16-11-14

De landverhuizer.

de landverhuizer.JPG

 

Naar aanleiding van het bezoek aan het Red Star Line museum, dacht ik terug aan de broer van mijn grootvader die in het begin van de vorige eeuw  naar Amerika trok. Hij zou er helpen bij de aanleg van een golfterrein. Hij was nl golfkeeper bij de Cie du Zoute in het toenmalige Knokke. Zijn kennis over golfterreinen was zo groot dat hem gevraagd werd aan de andere kant van de plas mee te helpen bij het aanleggen van een nieuw golfterrein .

Hij heeft er nooit veel over verteld en is na een paar jaar teruggekeerd . Hij was een bemiddeld man toen hij terugkeerde. Zijn enige commentaar was " als je hard werkt kun je hier ook een fortuin vergaren" en daarmee moesten we het doen. Mijn grootvader(zijn broer dus) was van hetzelfde hout gesneden. Hij verbleef vier jaar aan het front ergens in de Westhoek en heeft er nooit iets willen over vertellen. "het is voorbij en daarmee gedaan".

In het Red Star Line Museum heb ik geprobeerd  de oom van mijn vader terug te vinden. Het is me toen niet gelukt. Ik kreeg van een oud-collega een link waarmee ik verder kon zoeken en ik vond inderdaad de oom van mijn vader terug:

Louis Degraeve is op 15 april toegekomen op Ellis eiland met het schip " Finland" . De afvaarthaven was Antwerpen.  Hij staat er ingeschreven als alleenstaande man , de leeftijd  23 jaar en 4 maanden. Dit onderstaande kaartje kreeg ik (groot en leesbaar) te zien. Dat kreeg je enkel als je het aankocht. Ik heb dan via een omweg het kaartje in het klein kunnen kopiëren. Wel niet leesbaar maar je krijgt er toch een idee van. Doet wel vreemd aan om daar de naam van een familielid te lezen.

Louis Degraeve is geboren in Knokke op 4 maart 1891 en er overleden op 15 maart 1958 . Na zijn terugkeer uit Amerika begin de jaren 20 is hij gehuwd . Het huwelijk is kinderloos gebleven. In de familie ging het echtpaar door als suikernonkel en suikertante. Zij waren erg vrijgevig voor nichtjes en neefjes.

louis degraeve1.jpg

Ik ben dan nog wat verder gaan zoeken en ik heb er zonder te beseffen veel uren in gestoken. Ik vond het wel de moeite om eens te lezen hoe het er in die tijd aan toe ging. Voor enkelen was het een luxe reis maar voor veel anderen was het een zware reis naar een onzekere toekomst.Finland-01.jpg

 

 De SS Finland is een stoomschip van de Amerikaanse rederij Red Star Line. Het schip werd in de vaart gebracht in 1902. Tot augustus 1914 voer het schip regelmatig tussen Antwerpen en New York. Tijdens de oorlogsjaren werd het stoomschip ingezet om soldaten, materiaal en veel dieren over te brengen naar Europa. Na de oorlog hervatte het stoomschip Finland opnieuw zijn gewone vaart in april 1920 met afvaart op 28 april vanuit Antwerpen. Het schip werd gesloopt in 1928.

Van de tientallen miljoenen Europeanen die een beter leven aan de overkant zochten – Oost-Europeanen, Italianen, Ieren, Scandinaviërs, Belgen en Nederlanders – vervoerde de Red Star Line er tussen 1873 en 1934 twee miljoen van Antwerpen naar New York. De SS Finland was één van die schepen.

 

SS_Finland_underway_in_harbor_before_1917.jpg

Een foto van de Finland dd 1917 in Harbor

 

update:

Ik kon het niet laten en heb in oude foto albums
van mijn ouders deze foto van Louis Degraeve gevonden.
Zo heb ik hem nog gekend, altijd met een zelf gerolde
sigaret tussen de lippen.

 

red star line,museum,migratie,nonkel louis

 

Commentaren

altijd leuk om zulke dingen op te zoeken he! :)

Gepost door: cuisine celine | 16-11-14

Reageren op dit commentaar

@Celine, je bent er wel een tijdje zoet mee. Maar als het eenmaal lukt ,wil je nog meer weten en dan is het opzoeken geblazen.

Gepost door: magda | 16-11-14

weer een beetje meer te weten gekomen hier bij jou je hebt wel de moeite in dat zoeken gestoken

Gepost door: merel | 16-11-14

Reageren op dit commentaar

@Merel, met de link die ik kreeg ging het vlot. En google is een heel dankbare zoekmachine om dan nog verder te peuteren in de geschiedenis. Alleen weet ik nog niet wanneer hij is teruggekeerd. Hij huwde in Knokke in 1925. Jammer dat de mensen daar vroeger weinig uit zichzelf over vertelden en nu zijn zij die het ons konden vertellen er niet meer.

Gepost door: magda | 16-11-14

U hebt toch behoorlijk wat gevonden Magda, maar wij gewoon niets. En als je navraag doet zeggen ze dan dat er veel dossiers verloren gegaan zijn in de tweede wereldoorlog, ja kan waar zijn, maar wij hebben het raden naar of het waar is of niet.
Groetjesssssss, mooi tuinweer vandaag, en bij U?

Gepost door: greta | 17-11-14

Reageren op dit commentaar

@Dag Greta, wat zeg je daar "mooi tuinweer vandaag" Hier is het grijs en nevelig en dat al twee dagen lang!!
Ja ik ben blij dat ik zoveel heb gevonden ook dank zij Luc die al jaren bezig is met een familiestamboom. Zo wist ik geboorte-en sterfdatum. Nuttig om zeker te zijn dat het wel degelijk de man is die ik zocht. En dan de link die ik kreeg van een oud-collega. Tja en dan begin je te graven en te zoeken .IK ben er twee dagen ( niet de hele dag hé,hihihi) mee bezig gewest. Moesten er nog familieleden in directe lijn leven dan had ik hem ook op de wall of honor in Ellis eiland laten zetten. Maar nu vond ik het geen zin hebben om daar dollars aan te besteden. Ik vind het in elk geval fijn om een spoor in de familiegeschiedenis terug gevonden te hebben.

Gepost door: magda | 17-11-14

Spijtig dat mensen zo zwijgzaam waren over hun verleden. Mij spijt het ook dat mijn grootvader alles wat met de oorlog te maken had meenam in zijn graf. Daar werd met geen woord over gerept. Wel begrijpelijk dat hij (en vele anderen) dat nare gebeuren liefst wilden vergeten maar toch....ik had het graag geweten ;-) Wel tof dat je toch het een en ander hebt teruggevonden over je nonkel.

Gepost door: bea | 17-11-14

Reageren op dit commentaar

@Bea, nu hebben we de mogelijkheden om met internet op zoek te gaan, vroeger moest je in archieven duiken en daar kreeg je niet altijd toestemming voor. Maar er is veel verloren gegaan omdat de mensen niet wilden of konden vertellen over de oorlog en zijn gruwelen of over de migratie en het leven in het nieuwe land. Er werd al vlug gezegd "ach laat het verleden rusten en kijk naar de toekomst." Maar wat er in het verleden is gebeurd daar dragen wij toch de gevolgen van, bewust of onbewust. Neem nu bv het feit van kinderen die geboren zijn na WOI en wiens vader ontberingen heeft geleden of slachtoffer was van gasaanvallen. Dragen zij daar ook de gevolgen niet van mee?

Gepost door: magda | 17-11-14

Reageren op dit commentaar

Ja Magda hier is het wel zonnig, maar niet warm. Dus zijn ze hier volop bladeren aan het vegen! Maar de treurwilg die laat noch weinig vallen.Maar de rest staat hier zo goed als kaal.
groetjesssssssss

Gepost door: greta | 17-11-14

Reageren op dit commentaar

@Greta na de middag zagen we hier een paar uur de zon. Maar rond 16 uur was die weer verdwenen achter donkere wolken. De tuin staat er hier ook redelijk kaal bij en ook de treurwilgen zijn bijna kaal. Nog een stevige stormwind en dan is die ook kaal. Ik wacht nog wat om die bladeren samen te vegen. Ik blijf anders maar vegen....

Gepost door: magda | 17-11-14

wie zoekt,, die vindt Magda...

en het geeft meten een andere kijk uit die periode van onze geschiedenis..

prettige dag

Gepost door: willy | 17-11-14

Reageren op dit commentaar

@Willy, die zoekt die vindt inderdaad en het boeide me zo dat ik ben blijven zoeken. Ik heb zelfs nog een foto van hem gevonden. Een vriendelijke man, wat terughoudend maar als hij iets zei was het kort en bondig en plakte het aan de ribben.

Gepost door: magda | 17-11-14

Ik vind dat ook plezant Magda, om opzoekingen te doen naar de voorouders. Over mijn familie die toendertijd naar Amerika trok heb ik ook heel wat documentatie ingezameld. Die afreis moet voor die mensen toen een erg ingrijpende gebeurtenis zijn geweest.
Groetjes !

Gepost door: Fluwijn | 17-11-14

Reageren op dit commentaar

@Fluwijn ,ik denk dat de mensen die emigreerden dit als laatste redmiddel zagen .Want na het bezoek aan het Museum ben ik zeker dat veel mensen niet eens wisten wat hen te wachten stond. Het is in feite ongelooflijk dat er zoveel te achterhalen is over deze periode. Wat een "boekhouding" moet dit geweest zijn. Mijn oudste zoon is allang bezig met een stamboom langs mijn vaderszijde en mijn moederszijde op te bouwen. Hij bezit de meeste documentatie over de familie en naar aanleiding van mijn bezoek aan dit Museum haalt hij nu terug de stukken boven om verder te zoeken. Het vraagt veel geduld. Volgens hem ga ik niet meteen te weten komen wanneer oom terug naar België kwam. Er moet eerst 100jaar verstreken zijn.

Gepost door: magda | 17-11-14

Interessant om zo'n dingen te kunnen uitpluizen. Vroeger waren de mensen veel introverter, had ik ook bij mijn grootouders en tantes. Op deze manier heb je wel een mooi stukje familiegeschiedenis kunnen achterhalen.
Ben zo een tijdje terug ook begonnen met stamboom maar ik heb het onderschat, het is vooral moeilijk om de data terug te vinden van de laatste 100 jaar omdat die nog niet zijn vrijgegeven.

Gepost door: Mieke | 18-11-14

Reageren op dit commentaar

@Mieke ,van die 100 jaar dat zei mijn zoon ook. Dus moeten we nog even wachten om te weten te komen wanneer hij teruggekeerd is naar België. Zelf werk ik niet aan de familiestamboom maar de oudste zoon wel en die is echt al ver kunnen terugkeren. Maar op een bepaald ogenblik mocht je niet meer in de archieven gaan snuisteren door een of andere wetgeving . Dus ligt het nu wat stil. Het doet je toch wat om zo te weten te komen wat de vorige generaties gedaan hebben.

Gepost door: magda | 18-11-14

Mooie reportage Magda!

Gepost door: Emmy | 20-11-14

Reageren op dit commentaar

@Emmy, dank je wel. Ik heb er zelf van genoten om dit te schrijven. En zo weet ik weer iets meer over de familie!

Gepost door: magda | 27-11-14

De commentaren zijn gesloten.