kinderen en kleinkinderen

foto van internet

Ik was gisteren aan het fietsen en omdat de wind zo fel was beperkte ik me tot een soort fietswandeling. Genieten van de dwarrelende mooi gekleurde bladeren die van de bomen vielen en een gekleurd tapijt maakten aan de voet van de bomen.
Kijken naar de  pas geploegde maisvelden waar hier en daar nog stoppels bovenstaken en naar de landerijen met rechtgeploegde voren.De kleigrond lag te blinken in de laag staande zon.

Een mooie najaarsdag was het.Op de terugweg reed ik langs de Parkbegraafplaats. Ik merkte dat er veel mensen met bloemen en kuisgerief toekwamen en die zonnige zondag gebruikten om de graven van hun dierbaren te kuisen en op te fleuren.

Zelf was ik van plan om het plantje dat ik vorige maand op het graf had gezet voor mijn moeders verjaardag te verwijderen om er straks een nieuwe plant op te zetten.
Ach waarom zou ik het er nu al niet opzetten.Op 1 november ga ik nooit naar het kerkhof. Het is de verjaardag van de oudste zoon en we hebben er altijd voor gezorgd dat het voor hem een fijne dag werd. Dus geen kerkhofbezoek op die dag.
Tenandere heb ik die 1 november niet nodig om mijn dierbaren te herdenken . Ik ga af en toe eens goedendag zeggen of een bloemetje brengen.

Onze tuinman stond aan de ingang van het kerkhof met een grote keuze chrysanten. Hij staat er elk jaar . Ik heb een gele chrysant gekocht,de oude plant verwijderd en de nieuwe op het graf gezet. Toen ik het plastiek rond de plant verwijderde viel die prachtig open en vormde een grote ronde bol.
Mijn moeder hield van felle kleuren ,daarom ook een fel gele chrysant.Op de verjaardag van mijn vader einde  april plant ik elk jaar paarse petunia's. Die ruiken zo lekker ,zei hij altijd.

Ach er zijn zoveel mensen die zeggen "ik doe niet mee aan die heisa van bloemen planten".  Ik doe er wel aan mee.Ik vind het zo vertroostend als je dan over het kerkhof wandelt en al die kleuren ziet. Dan besef je dat je niet alleen bent om een dierbare verloren te hebben.En al doen velen het om "niet achter te blijven" ,ze zullen bij het heengaan van die persoon ook wel een traan gelaten hebben.

foto van internet

Het heeft nog lang geduurd vooraleer er een berichtje kwam dat één van de kleinkinderen ziek was. Ik dacht bij het begin van het schooljaar  dat er vlug zieken zouden vallen. Wat wil je met al die berichten in de krant over de Mexicaanse griep. Maar het bleek mee te vallen .

De laatste week echter hoor je toch meer en meer dat de griep toeslaat op de scholen. Ik las recent dat er in Diksmuide op een school Mexicaanse griep was vastgesteld  en dat is niet zover van waar Emma woont.Elke dag komen er meer en meer zieken bij en als het aantal zieken blijft stijgen wordt de school voor 14 dagen gesloten! 
Emma volgt wel de lessen in Veurne maar hoe gaat het .Iemand van Veurne kent iemand van Diksmuide en omgekeerd. Als een ziekte besmettelijk is , wordt dat al vlug overgedragen door kinderen.

En ja we kregen een telefoontje dat Emma  maandagavond ziek van school is gekomen. Zich helemaal niet lekker voelen , hoofdpijn ,misselijk en overgeven...
De dokter gaf haar de rest van de week vrij. Met de nodige medicatie zou ze er wel vlug door zijn. Vandaag voelt ze zich nog altijd ellendig . Het beetje eten dat ze toch al binnenhoudt is  een goed teken.Tot nu toe blijkt het een gewone griep te zijn.Buikgriep.Ik hoop dat het daarmee blijft.

De griep meldt zich dit jaar wel vroeg aan en laat ons hopen dat de andere kleinkinderen gespaard blijven want de winter staat nog niet eens voor de deur.
Gelegenheid tot inenting is er ook  nog niet geweest. Dokters en verpleegkundigen komen eerst aan de beurt. Daarna zullen de risico groepen worden ingeënt zoals zieken,kinderen en boven de 50jarigen...Hopelijk krijgt iedereen de kans om zich eerst te laten inenten vooraleer de Mexicaanse of gelijk welke griep toeslaat.

Morgen gaan we een dagje thuiswachten bij haar terwijl haar ouders gaan werken .Het is helemaal niet leuk om alleen thuis te zijn als je ziek bent ,ook al word je over een dikke twee maanden 15 jaar. Ach, welke zieke wordt er niet graag in de watte gelegd.Oma zal haar eens flink knuffelen dat zal ook wel een beetje helpen bij de genezing.

Ik  hoop nu maar dat de andere kleinkinderen gespaard blijven  want de schrik zit er wel een beetje in voor complicaties .Ik wens niemand die ellendige griep toe .

Maar met een "vorst"prik op komst kunnen er al veel ziektekiemen gesmoord worden ...in de kiem.

Aan allen die nu ziek te bed liggen zeg ik:

Ik heb beloofd om een foto te plaatsen
van het herfststukje dat Cedric heeft gemaakt
met de noten,kastanjes,sparappeltjes en bladeren
die we gisteren hebben geraapt.

Prachtig resultaat! Vind je ook ?
Deze schaal staat nu op de salontafel te pronken!

Deze morgen hebben we samen een heleboel bloembollen geplant in de tuin.Nu is het enkel nog wachten tot die hetvolgende  voorjaar gaan bloeien.Dan kan Cedric zeggen dat hij die bollen heeft geplant.Het kan niet vlug genoeg gaan "wanneer gaan we die zien bovenkomen ,oma?"

Nu gaan we kijken of we de campus waar Elsbeth school volgt nog kunnen bezoeken in het kader van Open Bedrijvendag!
Ik ben er mee weg!!!

Toen ik deze morgen de luiken opendeed had ik zin om terug in mijn bed te kruipen.Zwaar bewolkt en wat miezerige regen. Echt herfstweer. Na een kopje koffie maakte ik me klaar om naar de begrafenis te gaan van de echtgenote van een oud collega .Dat is nooit leuk maar het is het laatste wat je kunt doen om je medeleven te betuigen. De stemmige kerk in Heist zat vol en mooie orgelmuziek  vulde de ruimte.
Ik zag er veel oud collega's terug en we praatten na de mis nog wat na. Een soort debriefing want er werd over vroeger gepraat en  aan elkaar gevraagd hoe we het nu stelden .Het verzachtte de sombere stemming.

Toen ik terug thuis kwam  was er geen tijd meer om in overpeinzingen  te verzinken. Er moest eten op tafel komen want Sébastien en Cédric kwamen voor het weekend.

Het was ondertussen buiten  droog geworden maar de wind kwam op en de kinderen hadden niet veel zin om naar buiten te gaan.Maar na een tijdje kwam Cedric vragen of we niet  konden gaan wandelen om herfstbladeren en noten te zoeken. Dochterlief was hier ondertussen ook toegekomen en samen zijn we in de omgeving gaan wandelen.

We kenden een plaatsje waar er veel bomen stonden oa veel eiken  en daar hebben de kinderen takken,bladeren ,kastanjes,eikels in de meegenomen plastiektassen gestoken.Cedric vond de takken hoog in de bomen mooier en in één twee drie klom hij de boom in.Die lenige aap toch , hemeltje dat is altijd een beetje schrikken .

Op de terugweg liepen we nog langs een kinderdagverblijf en daar hebben ze konijntjes ,geitjes ,kippen lopen .Cédric heeft de meeste foto's getrokken. Hij was op het hekken geklommen en schrok zich een hoedje als één van die geitjes plots omhoog sprong . Daarna mocht oma nog een paar foto's maken.Toch leuk al die dieren en de kindjes die daar opgevangen worden zullen dit zeker even leuk vinden als onze twee bengels.

Maar de wind was wat stormachtig geworden en we liepen we weer vlug op huis toe. Cedric heeft voor oma een mooie herfstschaal gemaakt met al die noten en herfstbladeren . Hij heeft er veel tijd ingestoken. Ik maak er bij daglicht een foto van!

En wil je weten waar we op dit ogenblik op de TV naar kijken? Kunnen jullie dat echt niet raden?  K2 zoekt K3 .Tja dat doen opa en oma want  Cédric is een grote fan van die groep...

Onder de boom  en in de boom ,overal is er wel iets herfstigs te vinden...

Ach zo'n schattige beestjes .
Terug thuis kreeg de poes ,choco, een bloemenkrans . Die gekkerd verdroeg het nog ook!

Vorige zaterdag kwam Kevin over de middag bij oma en opa eten. Het was mooi weer en samen zijn we de tuin ingetrokken . Kevin heeft een paar struiken gesnoeid waar ik niet zo goed bij kon. Terwijl hij bezig was heb ik de zakken met tuinafval -die over de hele tuin verspreid stonden -verzameld en met het karretje naar de auto gebracht. Ik had de dag ervoor de kleine krulwilg( wij noemen die nog altijd de kleine krulwilg maar het is met de jaren al een ferme boom geworden) zoveel mogelijk ontdaan van al zijn overhangende takken.Je liep er gewoon tegenaan als je het pad opkwam. Al die afgesneden takken stopten we ook nog eens in de auto en dan brachten we alles naar het containerpark.Met hulp van zo'n flinke jongen gaat het des te vlugger.

Het zonlicht was die dag zo dat de rozen die voor de tweede keer bloeien er meer dan gewoon rozig uitzagen.
Toen Kevin een grote taxus snoeide kropen er tientallen pimpampoentjes uit.We hebben aan de struik geschud tot de meesten wegvlogen vooraleer hij verder kon snoeien.
Er lag een hoop snoei afval  en overal lagen blauwe zakken met tuinafval .

De maiskolven die Cedric en Sebastien op het einde van de vakantie geplukt ,hadden liggen te drogen in het najaarszonnetje.De dille staat vooroverbogen onder het gewicht van de bloemkransen en je ziet de "kleine "krulwilg ontdaan van al zijn hangende takken.Dat was echt een evenwichtsoefening op de grote ladder...

Na al de stormwinden van de laatste dagen lag het rond het huis gezaaid  met bladeren van de grote treurwilg en overal  kleine takken. Ik heb met de tuinstofzuiger al die bladeren en takjes opgezogen!Echt veel zal het niet helpen zolang de grote treurwilg  niet gesnoeid is . Ik hoop dat de tuinman niet al te lang meer op zich laat wachten.

Toen ik rondom het huis had "gestofzuigd" heb ik me op de rand van het terras neergezet om te genieten van een "propere" tuin.
Mijn voeten waren wel niet moe maar mijn armen des te meer.Zo'n stofzuiger weegt ook méér dan een pluimpje en zeker als de zak dan vol bladeren en takjes zit.

Gisterenmorgen,1 september, stond ik op met een "mottige kop". Ik had niet goed geslapen en ik moest voortdurend denken :nu staan ze op ,nu gaan ze naar school,wat zouden ze doen. Ik had erbij willen zijn toen de schoolpoort openging .De hele dag had ik zo'n onbestemd gevoel zoals ik vroeger had toen mijn eigen kinderen terug naar school trokken.Ik was dan ook blij toen ik de kleinkinderen in de late namiddag kon opbellen om eens te horen hoe het verlopen was op de eerste schooldag.

Deze morgen stond ik met een "frisse kop "op.Ik had goed geslapen.Maar als ik door het raam keek zag ik een grijze hemel en toen ik de krant uit de brievenbus ging halen was het echt fris te noemen.Het lijkt gedaan te zijn om op mijn "blote pekkels" en in mijn slaaphemd naar de brievenbus te pekkelen...'k Zal mijn slippers in de toekomst maar aandoen en mijn peignoir omslaan.De achterdeur bleef dicht  en ik die zo graag de deur open had....Maar  kilte en vochtigheid is nu ook niet bepaald aangenaam als je pas uit je bed komt.

Het was vandaag herfst , naar mijn gevoel althans en bij anderen ook denk ik.Want ik hoorde overal werken in de tuin.Snoeiwerk . Bij onze buurtjes werd de haag gesnoeid ,een eindje verder zag ik ook een tuinier bezig, ik hoorde grasmachines ronken en een camion met mooie teelaarde kwam bij andere buren langs ...Het is aanstekelijk .Ik heb de snoeischaar genomen en ben begonnen alles wat uitgebloeid was af te snijden. Het is wel vroeg maar door de droogte staan veel planten er verpieterd bij en die komen er echt niet meer door al loop ik avond na avond met een gieter of de tuinslang rond.

Om de dag af te sluiten heb ik met mijn digitaaltje al de zonnebloemen getrokken .Het zijn geen reuze bloemen maar ze staan op een lange stengel. Ik moet wel erg slordig omgesprongen hebben met het zaad want er staan zonnebloemen tussen de groenten en onder de bomen .Er is eentje die lijkt op een meerkoppig monster met een heleboel bloemen op één stengel. Maar waar ze ook staan ,ze geven me een zonnig gevoel.

Zo kreeg ik toch nog een zonnig gevoel op deze herfstdag. Het zou gaan regenen maar regen zag ik hier nog niet.Als het deze nacht nog niet heeft geregend dan zal ik morgen terug met de tuinslang en de gieter moeten rondlopen.Op de morgendauw alleen kunnen de planten niet leven.De grond is nog warm van de voorbije dagen en het droogt te vlug op.

 het meerkoppig zonnemonster

Hoog tegen de gevel hangt nog een tros fluwelige rozen in volle bloei

Een collage van al de zonnebloemen rondom het huis

Wolken

Donkere wolken en koele wind

De wind en de zon
deden pogingen
om die donkere wolken te verdrijven

Het lijkt al aardig te lukken

Er komt al meer blauw te zien aan de hemel

De wind drijft de wolken uiteen

Eentje doet nog een poging om de zon te verbergen

Maar de zon zegeviert en
het wordt zonnig zonder meer!