01-09-12

Het verhaal van de ondeugende jongen -deel 1

Dit verhaal is geschreven door Cédric, 13 1/2 jaar oud, en  gebaseerd op het feit dat Sébastien te moe was om nog verder te fietsen . Dat fietsen van hem geleek meer op de processie van Echternach... De weg die iedereen de Zes Bochten noemt ( omdat er effectief 6 bochten zijn ) kent ook een heel lang recht stuk langs weiden en velden en dat is als je moe bent wel demotiverend. De rest is allemaal fictie. Hij schreef het voor zijn broertje en hij heeft het hem ook voorgelezen. Ik hoorde hen allebei hartelijk lachen. Ik vond de getikte bladeren in hun kamer . Ik vond het de moeite om het hier  uit te tikken.
Lees je even mee ?

 

De spannende fietstocht

ondeugende-jongen.jpgEr was eens ,niet zo lang geleden, een ondeugende jongen, Sébastien genaamd, die altijd dolle fratsen uithaalde. Als de vakantie begon, ging hij met zijn broer altijd op vakantie bij zijn oma, die een beetje verder woonde ...in Knokke...

Op een mooie vakantiedag begint ons verhaal. Oma , grote broer en onze ondeugende vriend Sébastien gingen gaan fietsen. Alles verliep prima, zelfs de jongste van de drie deed normaal mee, zonder onnozele toeren uit te halen !
Maar plots waren ze aan het fietsen op een weg met zes bochten onder de stralende zon. Oma, grote broer en Sébastien fietsten alle drie achter elkaar, redelijk traag. Eerst reed oma, dan Sébastien en als laatste de oudere broer Cédric. Maar plots begon Sébastien te vertragen ! Cédric viel bijna van zijn fiets van de traagte ! Dus stak grote broer Sébastien voorbij, en ging achter oma rijden, die al een heel stuk verder was. Sébastien bleef achter en bleef maar vertragen. Op een ogenblik staken twee fietsers, een man en een vrouw ons voorbij en vroegen aan oma "Is dat meisje van jullie? Het rijdt een heel stuk achter jullie !!!"
Oma en grote broer keken verwonderd achter hen en zagen inderdaad dat onze ondeugende jongen een heel eind achter ons reed. Natuurlijk is hij geen meisje, maar door zijn lange haar denkt iedereen dat.
"Jaja die is van ons", zei oma lachend   en de fietsers reden verder. "Moeten we niet even wachten ?"vroeg Cédric ongerust. "Neenee, " zei oma, "hij is weer eens tegen draad dus reden oma en grote broer verder...Na een eind keek grote broer achter zich en zag Sébatien al niet meer fietsen !!! Toen zei oma: " Kom we wachten even".
Ondertussen zag Sébastien oma en Cédric niet meer en wist hij niet meer waar hij moest fietsen. Het werd na een tijdje zelfs al donker!  Sébastien wist na een tijdje niet meer wat gedaan en zocht naar een huis waar hij kon aanbellen. Dat was niet zo gemakkelijk, want alles wat hij rond hem kon zien, waren akkers en weiden. Of toch! Daar achter die grote boom zag hij een klein huisje! Hij nam zijn fiets en besloot om aan te bellen.

Oma en Cédric stonden al een groot kwartier te wachten op Sébastien. Toen het donker werd , besloten oma en Cédric om een stukje terug te keren om te kijken of onze jonge vriend daar niet was. Maar neen, ook daar was hij niet te vinden. Het werd al laat,het was al na 8 uur! Maar ze konden niet zonder Sébastien terugkeren naar huis. Dus moesten ze opa verwittigen, die thuis zeker al zat te wachten op ons. Maar toen zei oma: " we mogen niets aan opa zeggen, hoor. Anders zou opa veel te ongerust zijn en misschien wel de politie bellen!" Neen, dat mocht opa niet doen! Stel dat Sébastien zich gewoon ergens verstopte, dan zou de politie helemaal voor niets gekomen zijn !
"Wat zeggen we dan aan opa?", vroeg Cédric. " Eeuh...ik verzin wel iets! Kom geef me de telefoon,"zei oma.En Cédric gaf de telefoon aan oma en oma belde naar opa.
"Dag,opa," zei oma," het is om te zeggen dat we wat later zullen zijn. Eeuuh...we zijn nog een ijsje aan het eten. Tot straks!Daaaggg!" En oma legde de telefoon af, gaf hem aan Cédric en die stak hem weg. Oma dacht nog even diep na en besloot om nog een stukje terug te keren naar de plaats waar de fietsers haar vroegen of dat Sébastien wel ons kind was. Zo gezegd , zo gedaan, en ze keerden nog een stuk terug.

Intussen had had Sébastien al aangebeld bij dat kleine huisje. Een lelijke meneer deed open. "Wie ben  jij ?" riep hij streng en kiezig(= vies). Sébastien zei op een bange toon:" Eeuh..ik ben verdwaald meneer. Ik was aan het fietsen met mijn oma en mijn broer maar toen zag ik ze ineens niet meer." " Zozo" zei de meneer , "ben je verdwaald? En waar woon je? Dan kan ik je naar huis brengen!"
"Oooo dat is lief!" zei Sébastien,die al niet meer zo bang was. " Ik woon in de xxxxxxdreef. " Kom,stap maar in mijn auto, dan kunnen we meteen vertrekken", zei de meneer vriendelijk. Sébastien stapte in. Oma en Cédric waren toevallig vlakbij.Oma keek rond op zoek naar Sébastien, maar Cédric was  al veel te moe geworden om nog te zoeken en zat op zijn gemak op de fiets. Maar plots zag Cédric bij een klein huisje een kind in een auto stappen en wegrijden.
"Oma, ik zag net een kind in een auto stappen en wegrijden.Zou dat Sébastien niet zijn?"
"Ik weet het niet" zei oma, "kom we gaan eens kijken bij dat huisje".
Oma en Cédric  reden naar het huisje.En inderdaad, het fietsje van onze ondeugende vriend  stond voor de gevel van het huis. Oma en Cédric wisten nu wel zeker dat Sébastien die auto moest ingestapt zijn.

" Waar zouden ze naartoe rijden?" vroeg Cédric. "Geen flauw idee," antwoordde oma,"maar kijk,de auto laat een spoor van benzine achter!"  Cédric zag nu ook overal benzinedruppels die de auto achterliet. Ze besloten met hun fiets het spoor te volgen...

 

...wordt vervolgd.

17:31 Gepost in kleinkinderen | Commentaren (9) | Tags: kleinkinderen, verhaal |

Commentaren

Cédric heeft duidelijk schrijverstalent in de vingers. Ik kijk nagelbijtend uit naar het vervolg.

Gepost door: Benjamín | 01-09-12

Reageren op dit commentaar

ben benieuwd naar het vervolg....

fijn weekend toegewenst

Gepost door: Bianca | 01-09-12

Reageren op dit commentaar

ben benieuwd naar het vervolg....

fijn weekend toegewenst

Gepost door: Bianca | 01-09-12

Reageren op dit commentaar

amai spannend!!!

Gepost door: fotorantje | 01-09-12

Reageren op dit commentaar

wat heeft oma veel geduld om het verhaal te poste.

Gepost door: liliane | 01-09-12

Reageren op dit commentaar

S*P*A*N*N*E*N*D ....

kijk érg uit naar het vervolg ... :-) !

Gepost door: Klaverke | 02-09-12

Reageren op dit commentaar

jaaaa, spannend! oeioei hij zal toch niet ontvoerd zijn :-(

Gepost door: oma-moetje | 02-09-12

Reageren op dit commentaar

Hey leuk..een gastschrijver! Ik deed dat vroeger ook..verhaaltjes schrijven voor m'n broertje..hij heeft er de boekjes nog van..hij maakte er dan de tekeningetjes bij hehe.
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 02-09-12

Reageren op dit commentaar

Schrijverstalent :-) Benieuwd naar het vervolg.

Gepost door: bea | 02-09-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.