01-02-13

De overstromingramp van 1953

Omdat het dit jaar 60 jaar geleden is dat een deel van Nederland onder water liep en de Belgische kust ook de gevolgen droeg van deze Noordwesterstorm zet ik vandaag het logje dat ik een paar jaar geleden maakte over deze ramp nogmaals op mijn blog. De filmpjes geven een beeld van de tragedie die zich toen heeft afgespeeld .

 

~~~~~~

 



De stem vertelt:
Het is 1953... In de nacht van zaterdag 31 januari op zondag 1 februari. Het stormt heel hard, maar dat gebeurt vaker in die tijd van het jaar. En het is hoog water, maar ook dat komt vaker voor. Daarom gingen de mensen die zaterdagavond gewoon naar bed.
Die nacht wakkert de Noordwesterstorm aan tot orkaankracht. Het is ook springvloed. Dat betekent dat het water nog hoger staat. De ramp gebeurt in enkele uren. Het water stroomt over de dijken heen. De zeedijken breken door. Het water slaat met enorme kracht tegen de binnendijken. De polders lopen vol en het water bereikt weer een volgende dijk, die ook weer doorbreekt.
De meeste dijken breken tussen drie en zes uur midden in de nacht. Vloedgolven van soms twee meter hoog rollen de polders in. Dit hele gebied in Zuid-Holland en Zeeland komt onder water te staan. De verbindingen, zoals telefoonlijnen, zijn verbroken in de zwaar getroffen gebieden. Daarom heeft de rest van Nederland nog geen enkel idee hoe erg de mensen en dieren in Zeeland er aan toe zijn.






De stem vertelt:
Bij de watersnoodramp van 1953 in Zeeland gebruikten de plaatselijke bevolking en vissers hun boten om mensen te redden. Maar voor velen komt de redding te laat. Ze zijn verdronken. De eerste vluchtelingen komen aan. Ze vertellen over de Ramp. Maar op de tweede en derde dag wordt pas duidelijk wat de storm heeft aangericht.
Vanuit vliegtuigen is duidelijk te zien hoezeer het water het Zuidwestelijk deel van Nederland heeft geteisterd. Tientallen dorpen zijn overstroomd en van de buitenwereld afgesloten. De hulpverlening komt nu pas goed op gang.
Ook het buitenland komt te hulp. België, Frankrijk, Engeland en Amerika komen met vliegtuigen, boten en helikopters naar het rampgebied. Vliegtuigen werpen levensmiddelen op de onbereikbare dorpen. Boven afgelegen huizen worden rubberboten afgeworpen. Helikopters vliegen af en aan naar de dorpen en kunnen nog veel mensen redden. Ze worden opgevangen in scholen, kerken en café's.
Veel dorpen en steden in Zeeland blijken zwaar te zijn getroffen. Huizen zijn weggevaagd of zwaar beschadigd. Vaak staat er in de huizen een meter modder. Die moet eerst worden opgeruimd.
Veel mensen kunnen pas na een half jaar terug naar hun woning. Meer dan 1800 mensen zijn verdronken tijdens deze watersnoodramp.

 

Die nacht vergeet ik nooit

Zatermiddag 31 januari 1953. Vader had tot de middag gewerkt .We zouden na het eten naar tante Regina en nonkel Clement rijden. Met de fiets ,want van een auto was in die tijd bijlange geen sprake.Dat waren toen nog rariteiten op de weg. De gewone mens bezat geen auto. En zij die een auto hadden gebruikten die meestal voor hun beroep:de melkboer,de bakker,de kolenboer...Er was toen nog geen sprake van files richting kust en 's avonds richting binnenland.

Het was koud en er was veel wind.Maar daar hadden we geen erg in want mijn broer en ik vonden het fijn dat we met onze eigen fiets mochten rijden . We hadden wind achter en moesten zelfs niet trappen zoveel wind was er.We staken onze benen zelfs in de lucht , zonder handen durfden we niet rijden want vader en moeder reden achter ons anders hadden we dat zeker ook gedaan.
Ik zei het al dat het toen erg rustig was op de weg en gevaar om onder een auto te rijden was er niet. We kwamen er op die 31ste januari bitter weinig tegen.
Naar tante en nonkel fietsten we gewoonlijk in anderhalf uur. Maar met die stevige wind waren we er in amper een uur.En hadden vader en moeder niet alsmaar geroepen dat we wat moesten remmen waren we er nog rapper geweest.

Tante en Nonkel waren blij toen ze ons zagen en vader en moeder waren opgelucht dat ze er waren, maar toch was het gezicht van tante en nonkel bedrukt . De wind was ondertussen vreselijk aan het razen en op de boerderij zagen we de bomen in de boomgaard heftig heen en weer zwiepen. De boerderij lag samen met nog een paar boerderijen aan alle kanten tussen dijken geklemd.
Het was stormweer en tegen de avond begon het bangelijk te worden : vreselijke Noordwestelijke stormwind en regen.

Nonkel had de radio aangezet. Die speelde normaal enkel voor het nieuws en een paar programma's zoals in die tijd de zeer bekende bonte dinsdagavond trein of conferences zoals van Wim Kan...De radio speelde met een accu die regelmatig moest opgeladen worden, daarom waren ze zuinig met radio beluisteren.

Mijn broer en ik voelden dat er iets was , maar niemand zei het openlijk en uit de radio kwam enkel een krakende stem waar wij als kind geen yota van verstonden.
Wij mochten langer opblijven dan normaal . En toen we naar bed gingen konden we de slaap niet vatten zo geweldig rukte de wind aan de pannen op het dak en de kersenboom naast het huis zwiepte vervaarlijk geen en weer en af en toe hoorden we gekraak van brekende trakken.
Tante en nonkel en vader en moeder bleven de hele nacht beneden luisteren naar de radio. We hoorden ook een discussie met mijn neef . Achteraf begrepen we dat hij wilde gaan helpen bij de dijkbreuken ,maar niet mocht van tante en nonkel. Bij gevaar konden ze hem op de boerderij ook gebruiken. Als kind begrepen we op dat ogenblik niet dat er zich die nacht een ramp voltrok niet zover van de boerderij vandaan.

De volgende dag was er nog altijd stormwind maar het regende niet meer. Vader en moeder wilden per sé naar huis maar dat was onmogelijk met de fiets te doen . Nonkel heeft ons dan met zijn volkswagen tot Westkapelle gevoerd. Verder mocht hij niet rijden omdat hij geen inwoner was van Knokke. Elke auto werd tegengehouden en als je niet kon bewijzen dat je een woning had in Knokke werd je teruggestuurd! Toen zijn vader en moeder, mijn broer en ik te voet naar huis gegaan. Die paar kilometers waren een helse wandeling. Je kon gewoon op de wind gaan liggen en je adem stokte bij elke windstoot.
Maar we geraakten thuis en opgelucht waren we toen ons huis er nog stond en het water die over de zeedijk gestroomd had en bressen in de dijk had geslagen niet zover de stad was in gestroomd.

Langs de Belgische kust waren er dijkbreuken en stroomde het water de steden in, maar het bleef hoofdzakelijk bij materiele schade. In Nederland zijn er meer dan 1800 mensen verdronken en hele veestapels verzwolgen door het kolkende water. Vandaag exact 58 jaar geleden en nog niet vergeten !

( Dat laatste zinnetje moet nu zijn ....60 jaar geleden...)

 

12:00 Gepost in herinneringen | Commentaren (24) | Tags: overstroming |

Commentaren

Het is een verschrikkelijke gebeurtenis geweest hè..en te weten dat er over de hele wereld nog steeds mensen op zulke kwetsbare plekken wonen..! Het is wachten op rampen..zelfs hier in Nederland nog trouwens..want ondanks alle voorzorgen kan er altijd nog een storm komen, die de zwakke plekken in ons verdedigingssysteem tegen het water blootlegt..en dan blijken we toch maar weer in een putje te wonen!
Ik postte er ook over vandaag..maar heel anders dan dit hoor! ;-)
Groetjesss!

Gepost door: mizzD | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@Mizzy, die bewuste nacht ben ik nooit vergeten ,al beseften mijn broer en ik niet goed wat er toen aan het gebeuren was. Zeeland heeft er een les uitgetrokken met de grote Deltawerken. Maar als je ziet dat mensen nog steeds bouwen in overstromingsgebieden , dan blijken ze toch niet allemaal de nodige lessen uitgetrokken te hebben.Kijk
maar in de Ardennen naar de campings naast de snel stromende rivieren. Als het water uit zijn oevers treedt en de campings onder water zetten dan roepen ze moord en brand. Maar ze vergeten dat ze op overtromingsgronden staan!!

Gepost door: magda | 01-02-13

Ik las er net al over bij MizzD. Jij hebt persoonlijke herinneringen aan die vreselijke nacht. Aan onze kust viel het gelukkig al bij al nog mee. Voor de mensen in Zeeland moet het een ware nachtmerrie zijn geweest.
Groetjes !

Gepost door: Fluwijn | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@Fluwijn, die nacht blijft in het geheugen gegrift. En de Belgische kust heeft in vergelijking met Zeeland niet zo'n menselijke tol geeist.De materiele schade viel al bij al mee , maar nadien zijn toch overal verstevigingen aan de dijken aangebracht.Ik weet niet of die dijken
stand zouden houden moest er nog zo'n natuurramp voorvallen.

Gepost door: magda | 01-02-13

Magda goede avond...

geen vreselijker strijd dan tegen natuurkrachten ! Dus overal grote miserie en vechten om te overleven en zo was het en is het !!! Knap weergegeven en een anekdote...bij Odette thuis was de dijk ook doorgebroken en meer dan een meter hoog water . Een hele tijd later ( toen het water weg was ) passeerde de koning en toen men hem ( mijn schoonvader ) vroeg waarom hij niet buiten kwam, antwoordde hij :-" Hij moet naar mij komen, want ik ben een Keizer ! ", en hij had gelijk, want hij heette ' De Keyzer ',
dus ben ik ook met een keizerin getrouwd ! Fijne groetjes :-))pepino

Gepost door: pepino | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@haha Pepino ,mooie woordspeling.

Dat waren angstige tijden en weet je dat de schrik er goed inzat elke keer dat het stormweer was. Mijn ouders gingen zeker de deur niet uit als het stormde ,want zie dat er weer een overstroming was en het water wèl tot hun huis geraakte... Toen stroomde het zeewater de stad in tot halverwege de Lippenslaan en wij woonden aan het station.

Gepost door: magda | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

Magda ik heb er een klein postje over geschreven met een link naar jou en Mizzd die het zo goed vertellen.
Een gebeurtenis die ons toch altijd zal bij blijven.

Gepost door: emmy | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@Emmy, dank voor de link. Inderdaad iedereen die in 1953 deze ramp van dicht of van ver heeft meegemaakt herinnert zich maar al te goed welk drama er zich toen heeft afgespeeld. Maar Emmy jij kunt ook héél goed vertellen hoor,wees maar niet zo bescheiden.

Gepost door: magda | 01-02-13

een verschrikkelijke gebeurtenis Magda...

het doet me denken aan natuurrampen in de derde wereld

hopelijk gebeurt het nooit weer..

groeten

Gepost door: willy | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@Willy dat hoop ik met jou. Want wat ik later gezien heb van het verdorde , kapotte en lege Zeeland vergeet ik nooit meer.Als 12 jarige gingen we een paar maanden later daar op schoolreis! Een horror reis.

Gepost door: magda | 01-02-13

Ook op mij maakte de ramp een grote indruk. Ouders probeerden vroeger altijd zo weinig mogelijk de kinderen met naar nieuws te confronteren. In het binnenland hoorden we pas eigenlijk de maandag op school dat er iets ergs gebeurd was.We hadden een wijze onderwijzeres die ons vroeg krantenknipsels hierover mee te nemen en we maakten een lijvig plakboek over de ramp.
Als ik in de polders van Meetkerke wandel, besluipt me nu nog altijd het gevoel dat ik griezelig onder zee niveau loop , nu nog, na 60 jaar...

Gepost door: speranza | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@Speranza,ik weet wat je bedoelt. Ik voel me altijd onrustig als het zo hevig stormt en regent zoals de laatste tijd. Dat gevoel had ik ook toen we die bewuste nacht bij mijn nonkel en tante zaten te luisteren naar een krakende radio.Iedereen was bang dat de overstroming tot in de omgeving van Oostburg zou komen.
Mijn vader beweerde altijd dat als de zee werkelijk zou overlopen het tot in Brugge zou lopen omdat dit het laagste punt in onze streek zou zijn!!
:-))

Gepost door: magda | 01-02-13

vreselijke toestanden waren dat, zag het op het nieuws nu
ik was er toen nog niet

Gepost door: fotorantje | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@Antje, ik zat niet in het rampgebied zelf maar heb het toch van dicht meegemaakt.Dat blijft bij en vergeet je nooit meer.Vooral de schoolreis die we een paar maanden later deden was een gruwelreis. Dode bomen, gedroogde slijk op landerijen en weiden ,huizen die half ingestort stonden en veel lege dorpen. Wie op dat onzalige idee kwam om daarheen een schoolreis in te richten !!!De hele reis zat de bus met de 12 jarige leerlingen te schreien.

Gepost door: magda | 01-02-13

Ja dat moet nogal iets geweest zijn. Mijn vader was dan al bij de brandweer als onderluitenant en Nieuwpoort is dan zo 2 of 3 maal onderwater gelopen.
Maar bij al die ellende een vrolijke noot...de toenmalige kazerne lag in de langestraat van Nieuwpoort, nu politiebureel en er waren twee poorten waar de twee wagen gestationeerd waren. Eén van de standplaatsen die op dit moment leeg stond het een smeerput onder de grond en als beveiliging vroeger lagen daar houten balken op. maar de ploeg werd opgetoeterd en velen kwamen met de fiets naar de kazerne die ook al een beetje onder water stond. Ook de smeerput was geheel ondergelopen maar dat hadden ze niet gezien en de balken waren al weggedreven.....dus
Pardoes twee pompiers met under vele de smeerput in gedonderd, gelukkig nadien konden ze ermee lachen en dat heb ik vroeger rond deze tijd veel moeten horen. Korpsen vanuit het binnenland kwam de kust helpen en dan bestond er nog geen rampenplan maar wel wederzijdse hulp. Wederzijdse hulp iets wat mij altijd is bijgebleven, zonder veel blablabla
Alé een vrolijke noot in al die miserie van vroeger en nu met de mensen die zoveel door wateroverlast onder water komen te staan
hou je goed ééééé

Gepost door: Luc de pompier | 01-02-13

Reageren op dit commentaar

@ De hele kust kreeg er toen van langs en inderdaad werd er toen geholpen zonder rampenplannen of vergaderingen. En zonder gepieker mogen we daa rgaan helpen en mogen we dit en dat wel doen ?
Ach die mannen gingen toch nat worden als ze bij dat stormweer naar buiten gingen,hahaha!
Dat beetje water dat er nu weeral in mijn tuin staat en het tuinhuis dat nog een keer is ondergelopen is maar peanuts als je bedenkt dat er gebieden zijn waar het water een étage hoog staat.We houden ons hier goed hoor!! En al aan het voorbereiden voor Carnaval?

Gepost door: magda | 01-02-13

Het mag niemand verbazen dat Moeder Natuur af en toe wraak neemt. Ze vergeeft het ons niet, want we weten wat we doen.

Gepost door: Benjamín | 02-02-13

Reageren op dit commentaar

@Benjamin, zoals wij met de natuur omgaan is het niet te verwonderen dat ze op een keer wraak neemt!

Gepost door: magda | 02-02-13

Dag Magda!

Jaaaa, zoiets vergeet een mens nooit van zijn leven nog!
Het is dramatisch en verschrikkelijk!
Ik weet nog dat mijn papa bij de burgerlijke bescherming was en dat hij met de bootjes de mensen ging redden die onder water stonden (dag en nacht stond hij toen paraat!
En dat was in de jaren 60 denk ik!

Toch een fijne zaterdag gewenst!
Lieve groetjes annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 02-02-13

Reageren op dit commentaar

@Annemarieke , ja de burgerlijke bescherming staat altijd paraat als er rampen gebeuren. Ik heb de belangeloze inzet van die mensen altijd bewonderd.

Gepost door: magda | 02-02-13

Magda bedank voor u verjaardags wensen voor Jeske, we hebben een mooie dag gehad, het was prachtig. En je heb hier mooie filmpjes staan.
Groetjes
Adriën en Jeske

Gepost door: Adriën | 02-02-13

Reageren op dit commentaar

@Adriën ,fijn te horen dat de dag goed is verlopen! Geniet nog maar een beetje na!

Gepost door: magda | 02-02-13

Reageren op dit commentaar

Ik ben naar een museum geweest in Nederland hierover, het deed me iets. Raar om dat allemaal te zien.

Grtjs!

Gepost door: cuisine celine | 03-02-13

Reageren op dit commentaar

Céline, ik ben toen ze aan die Deltawerken begonnen, gaan kijken. Dat was indrukwekkend. Ze waren bezig pijlers van 75 m hoog aan het bouwen. We konden dat zien vanop de brug die verbinding gaf tussen de twee eilanden. Ongelooflijk!Dan voel je je als mens maar een nietig dwergje. En er was toen al een kleine tentoonstelling om te tonen hoe het allemaal ging worden. Ik moet er beslist nog eens naar toe want het blijkt dat de huidige tentoonstelling een mooi overzicht geeeft van de zealisaties die deze gigantische werken geweest zijn.

Gepost door: magda | 03-02-13

De commentaren zijn gesloten.