07-11-13

Herfst van het leven

herfst van het leven.jpg

Een kennis die hier in de buurt woont vroeg gisteren of ik deze middag met haar wilde boodschappen doen in Sluis. Zij kan geen auto rijden en moest anders met de fiets. In dit miezerig weer is het geen pretje ook al is het maar een 20 minuutjes fietsen. Natuurlijk wilde ik haar voeren, dan deed ik ondertussen ook mijn boodschappen.

Ik vroeg haar niet waarom haar man haar niet voerde. Er zat zeker een haar in de boter .
Ik ging haar deze middag ophalen en vòòr we het warenhuis binnenstapten wilde ze nog even haar hart luchten. We bleven in de auto een tijdje praten. Zij is een impulsieve vrouw die eerst praat en dan pas nadenkt. Zij houdt ook weinig rekening met hetgeen haar man wil . Haar man is introvert en uit zich niet zo gemakkelijk. Hij ergert zich regelmatig aan haar getater en schudt dan eens met zijn hoofd. Hij is veel ouder dan zijn vrouw. Ik heb er haar al meermaals op gewezen dat ze zo impulsief niet mag zijn en haar man niet zo op stang mag jagen. Hij leest graag en zij praat graag. Combineer dat maar eens.
Het was wat ik dacht : zij had een vriendin op bezoek gehad het voorbije weekend en ze had zichzelf weer overtroffen in het ratelen en de man had zich afgesloten en weigerde zelfs mee op stap te gaan. Ze lachte eens schaapachtig toen ik mijn hoofd schudde.

We deden onze boodschappen, gingen niet een koffietje drinken in Sluis. Ik kocht een taartje en zei tegen haar" nu gaan we naar huis , ik geef hem het taartje en vraag in ruil om een kopje koffie. Dan gaan we samen wat praten tot je man weer ontdooid is."
Dat lukte prima en na een gezellig uurtje zwaaiden ze me allebei uit. Het zijn lieve mensen en ik mag gerust mijn gedacht zeggen tegen hen. Zij ervaren het niet als bemoeizucht( wat ik ook niet zou willen).

Het grootste probleem bij de man is dat hun bungalow niet verkocht geraakt . Hij maakt zich daar zorgen over. Ze hebben een héél grote tuin, die piekfijn verzorgd ligt.(De vrouw harkt elke dag de vallende bladeren uit het grasveld ! Er moesten eens kandidaatkopers komen ! ) De man kan het onderhoud niet meer aan en wil ook niet dat iemand komt helpen. Ze willen na de verkoop van het huis verhuizen naar een appartement.

Wat mij  pijn doet als ik hen bezig zie of hoor : zij verkopen veel spullen via internet omdat ze geen plaats denken te hebben in een appartement. Vandaag was ik getuige van de verkoop van een oude regulateur. Je zag dat de man het er moeilijk mee had. Het is alsof ze afscheid nemen van een verleden dat ze samen in dit huis hebben opgebouwd. Alsof ze een streep trekken onder hun leven.  Ze beseffen niet hoe rijk ze zijn met elkaar. Er kunnen nog zoveel mooie jaren komen.

Autumn_falling_leaf.jpg

23:26 Gepost in mijmeringen | Commentaren (24) | Tags: vrienden, huis, verkoop |

Commentaren

ze zijn inderdaad nog heel rijk Magda, ik wou dat ik je die rijkdom terug kon geven .... knuffeltje

Gepost door: merel | 07-11-13

Reageren op dit commentaar

@Mereltje dank je voor de knuffel. Dat snijdt als je mensen hoort zaniken over het materiële terwijl ze het zo goed hebben!

Gepost door: magda | 08-11-13

Zo is het Magda, Ze beseffen niet hoe rijk ze zijn met elkaar. Maar dat gebeurd zo vaak, een kennis van mij wilde de vrouw ook het huis verkopen en in een appartement.
Haar man(80 jaar) was er niet zo blij mee maar stemde uiteindelijk toe. Toen de makelaar langs kwam zag ze het verdrietig gezicht van haar man en besloot toch niet te vekopen maar wel wat aanpassingen aan het huis te doen.

Gepost door: liliwens | 07-11-13

Reageren op dit commentaar

@Liliane , hier is de man 72 en zijn vrouw 65. Zij wonen in een bungalow die niet zo erg groot is ,maar de tuin is erg groot. Ze zouden veel beter een tuinman nemen om de man te helpen en blijven wonen. Ze hebben veel vrienden die met ouder worden hun huis verkochten en op een appartement gingen wonen en die raden hen nu aan om dit ook te doen. Héél hun leven in een vrijstaand huis en nu op een appartement. Het zijn nog erg actieve mensen die veel op reis gaan en daguitstappen doen. Dus gezond zijn ze nog wel.

Gepost door: magda | 08-11-13

Afscheid nemen van spullen die me dierbaar zijn … ik zou er ook bijzonder veel moeite mee hebben. Misschien was die regulateur wel een erfstuk, een souvenir van iemand die er voor hem toe deed.

Gepost door: Benjamín | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Benjamin, hij had het héél lang geleden gekocht op een uitverkoop. Hij houdt van die spullen , zij is meer op het geld uit dat de verkoop opbrengt. Zeg nu zelf een appartement is nooit te klein om een regulateur op te hangen en het was dan nog een echte mooie. De man die het kocht had er al 60( zestig ) in zijn bezit en deze nam hij gretig en voorzichtig van de muur af!
Ik heb er zelf eentje in de hall hangen. Ik hoor mijn vader nog altijd zeggen" als ik er niet meer ben ga jij er goed voor zorgen ?" De klok komt van mijn grootouders aan moederszijde en is ongeveer 100 jaar oud en werkt nog perfect. Mijn oudste zoon is gek op alles wat van zijn familie komt en zijn huis hangt en staat al vol met spullen die hij krijgt . De twee andere kinderen zijn niet geïnteresseerd in die ouwe spullen ,maar vinden het toch fijn dat ze dit bij hun broer zien hangen of staan. Momenteel pronkt het "eerediploma" van mijn grootvader in een enorm kader aan de muur in het trappenhuis. Bedanking van de overheid voor zijn deelname aan de 1e wereldoorlog!!!
Het hing lang in ons eigen huis , maar toen het huis een opknapbeurt kreeg hebben we een groot deel van dergelijke oude kaders opgeborgen...en de oudste zoon heeft ze meegenomen. Daar zijn ze in veilige handen.

Gepost door: magda | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

De ergernis aan elkaar is blijkbaar groter dan het besef dat ze zich gelukkig mogen achten dat ze nog samen zijn. Bij de grootouders van schoondochter was het ook zo. De oma is onlangs overleden en de opa zie je wegkwijnen. Hij mist zijn 'zaag' zoveel is duidelijk.

Gepost door: bea | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Bea , ik probeer de vrouw aan het verstand te brengen dat haar man veel ouder is dan zij en dat ze daar rekening moet mee houden. Zij zou elke dag op stap willen gaan, want hobbij's heeft ze niet, terwijl de man graag eens TV kijkt en boeken leest. Hij kan tegenover haar nogal hard uitvallen in dat verband en dan voelt ze zich verongelukt. Ik heb het koppel leren kennen via onze seniorengroepje en ik ben een beetje hun buffer geworden. Maar echte vrienden ,hhmmm... er is een verschil tussen kennissen en vrienden hé ;-)

Gepost door: magda | 08-11-13

Moet eerlijk zeggen dat er ook bepaalde stukken zijn in huis waar ik het moeilijker mee zou hebben om die los te laten. Hopelijk komen ze er samen goed door heen en mogen ze samen nog lang genieten in hun appartement .... voor àl van elkaar ... :-) !

Gepost door: Klaverke | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Klaverke, ik denk niet dat er veel tussen hen zal veranderen als ze op een appartement zullen zitten. Tenzij zij een beetje rustiger wordt en minder kletst als een kieken zonder kop.( ik heb haar dit al gezegd :-) )

Gepost door: magda | 08-11-13

Magda die buurvrouw weet niet hoe gelukkig ze zich mag prijzen, heel veel ouderen kunnen nooit op reis, hebben geen eigen huis, zelf moeite om rond te komen ieder maand.
Ze heeft namelijk alles wat haar hartje begeert. "Waarom zeurt ze dan"?
En daar moet ze absoluut niet jouw mee lastig vallen, integendeel je hebt zelf zoveel moeten overwinnen, en doen sedert opa er niet meer is.
Groetjes, en laat die " zaag" gewoon zoveel als mogelijk gewoon links liggen!

Gepost door: greta | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Greta, ik voel dit niet aan als me lastig vallen hoor. Ik hoop dat ik hen kan helpen.Een beetje beroepsmisvorming! Ik neem ook geen blad voor mijn mond en dat appreciëren beiden wel. Het zijn eenvoudige zielen maar met een groot hart. Zij waren de eersten die mij uitnodigden om 's zondags bij hen te komen eten na opa's overlijden. Ik was een poosje de ene keer bij de dochter en de andere keer bij de zoon uitgenodigd maar dat wilde ik na een tijdje niet meer. Het leven gaat verder en ik wilde hen niet ten laste zijn. Toen het echtpaar dat vernam moèst ik af en toe eens bij hen gaan eten en tijdens de zomermaanden aten we dan 's zondags bij mij op het terras. Alleen wil ik niet dat ze voortdurend beslag op me leggen ( al bedoelen ze het goed)en dat hebben ze begrepen. Het blijven goede kennissen meer niet.

Gepost door: magda | 08-11-13

De herfst van het leven ... niet altijd gemakkelijk. Je hebt dit mooi beschreven Magda. Ik wou echt dat ik jouw als buurvrouw had ... je bent een wijze vrouw.
Daarom kom ik hier zo graag langs om te lezen, als het wat minder is hier, doe ik op jouw blog altijd de nodige energie op ... het bruist hier meestal van energie!
Ik wens je een fijn weekend toe.

Gepost door: Chrisje | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@CHrisje ,dank je voor het compliment ! Ik kom ook graag bij jou lezen en ik miste je wel een beetje. Ik heb gemerkt dat je weer aan boord bent gestapt ,see you ;-)
Waar is de tijd van de bbb reunie. Dat zouden we eens opnieuw moeten doen!

Gepost door: magda | 08-11-13

De herfst van het leven loopt niet altijd over rozen, Magda. Maar materiële dingen kunnen worden gemist. Gezondheid is daarentegen niet te koop. Een koppel dat samen oud kan worden en gezond kan blijven, mag zich gelukkig prijzen.
Groetjes !

Gepost door: Fluwijn | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Fluwijn, ik hoop dat ze dat op tijd beseffen! Ik kan maar proberen hen dit aan het verstand te brengen.

Gepost door: magda | 08-11-13

Ik vind dit een schrijnend verhaal hoe dit koppel zich voorbereid op hun oude dag.
Langs de andere kant doet het mij denken aan mijn eigen situatie: mijne man is ook een tateraar en ik lees graag, het stoort mij ook enorm als je na elke 2 regels lezen aangesproken wordt, ik word zo moe van dat altijddurende gebabbel dus ik begrijp perfect hoe die meneer zich moet voelen.

Gepost door: Erna Paulientje | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@ Erna Paulientje ,zij hoort graag haar eigen stem en ik heb haar al meer dan één keer in een gesprek gezegd dat ze eens vijf minuten moet zwijgen en haar man moet laten uitspreken. Zij wil het in zijn plaats vertellen. "moa ja ,hij vertelt het zo traag " . "Maar we hebben toch alle tijd" zeg ik dan en dan is het lachen geblazen natuurlijk. Ik zou ook prikkelbaar worden als je telkens onderbroken wordt wanneer je een boek aan het lezen bent want dan geraak je de draad kwijt.

Gepost door: magda | 08-11-13

Oh Magda, wat ben jij een wijze vrouw. Een taartje kopen en ruilen voor een koffietje om een praatje te maken en hen te helpen duidelijkheid te scheppen.
Prachtige madame ben jij.
Bedankt voor het wijze lesje en lieve groetjes vanuit Mechelen.

Gepost door: Leva | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Leva, ach als je hen zo kan helpen, het kost niets en het maakt de sfeer weer aangenamer . groetjes terug van de kust!

Gepost door: magda | 08-11-13

de herfst van het leven, brengt problemen mee...

maar je pakte deze situatie goed aan Magda..

en hopelijk leren ze er iets uit...

Gepost door: willy | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Willy, ik heb het nog niet verleerd om situaties in te schatten al ben ik allang op pensioen ;-) Ik hoop oprecht dat ze er iets uit leren. Wellicht wel want ik heb beiden al meer dan eens op hun plaats gezet en het is precies of ze wachten op mijn reactie..

Gepost door: magda | 08-11-13

knap gedaan Magda, als tussenpersoon het koppel weer samen laten praten en een goed gevoel gegeven

Gepost door: fotorantje | 08-11-13

Reageren op dit commentaar

@Antje, daar krijg ik ook een goed gevoel van!

Gepost door: magda | 08-11-13

De commentaren zijn gesloten.