10-04-15

Zo plots

 

senioren,overlijden

22:24 Gepost in senioren | Commentaren (8) | Tags: senioren, overlijden |

Commentaren

m'n deelneming aan familie en vrienden

Gepost door: fotorantje | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

Op onze leeftijd worden we daar meer mee geconfronteerd hé. Gisteren nog de papa van een hele goede vriendin. Hij was wel 93 maar toch deed het leed van die vriendin wel een beetje pijn.
Lieve groetjes

Gepost door: Gidsjoris | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

Vriendschap dat is het beste in de ander zien, en dat je er oprecht was voor elkaar heb je hier heel mooi omschreven. Zo iemand mis je zeker.

Gepost door: greta | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

De dood hoort bij het leven, Magda, maar het doet altijd pijn als je afscheid moet nemen van iemand die je nabij was.
Ik wens familie en vrienden veel sterkte toe.

Gepost door: Fluwijn | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

Altijd jammer Magda, als je afscheid moet nemen van een dierbare. We moeten altijd proberen de mooie herinneringen te koesteren wat niet altijd even makkelijk is.

Gepost door: Mieke | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

Gecondoleerd met je vriendin. Ik wens je familie en vrienden veel sterkte toe.

Gepost door: Ferry & Jacqueline | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

Zo zie je maar hoe eigengereid het leven is: in je vorige post een geboorte en vandaag een heengaan.

Gepost door: Benjamín | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

@ Aan allen: het was zo plots dat iedereen is geschrokken. Ze zat bij de kapper, werd onwel, en op weg naar het ziekenhuis was ze al overleden!
Het laatste gesprek met haar zal me bijblijven. Ze wist dat ik de voorbije maanden nogal gesukkeld heb met de griep en aanverwante ongemakken. Ik was nl. meerdere keren niet op de sportnamiddagen. Drie dagen voor haar plotse overlijden sprak ze me aan" Gaat het goed met je? Ben je er helemaal door? " De manier waarop ze het vroeg en me dan zwijgend aankeek verwarde me enigszins. Ik kan me nog geregeld erg moe voelen en soms zie ik er dan wat getrokken uit. Ik vroeg haar of ik er soms bleekjes uitzag. Neen zei ze "maar voel je je echt genezen?" drong ze aan. Had ze een voorgevoel?
Met de voelschortjes heeft ze ook nog flink geholpen met naaien en ze ging ook meegaan om een pakket schortjes af te geven in het Rustoord van Knokke. Dit is uit respect voor haar nu uitgesteld.
De senioren waren haar vrienden en we zullen haar missen.
Dank je wel voor jullie medeleven.

Gepost door: magda | 11-04-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.