20-04-15

wandelen op het strand

 

zeebrugge.jpg

Samen met de kleinzoons hadden we er tijdens de Paasvakanties al een paar mooie uitstappen opzitten en telkens was het weer meegevallen. Vòòr de vakantie teneinde was wilden we toch ook eens naar zee. Vorige donderdag was het niet zonnig en het was frisser dan de vorige dagen, maar we kleedden ons warmpjes aan en reden met de tram naar Zeebrugge. Daar stapten we het strand op. De wind was ijzig, maar we stapten met de wind in de rug richting Blankenberge. Ik ben er zeker van dat we de wandeling niet zouden aangevangen hebben moest het tegenwind geweest zijn.
Het was eb en de zee was zò ver dat we niet eens de moeite namen om tot aan de waterlijn te lopen.
Het was fascinerend om te zien hoeveel kites er werden opgelaten op het strand. Met zo'n felle wind was er echt wel mankracht nodig om die de lucht in te krijgen en om die dan de baas te kunnen.

zeebrugge1.jpg

zeebrugge2.jpg

zeebrugge3.jpg

Het wandelen was niet zwaar omdat we op nat zand konden lopen. Over een hele strook lagen er honderden scheermessen en een heleboel kleine mosseltjes.

zeebrugge4.jpg

Geen zon te zien en de grijze lucht en de koude wind maakte de wandeling niet echt aangenaam. Ook geen levende ziel te bespeuren op het strand. Ja toch ééntje die op de  houten duinovergang even kwam piepen maar vlug weer verdween achter de duinen.

zeebrugge5.jpg

Keken we voor ons of keken we achter ons, het leek of we niet vorderden.

zeebrugge6.jpg

Maar na een uur enorm veel zeelucht ingeademd te hebben bereikten we de zeedijk van Blankenberge. We stapten vlug een zijstraat in om langs  een evenwijdige straat van de zeedijk verder te stappen. De bedoeling was om ergens een pannenkoek te eten en iets warms te drinken. Maar ik had de wandeling tussen Zeebrugge en Blankenberge onderschat. We hadden een doel en we mochten er niet te laat komen anders konden we niet meer binnen. De kinderen wilden dit ook niet missen, dus geen pannenkoek of warm drankje.

We wilden het Belle Epoque Museum in Blankenberge bezoeken. We waren nog juist op tijd, een kwartier later zouden we niet meer binnengelaten worden. Het bezoek start op het dak om dan zo af te dalen tot in de kelder.
Het eerste wat de jongens deden en oma ook, was het zand uit onze schoenen schudden!

Het dakterras is opgebouwd met gebroken tegels die vroeger in de  belle epoque woningen zijn aangetroffen. De glasramen komen ook uit woningen die zijn afgebroken. Ik beperk me hier tot enkele foto's want ik maakte er al een logje over toen ik er in september 2014 was met twee vriendinnen. Klik eens op  (klik) en dan zie je een heleboel foto's !

zeebrugge7.jpg

De vloer komt uit een loggia van een  Belle Epoque woning

zeebrugge8.JPG

Affiches en foto's illustreren het leven in die periode.

zeebrugge9.jpg

Prachtige tegels zijn er tentoongesteld.

zeebrugge10.jpg

Als je onder zo'n kap ging zitten begonnen de visvrouw, een visser, een portier , hun levensverhaal te vertellen. Ook de foto's met een verhaal aan de achterkant konden Sébastien boeien. Ondertussen stuurde Cédric een kaartje "groeten uit..." naar zijn andere oma. Dat kon je doen via een pc die daarvoor klaarstond. Met aandacht bekeken ze alles wat er tentoongesteld was.

zeebrugge11.jpg

Het sluitingsuur was al voorbij toen we buiten stapten. Het meisje aan de balie had ons gezegd dat we rustig konden blijven tot we alles gezien hadden. Lief toch! Dat verdiende echt een "dank je wel".

We namen in Blankenberge de tram huiswaarts en al hadden we het wat koud gehad, het was toch een leuke dag geweest volgens de jongens. En eenmaal thuis kregen ze nog iets warms om te eten, hoewel we 's middags al warm hadden gegeten.

18-04-15

Wachten op de trein

 

Terwijl we op de trein stonden te wachten, verscheen op het treinbord " doorrijdende trein". Dan schrik je zo niet als er een trein met hoge snelheid langs het perron zoeft! Altijd beter dan de stem die zoiets aankondigt, je verstaat er toch niets van. En zeker niet als er ellenlange treinen op andere sporen het station doorrazen. De jongens en ik probeerden het aantal wagons te tellen die de grote buizen vervoerde en deze die de auto's vervoerde. We raakten de tel kwijt... De buizentrein reed richting binnenland, de autotrein waarschijnlijk richting Zeebrugge ( =is wereldwijd de belangrijkste haven voor export en import van auto's)

gent2.jpg

gent3.JPG

Op één van de perrons verzamelden zich honderden jongeren met begeleiders startklaar voor een paar dagen vakantie! Ze werden letterlijk de trein ingeduwd en het was nochtans een lange trein! Gelukkig moesten wij deze trein niet nemen! Ik kon geen foto meer maken hoe de jongeren een plaatsje probeerden te bemachtigen in één van de wagons omdat er op dat ogenblik op het perron ervoor een trein toekwam.

gent4.JPG

Er is altijd wel iets te beleven als je op een perron twintig minuten op je trein moet wachten.

 

PS: De jongeren die op het perron stonden  reisden naar Brugge waar 1200 jongeren zich voor de 26ste editie van Joepie verzamelden om deel te nemen aan de vierdaagse staptocht van in totaal 100km  naar "stad X" een mysterieuze eindbestemming. In vijf provincies werden speciale treinen ingelegd om de jongeren naar hun eerste tussenbestemming te brengen. In totaal namen zo'n 3000jongeren er aan deel. Dit zijn jongeren aangesloten bij de landelijke jeugdbewegingskoepel . Ik las dit in een artikel in het Brugs handelsblad waar een foto bijstond van kleurig geklede jongeren.

 

18-02-15

Het project: voelschortjes

 

voelschortjes.jpg

Ik heb een tijdje geleden verteld dat er via de mutualiteit een project op stapel staat om voelschortjes te maken voor dementerende bejaarden. (klik). In mijn eentje ben ik er toen aan begonnen en begin februari zouden we samenkomen bij één van de senioren om eens te kijken wat er allemaal al is gemaakt van schortjes en om ideetjes uit te wisselen. Ik had zelf al 9 schortjes gemaakt en twee kussens ( die staan niet op de foto). Ik popelde al om te zien wat anderen hadden gemaakt. Ik ben er niet geraakt, de griep heeft me geveld. Ondertussen heb ik gehoord  dat er ongeveer 12 schortjes zijn afgewerkt. Dan heb ik het in mijn eentje met 9 schortjes toch goed gedaan.

Ik heb van al mijn knutselwerk een collage gemaakt. Het zegt misschien niet zoveel maar ik weet dat ik er uren werk heb ingestoken om de poppetjes, belletjes , ritsen ,linten, stroken leuke stof, strookjes bont, vilt... op te naaien. Ik wilde er een herinnering aan overhouden.

En deze middag heb ik met de rest van het deeg appelbeignets gebakken! Lekker dat ze waren!

appelbeignets.JPG

 

17-02-15

Vastenavond

mist.jpg

Gisteren bijna de hele dag mistig, vandaag is de zon er!

zonnig.jpg

Voor mij nog te vroeg om buiten te lopen. Maar we verveelden ons niet.
Ja de jongens zijn hier en ze verlangen niet eens om weg te gaan.
Wat we zoal doen? Lang slapen, filmpje kijken, spelletjes spelen en
oliebollen eten die oma gemaakt heeft:
het is Vastenavond!!

oliebollen.jpg

30-10-14

Voorbereidingen

halloween.jpg


Gezien het vandaag geen weer was
om buitenactiviteiten te doen is er de hele dag geknutseld
om vrijdag Halloween te vieren.

 

PS.ik had de hele avond geen toegang op mijn blog

 

 

16-09-14

Kleindochter op bezoek

De jongste kleindochter kwam op bezoek. Zoals zoveel studenten had ze een vakantiejob gedaan en schoot er tijdens de zomermaanden geen tijd over om oma te bezoeken. Vooraleer de school opnieuw begint kwam ze nog een dagje naar oma.

kleindochter.JPG

We hebben samen van dit dagje genoten. Het was mooi weer en na de middag reden we met de fiets naar zee. Maar aan zee was het mistig . Je zag niet eens het water . Het was er ook merkelijk frisser.

mist.jpg

De mist was op de zeedijk soms erg plaatselijk en ook in het Zwin was het nevelig .

mist1.jpg

De Haas was ook omhuld door nevel

mist2.jpg

We fietsten terug langs de Zoutelaan waar de bloemenweiden nog kleurig waren.( project voor de bijen)

bloemenweiden.jpg

We reden ook door lanen met mooie villa's. Stapten even van de fiets om een wandelingetje te maken in het Koningsbos.

bos.jpg

En dan naar huis waar we deze mooie dag eindigden op het terras want daar was het zonnig en helemaal niet nevelig.

 

12-09-14

Mardasson

Toen de Luxemburgse familie ons uitzwaaide, reden we nog niet direct naar huis . We reden  naar Bastogne. Nu er zoveel gesproken wordt over de herdenking van Wereldoorlog I  wilde ik de kinderen tonen dat Wereldoorlog II ook veel levens heeft geëist en dat er geen lessen waren getrokken uit de eerste Wereldoorlog.

~~~~~~~~~~~~

 

Het Mémorial du Mardasson  is een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de Slag om de Ardennen en ligt op de Mardassonheuvel, ten noordoosten van de Belgische stad Bastenaken. Het monument werd ingewijd op 16 juli 1950 en staat voor de duurzame vriendschap tussen het Belgische en het Amerikaanse volk, die schouder aan schouder vochten tijdens de overwinningsstrijd die zij voerden tijdens dit Ardennenoffensief in december '44 - januari '45 en de doorslaggevende rol die het bij de bevrijding van Bastenaken heeft gespeeld.

Het monument heeft de vorm van een vijfpuntige ster, het symbool van het Amerikaanse leger, met elk een vertakking van 31 meter lang. De hoogte is 12 meter.

mardasson4.JPG

mardasson.jpg

Op de kroon van het gedenkteken staan in brons de namen van alle 48 Amerikaanse staten, Op de tien binnenste zuilen van de open galerij staat in het Engels met gouden letters de hele geschiedenis van deze bloedige Battle of the Bulge gegraveerd . Het verhaal van de slag waarbij 76.000 Amerikanen gewond zijn geraakt of gedood, eindigt met een boodschap: Zij die nu leven, kunnen de grootsheid van degenen die hier stierven en vochten alleen uiten met een toegenomen respect voor de vrijheid, waarvoor zij door het vuur gingen.

mardasson5bis.JPG

mardasson1.jpg

Op de gedenksteen  staat «Het Belgische volk gedenkt zijn Amerikaanse bevrijders – 4 juli 1946» en werd in het midden van het moment  geplaatst(foto hieronder)

mardasson2.jpg

De wandelgang op de top, te bereiken via een wenteltrap, levert een schitterend vergezicht op bijna alle verdedigingsstellingen die werden ingenomen tijdens het beleg van de stad. Aan de hand van oriëntatietafels is een beeld te vormen van het slagveld.

mardasson3.jpg

Aan de voet van het gebouw is een crypte uitgegraven in de rotsen, versierd met prachtig gekleurde mozaïeken van de Franse kunstenaar Fernand Léger. Drie altaren zijn respectievelijk gewijd aan de katholieke, protestantse en joodse religies.

mardasson6.JPG

mardasson7.jpg

Ik vond het nuttig wat informatie bij te schrijven over dit monument en dit heb ik gehaald op internet.

~~~~~~~~~~~~

Gezien we  op de terugreis langs Houffalize reden , verlieten we even de snelweg om nog eens een blik te werpen op het vakantiehuis in Dinez. Daar hebben opa en oma jaren na elkaar vakantie doorgebracht met de kleinkinderen. Alles was nog zoals toen ...het huis, de paarden in de wei, de weg die naar het bos liep, de mooi vergezichten.
Toen was het de hoogste tijd om huiswaarts te keren want we hadden nog een flinke rit voor de boeg.

dinez.JPG

dinez1.jpg