22-09-12

even stil...

Ik ben gisteren naar de crematie geweest van mijn collega die ik mijn hele carrière lang gekend heb. Onze wegen gingen op de werkvloer wel uiteen maar we zagen elkaar elke dag, 30 jaar lang.Wij waren erg verschillend van karakter, zij frivoler en ik het moedertype( dat zeiden ze toch op het werk). We vulden elkaar zo goed aan. Zij ging eerder op pensioen , ik kwam achter en we zagen elkaar nog altijd . Tot de fatale dag dat ze een hersenbloeding kreeg en nooit meer de oude werd en in een verpleeghuis moest verblijven. In het begin herkende ze me nog en ik vertelde  grappen en grollen die we tegengekomen waren op ons werk. Aan haar blik en haar mond kon ik zien dat ze genoot en ze kon nog een beetje in mijn hand knijpen. Die luchtige gesprekken waren goed voor haar moraal, zeiden de verpleegsters. 
Zij deemsterde langzaam weg , acht lange jaren.

Donderdagavond pas kreeg ik het bericht. De dochter wilde een intieme plechtigheid met de familie, en daarom verwittigde ze héél laat enkele vrienden en kennissen. Ik heb de dochter weten opgroeien van kleine uk tot volwassen vrouw. Zij kwam na school graag even naar haar moeder vooral omdat ze in mijn bureau wel altijd een snoepje vond. Ze omhelsde me gisteren en zei al schreiend " weet je nog toen ik klein was"....Natuurlijk weet ik dit nog.

Lieve collega, je bent niet meer onder ons maar ik zal de mooie en zelfs minder mooie momenten die we samen beleefden koesteren als  dierbare herinneringen. Ik geef je een hele tuil bloemen uit mijn tuin mee !

Op het gedenkkaartje stond een gedichtje van Toon Hermans.

rust in vrede.JPG 

Wij doen zo deftig  met de dood
Dat doen we al zo lang
Om hem te zien zoals hij is
Daarvoor zijn we bang

We zitten hem platvloers gezegd
‘n leven lang te knijpen
Pas als je héél dicht bij hem bent
begin je’t te begrijpen

Dan krijg je iets van: Dat lucht op…
in plaats van iets van straf
En bij je laatste harde klop
valt alles van je af.

Je moet niet wenen
voor wat niet meer komt

Maar lachen voor wat
 is geweest.

Toon Hermans

 

18:46 Gepost in mijmeringen | Commentaren (10) | Tags: dood, collega, crematie |

Commentaren

Tja..de dood hoort bij het leven, maar het is altijd droevig om zo'n bericht te krijgen als het om iemand gaat die je goed gekend hebt. Mijn medeleven aan al die haar na waren.
Groetjes.

Gepost door: mizzD | 22-09-12

Reageren op dit commentaar

ach Magda, wat erg, afscheid nemen, iemand voor altijd moeten missen
maar het is eigenlijk zoals Toon zo mooi schrijft, dat moeten we in gedachte houden

Gepost door: fotorantje | 22-09-12

Reageren op dit commentaar

Definitief afscheid nemen doet pijn, weer een mijlpaal die je tegenkomt, soms erg confronterend ...
Sterkte bij het heengaan van je dierbare collega Magda. Het zal weer even tijd vragen om dit een plaatsje te geven.
Voor morgen wens ik je een rustige zondag toe, liefs.

Gepost door: Chrisje | 22-09-12

Reageren op dit commentaar

Als je verdrietig bent,
kijk dan opnieuw in je hart
en je zult zien dat je huilt
om wat je vreugde heeft gebracht.

Gepost door: Benjamín | 23-09-12

Reageren op dit commentaar

Ja Magda afscheid nemen van een goede collega doet pijn. Ik wens je veel sterkte toe Magda.Ik wens je een goede zondag toe. Met Jeske is alles goed, juist zeer moe.
Groetjes
Adriën

Gepost door: Adriën | 23-09-12

Reageren op dit commentaar

een pijnlijk afscheid Magda...

en wat Toon schrijft, daar kan ik best inkomen..

fijne avond

Gepost door: willy | 23-09-12

Reageren op dit commentaar

Dank jullie voor de lieve woorden van troost! Het leven gaat verder en ik ga de woorden van Toon indachtig zijn "lachen om wat is geweest"

Gepost door: magda | 23-09-12

Reageren op dit commentaar

Sterkte Magda !

Mooie woorden van Toon, hij WIST waar hij het over had. ..

((( KNUF!)))

Gepost door: Klaverke | 24-09-12

Reageren op dit commentaar

@Klaverke, dank je voor je medeleven!

Gepost door: magda | 24-09-12

Sterven hoort bij het leven maar het is zo pijnlijk als je iemand goed gekend hebt. Mijn oprechte deelneming Magda.

Gepost door: bea | 24-09-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.