02-12-13

gedenksteen

gedenksteen.jpg

Toen ik in de maand november samen met dochterlief ging winkelen in Sluis staken we op een gegeven ogenblik het marktplein over naar een drogisterie-parfumerie die pas geopend was en in feite een bijhuis was van een winkel in de drukke winkelstraat. Het is er in deze winkel altijd zo druk met smalle doorgangetjes en overvolle winkelrekken  dat je bang bent iets om te stoten..Je moet echt zoeken naar het produkt dat je nodig hebt. In het bijhuis zijn er bredere doorgangen  en is alles er ruimer uitgestald. Het is dan ook een nieuwe winkel hé!

Ik wil het nu niet over die winkel hebben maar over de gedenkstenen hierboven.
Door de bloemen die er vòòr de gedenksteen lagen viel deze op en ik moet eerlijk bekennen dat ik er voorheen  nooit heb opgelet. Maar ja ofwel staat het plein vol marktkramen, ofwel staat die vol met auto's . Het was op die bewuse dag al laat in de namiddag, erg guur weer en bijgevolg stonden er ook niet veel auto's meer .

Ruw gemetselde stenen met een gedenkplaat erbovenop voor de oorlogslachtoffers van de 2e wereldoorlog. Achter dit sobere monument hingen twee grote platen aan de muur van het Raadshuis met alle namen van  slachtoffers van de bombardementen die er in deze streek in oktober 1944 plaats vonden. Op het rechtse paneel staan de namen van hen die voor de hevige bombardementen in 1944 gevlucht waren uit de naburige gemeenten en dachten veilig te zijn in Sluis.

De twee namen bovenaan zijn die van mijn grootouders langs moederszijde.  Ik wist dat ze beiden in oktober 1944 gestorven waren in Sluis tijdens  bombardementen en een voorlopig graf hadden in Sluis. Na de oorlog zijn ze opnieuw begraven in Middelburg(B). Ik wist niets van deze gedenksteen. ( en van een nicht vernam ik achteraf dat zij dit ook niet wist).
In hun eigen dorp is er ook een gedenksteen met oa ook hun namen op.(klik) . Ik heb dit in een vorig logje reeds getoond.
Een mooi gebaar van de gemeente Sluis om ook hen die geen inwoners waren van deze stad  op die manier te gedenken.

Commentaren

Als ik het goed begrijp waren ze dus uit Middelburg gevlucht om in Sluis aan hun eind te komen. Men zegt soms dat men zijn lot niet kan ontlopen. Zijn noodlot blijkbaar evenmin. Het doet me denken aan dat fameuze gedicht van P.N. Van Eyck: De tuinman en de dood. Je kunt het hier vinden: http://4umi.com/vaneyck/tuinman

Gepost door: Benjamín | 02-12-13

Reageren op dit commentaar

@Benjamin ,ik ken het gedicht en inderdaad ze vluchtten weg voor de bombardementen in hun eigen dorp en vonden een gruwelijke dood in het vuur van de bombardementen in Sluis. ( dank voor de link,ik heb het gedicht afgedrukt)

Gepost door: magda | 02-12-13

Om kippenvel van te krijgen als je de namen van je grootouders op zo'n gedenkplaat ziet. Zelf zou ik daar heel emotioneel van worden, kan daar niets aan doen...zo geboren :-)
Het is inderdaad een mooi gebaar van die gemeente en het moet u, ondanks de wreedheid van hun overlijden, waarschijnlijk een goed gevoel geven dat ze daar nog 'aanwezig' zijn.

Gepost door: bea | 02-12-13

Reageren op dit commentaar

@Bea, ik was uit mijn lood geslagen en emotioneel .Dochterlief en ik keken mekaar wat ontredderd aan. Je verwacht dat niet al weet je dat ze in Sluis gedood zijn door bombardementen.Het was wel een troost dat de gemeente zich de moeite heeft getroost àlle slachtoffers te vernoemen op die gedenkplaat ,ook de niet inwoners.

Gepost door: magda | 02-12-13

Wel straf dat je er op deze manier de namen van je grootouders, en je dochter haar overgrootouders terug gevonden hebt , vereeuwicht in een gedenksteen

Gepost door: liliane | 02-12-13

Reageren op dit commentaar

@Liliane, ja dat vind ik ook straf. In Middelburg heb ik weet van de gedenksteen daar .Maar mijn nicht die meer afweet dan ik over de hele familie aan de kant van mijn moeder,wist ook niet van die gedenksteen in Sluis. Misschien de oudere generatie wel maar die leven allemaal niet meer.

Gepost door: magda | 02-12-13

ik wilde zeggen zo iets moet je nogal iets doen maar dan lees ik je reactie op Bea haar antwoord .. inderdaad om kippenvel te krijgen zoals zij zegt. Je verwacht zo iets niet. toch wel mooi van de gemeente Sluis

Gepost door: merel | 02-12-13

Reageren op dit commentaar

@Merel ,dat deed ons beiden wel iets. Je loopt daar gezellig samen te winkelen en door toeval kom je bij die gedenksteen. Onze stemming sloeg toch even om en zelf ben ik tegenwoordig nogal vlug emotioneel... en zeker bij de gedachte dat die twee mensen midden de vuurlinie zijn getroffen en niet onmiddellijk konden geholpen worden en daar zijn gestorven ... pppfff.

Gepost door: magda | 02-12-13

Om koud van te worden. Een heel mooi gebaar van Sluis, dat wel. Dat moet iets teweeg gebracht hebben als je hun namen zag staan op die steen ...

Gepost door: Klaverke | 03-12-13

Reageren op dit commentaar

@Klaverke, inderdaad vooral omdat je dat niet verwacht en ook omdat je je toch wat schuldig voelt om dit nu pas te zien. Ik denk wel dat mijn moeder en haar zussen dit wel zullen geweten hebben. Maar over die fase van de oorlog werd weinig verteld. Te aangrijpend voor hen denk ik.

Gepost door: magda | 03-12-13

Dat moet een leuke ontdekking geweest zijn. En tegelijk moet het toch raar gevoeld hebben om die namen daar te lezen :)

Gepost door: cuisine celine | 03-12-13

Reageren op dit commentaar

@Celine, eerder gemengde gevoelens vooral omdat we dit niet wisten.

Gepost door: magda | 03-12-13

het moet wel "pakkend" zijn om de namen je grootouders zo terug te zien op een gedenksteen..

wel een mooi gebaar van Sluis Magda

groeten

Gepost door: willy | 03-12-13

Reageren op dit commentaar

@ Willy, al zijn de feiten jaren terug gebeurd, het pakt je inderdaad als je onverwachts namen van familie leest.Respect voor het gebaar van de gemeente Sluis..

Gepost door: magda | 03-12-13

Dat lijkt me inderdaad erg schokkend, zo onverwacht de namen van je grootouders op een gedenksteen te zien staan. Het is altijd vreemd om een eigen familienaam te herkennen op een plaats waar je het niet verwacht, maar door de tragische omstandigheden voelt het dubbel vreemd aan, denk ik.
Lieve groetjes.

Gepost door: Leva | 03-12-13

Reageren op dit commentaar

@Leva, dat heb je mooi verwoord.Je leest overal namen op gedenkstenen maar het zijn meestal onbekenden, en in de maand november ben je er ook gevoeliger voor. Overal zie je dan bloemen liggen als herdenking voor beide oorlogen...maar plots de namen van familie zien staan waar je dat niet verwacht. Ja dat doet wat.

Gepost door: magda | 03-12-13

Dat moet een emotioneel moment geweest zijn voor jou, toch wel heel mooi van de gemeente om daar een gedenksteen te plaatsen voor die mensen, hopelijk moeten wij nooit geen oorlog meemaken, wat mensen elkaar soms aandoen, vreselijk!

Gepost door: Emily | 03-12-13

Reageren op dit commentaar

@Emily, ik hoop het met jou en die gedenkstenen doen er ons aan herinneren dat het alleen verdriet meebrengt maar nooit een oplossing.

Gepost door: magda | 03-12-13

Als je dat ziet Magda in zo'n 'n ongezocht, onverwacht ogenblik, dan is het toch wel een beetje als een onverwachte klap van de hamer krijgen.
Zeker dat het ook al zo lang geleden, soms bij gelegenheid denk je er wel even aan, maar op zo'n moment als het plots voor je staat, sta je toch wel even perplex.
groetjes

Gepost door: greta | 03-12-13

Reageren op dit commentaar

@Greta, ik zei tegen mijn dochter "maar kijk toch eens daar staan de namen van boma (mijn moeder)haar ouders."Dat was echt wel even schrikken ,want dat verwacht je echt niet.In Middelburg waar ze woonden staat er een gedenksteen maar daar woonden ze ook. Ik heb mijn grootouders niet gekend,toch niet bewust,maar ik weet dat ze in vreselijke omstandigheden zijn omgekomen. Daar vertelden de zusters onder elkaar dikwijls over. Ook twee kinderen van mijn moeder haar zuster zijn omgekomen tijdens die bombardementen.Die verhalen zijn me bijgebleven.

Gepost door: magda | 03-12-13

De commentaren zijn gesloten.