd in Belgie?
2.Ben je al veel verhuisd?
3.Veranderde je al eens van job?
4.Zou je een andere job willen hebben?
5.Waar ga je het liefst op vakantie?
6.en hoe ga je op vakantie(hotel,tent,caravan)
7.Als je een grote erfenis kreeg wat zou je dan het eerste kopen of doen?
8.Als je moest emigreren waar zou je dan het liefst wonen .(niet allemaal naar het zuiden want dan is het daar overbevolkt)
9.Zou je een orgaandonor willen zijn?
10.Als je op pensioen gaat zou je dan vrijwilligerswerk willen doen ?
11.Wat zou je- gedwongen door bepaalde omstandigheden- het meest van je comfort missen .

Veel succes!!

Met een dagje vertraging feliciteer ik onze kleindochter
Emma
met haar verjaardag.

17 jaar

is ze gisteren geworden.
Oma heeft haar op de dag zelf al gefeliciteerd,
maar hier was ik het even uit het oog verloren.

Ik zit graag rustig aan mijn bureau om te schrijven (tikken) 

Ik had me voorgenomen om echt eens werk te maken met opruimen in de kamer waar mijn bureel staat. Aan die fameuze rommelschuiven ben ik nog niet begonnen. Er lag genoeg rond te slingeren dat ook eens netjes mocht opgeborgen worden. Ik had hiervoor speciale plastiek enveloppen gehaald in de Action in Sluis. Ik ben gisteren  begonnen met de nieuwjaarskaartjes in een album te plakken en vandaag heb ik in mijn bureau alles geordend in de kastjes waar knutselgerief , teken-en fotopapier , allerlei spulletjes om te knutselen lagen. Met plezier doe ik nu die kastdeurtjes open. Morgen begin ik met de rommelschuiven , dat zal een ander paar mouwen zijn om al de betalingen en uittreksels in de mappen te steken waar ze in feite horen...

Terwijl ik bezig was met de nieuwjaarskaartjes dacht ik aan al die mensen die in hun mooiste handschrift korte of lange berichtjes op de kaartjes  en brieven geschreven hebben. Vroeger was dit de enige manier om met elkaar in kontakt te komen. We leerden zelfs op school "schoon schrijven" . Ik kocht dan mooi briefpapier en bijbehorende enveloppes. Schreef je geen lange brief dan was er toch een mooie enveloppe en dito briefpapier. Het oog wil ook wat en de ontvanger apprecieerde dit gebaar wel.

Als er brieven naar de familie gestuurd werden in Canada mocht er dan een blauw stickertje op "par avion" . De post kwam dan na een tiental dagen in hun bus terecht. Elk jaar was het een hele opgave om naar al de familie ginder een brief te schrijven. Drie nichten, twee tantes , en nog nieuwjaarskaarten met een kort berichtje naar familie ginder waar we minder kontakt meehadden. Je moest ze wel elke keer opnieuw schrijven , maar later kopieerde ik de brieven met het "algemene nieuws" .Dat was een soort "newsletter" en ik voegde er dan een persoonlijk briefje aan de persoon zelf bij.

Toen kwam de computer en kon je mailen .Berichten kwamen praktisch onmiddellijk toe en je kreeg ook meer kontakt met de mensen dichtbij en veraf.
Zien en horen kun je hen nu ook via de pc.
Gedaan met postzegels plakken en stickertjes met "par avion". Ondertussen was de telefoon ook gemeengoed geworden en zelfs naar het buitenland is het goedkoop bellen vooral met de vaste telefoon.
Maar toch vind ik het veel leuker om een brief uit de brievenbus te halen . Zelfs al staat er enkel op groeten van... En de laatste jaren heb ik ondervonden dat er voor speciale gelegenheden weer meer en meer echte kaarten en brieven gestuurd worden.
En dat we schrijven niet meer gewoon zijn ondervind ik als ik een lange brief heb geschreven of na het schrijven van al de nieuwjaarskaartjes...kramp in de pols !!

Het was me het dagje vandaag. Ik had het me rustiger voorgesteld . Toen we gisteren naar de sporthal wilden vertrekken stopte er een auto voor de garage zodat we niet eens konden wegrijden . Om een lang verhaal kort te maken : een Engelsman kwam ons verwittigen dat de schoorsteen op ons dak wankel stond nl. de schoorsteen van de haard . De open haard brandt al in geen jaren meer. Er staat een oliekacheltje in en in het voorjaar en najaar als het killige avonden zijn  wordt die aangestoken.
Opa wimpelde de man af omdat we weg wilden  en de Engelsman mocht de volgende dag terugkomen .We dachten die zien we niet meer terug , maar dat was niet zo. Hij kwam deze voormiddag terug samen met nog een jonge kerel .De ene klom op het dak om te tonen waar hij problemen had gezien en toen schrokken we ons een bult. Hij kon een deel van het schoorsteentje gewoon opheffen. Opa brulde van de weeromstuit dat hij die moest neerzetten!

Ppfff.Veel overredingskracht om herstellingen uit te voeren waren er niet meer nodig.Want inderdaad die mannen waren van een bedrijf van dakwerken. Alleen de prijs was een obstakel. Die lag veel te hoog  volgens ons en daar waren we niet mee akkoord. Ik wist van mezelf niet dat ik zo kon marchanderen,hahaha. Opa liet me maar doen omdat mijn Engels beter was dan de zijne. Ik wist niet eens dat ik het zo goed kon  en uiteindelijk heb ik de prijs gevoelig doen zakken en omdat ik nu toch bezig was vroeg ik gemak van betaling maar dat kon niet en toen lieten ze de 6% btw maar vallen. Ik eiste met een uitgestreken gezicht nog een aantal herstellingen méér anders zou ik niet toezeggen en dat lukte me wel. Het was me wel een paar koppen koffie waard !!! hahaha. Maar dan moest ik wel na de werken het geld overschrijven wat ik ook beloofde

Twee mannen zijn dan op het dak geklommen hebben de schoorsteen vastgezet buiten en ook op de zolder, hebben de nokpannen opnieuw vastgemetseld en alle nokpannen van het hele dak en van de dakkapellen met een beschermlaag ingespoten zodat ze ten eerste vastlagen en ten tweede geen vocht konden doorlaten...
Verkleumd zijn die twee mannen vanavond van het dak naar beneden gekomen en wilden niet eens een cup of tea( want ze dronken geen koffie). "De Belgen zijn gek op koffie en overal worden we koffie aangeboden"zeiden ze. Hun baas en zijn compagnon met de radde tong dronken die wel.

We zijn een pak euro's lichter maar toch ook gerust dat die pannen en de schoorsteen weer vastliggen. Het is wel een Belgisch bedrijf hoor met een adres en rekeningnummer alhier en de papieren waren ook in het Nederlands. Ook met een auto met Belgische nummerplaat en firmanaam erop. Wellicht werken die mannen in onderaanneming. Ze waren wat ontstemd over onze argwaan en of dit was omdat ze Engelsen waren. Helemaal niet en ik heb lekker een potje Engels kunnen spreken vandaag. Maar zeg nu zelf zou jij geen argwaan hebben als ze zo komen aanbellen? Je hoort zo veel van die bedrieg-de-boel-zaken !
De garantie wordt na ontvangst van de betaling opgestuurd. Dat hoop ik tenminste anders bel ik hun gsm plat. Of het zou een nepnummer moeten zijn en een nep mailadres...niet  doordenken! Ik laat het jullie weten.

Vandaag was onze veertiendaagse sportnamiddag. Ik had er eigenlijk vandaag niet zoveel fut in. Ik loop al een paar dagen rond met een zeurende hoofdpijn.Teveel in de koude wind gelopen . De afgelopen maanden is het goed gegaan , ik heb mijn hoedje niet veel op mijn hoofd moeten zetten. Die keer bij het stormweer op zee had ik mijn hoedje op en dan waaide het de zee in ... Met de nodige homeopatische pastilletjes zal het weer vlug beter zijn. Gelukkig pakken die bij mij goed aan. Die sinussen toch.

De meeste senioren  spelen koersbal. Ik vind er niets aan en verkies om vogelpik te spelen en bowling op de WII dat kan ik op mijn eigen tempo spelen en wat van gedachten wisselen met de spelers die hun beurt afwachten voor de koersbal... In feite verlang ik er naar om terug buiten petanque te kunnen spelen ....
Volgende week is er het jaarlijks diner van de Senioren en de secretaris had graag nog wat foto's van de "sportende " leden. Een collage van hetgeen we het  afgelopen jaar hebben gedaan  aan uitstappen ,filmavonden,debatavonden...wordt dan vertoond terwijl we dineren. Iedereen is vrij om te kijken of niet ... De secretaris weet dat er altijd een digitaaltje in mijn handtas zit. Deze keer zat het klein Nikonnetje in mijn handtas. Een ideale gelegenheid om  eens te kijken of het lukt om binnenshuis deftige foto's te maken.
Ik heb dan wat foto's genomen van het koersbalspel, van de WII, en de vogelpik. Het resultaat is niet naar mijn goesting. Oefening zal hier nodig zijn. Het werkt anders dan mijn digitaaltje.