21-02-14

Het kerkhof

oostburg.jpg

oostburg1.jpg

oostburg2.jpg

oostburg4.jpg

oostburg3.jpg

oostburg5.JPG

Toen we op zoek gingen om het graf van neef en nicht te vinden, dwaalden we over het kerkhof in Oostburg(nl).
Het is altijd droevig  op een kerkhof om de naam van geliefden of bekenden gebeiteld te zien in een grafsteen of geschreven op een houten kruis. Dikwijls geeft het je toch een vredig gevoel om nog even in gedachten tegen hen te praten.

Dit kerkhof straalt zoveel vergankelijkheid uit dat je er echt droevig van wordt. Veel grafstenen zijn stuk, ornamenten liggen omver, ergens een grafje onder een struik  of verloren midden in een grasveld, letters die niet meer leesbaar zijn want het mos groeit erin en zerken bedekt met mos. Een herdenkingssteen wellicht voor het einde van wereldoorlog  II staat er groen te wezen op een verloren plaats, omringd door met mos begroeide stenen, zo groen alsof ze één willen worden met het gras..

De herdenkingsstenen voor de urnen staan in rijen en in perken. Het zijn  hoge vijfhoekige kiezelpilaren . Sommige zijn zo overdadig versierd met allerlei prullaria...dat het rommelig wordt. De dreef met in vorm gesneden struiken oogt  wel mooi.

Achteraan het kerkhof is er een uitbreiding en daar liggen de graven in dichte rijen. Grafzerken...hoge , lage ,verschillend in vormen en materialen. Met smalle kiezelstrookjes als paadjes. Geen rustgevende plaats omdat alles zo dicht opeen ligt.

We verlieten het kerkhof met gemengde gevoelens en keken nog eens achterom. Het kon mooi en sereen zijn, maar dat was het niet. Het was wel netjes onderhouden , want ik wil hier niet de indruk wekken dat het er vuil en slordig was... Het is nu wel niet de periode dat er veel bloemen op een kerkhof staan, maar toch, hier was er weinig groen en nog minder kleur te bespeuren bij de grafstenen. Ik zal eens teruggaan tijdens de zomermaanden.

12:00 Gepost in familie | Commentaren (17) | Tags: familie, kerkhof, oostburg |

17-02-14

Appelstraat

 

Vandaag reed ik samen met mijn vriendin die hier een paar dagen logeert naar Oostburg(nl). Voor de familiegeschiedenis die Luc aan het maken is wilde ik foto's maken van het graf van mijn neef en die van zijn vrouw.
Een kerkhof is nu niet de meest aangename plaats om rond te lopen , maar dit kerkhof is triest en aftands. Het is er niet echt rommelig  maar toch is het slordig en je wordt er niet  rustig en vredig  door daar rond te lopen. Dan is de parkbegraafplaats bij ons echt een mooi onderhouden park . Morgen toon ik een paar beelden, nu wil ik het over iets anders hebben.

Toen we het kerkhof in Oostburg(nl) verlieten vroeg mijn vriendin  om eens langs te rijden waar tante Regina en nonkel Clement gewoond hebben. Zij was indertijd meegegaan met mij om op de boerderij te blokken voor ons examen op de Hogeschool.
Op de weg er naar toe ligt een tuincentrum , daar liepen we eerst even binnen en bij het buitenkomen viel mijn oog op een boerderij vlak naast het tuincentrum waar op een wasdraad een hele rij wasgoed wapperde.

kleren op de waslijn1.JPG

Dat deed me denken aan vroeger toen het wasgoed  bij tante en nonkel ook aan een waslijn te drogen hing.
Om de zoveel weken werd de was  met de  hand geschrobt op een wasbord, gebleekt,  gekookt , gespoeld en uiteindelijk op een waslijn- gespannen tussen het huis en de stallen- te drogen gehangen. Daarna werd de was gestreken met ijzeren strijkijzers die op de kachel werden gewarmd. "Operatie was" duurde een hele week en het huis rook immens naar bruine zeep en een soort zout. Iedereen was blij als "operatie was" voorbij was. Dan was het weer een paar weken rustig. Was er veel wind dan waaide het wasgoed dat op het gras lag te bleken weg. Hup rennen om het terug te leggen desnoods met een steen erop. Regende het dan moest je het vlug bijeenrapen en binnen leggen. Dan riep tante nog eens om wat akertjes water te putten uit de regenput met de boodschap "meis hang toch niet zo over de rand van de put ". Ik moest nog op mijn tenen staan om het akertje over de rand van de put te krijgen ! Jaja iedereen was blij als tante het wasgoed terug in de kasten had gelegd!

boerderij.jpg

De boerderij stond op de plaats waar nu rechts op de foto een totaal nieuw huis en stallingen zijn gebouwd.
Met de fiets reed ik samen met tante elke week naar Aardenburg(nl) om boodschappen. Op deze lange rechte weg :de appelstraat. Die noemt nog steeds zo maar toen was het een kasseiweg en met de fiets reed je maar best zoveel mogelijk aan de kant op een aarden strookje tussen de kasseiweg en de grasberm.

boerderij1.jpg

Rondom polders en dijken en op de onderste foto zie je in de verte de toren van de Protestantse Sint Baafskerk van Aardenburg. Jaarlijks wordt daar de Matthaüs Passion gespeeld die honderden toeschouwers lokt.

 

 

10-02-14

Nog een laat nieuwjaarsfeest.

nieuwjaar bij luc.jpg

Het jaarlijks nieuwjaarsfeest bij Luc en Ingrid (van zijn familie en haar familie) ging gisteren door. We waren met 22 mensen. Dochterlief haar echtgenoot was er jammergenoeg deze keer niet bij. Hij was zo ziek als een hond, zoals men zegt. Vlug een pilletje pakken hielp hier niet . Dus bleef hij thuis lekker uitzieken van een zware verkoudheid. Het was een leuk weerzien met de familie van Ingrids kant.
Toen iedereen er was gingen we ons installeren aan de lange tafel.


Als aperitief koos ik voor een Roomer , een drankje op basis van alcohol en vlierbloesem. Het steekt in een bol flesje met zwevende bloemetjes in het drankje . Het drankje heeft een alcohol percentage van 15%. Erg lekker, maar verraderlijk!  Google maar eens op" Roomer" om er meer over te weten.

Als hapje erbij had Luc allerlei broodstengeltjes gemaakt die je in verschillende  zelfgemaakte pesto's kon dippen.

Het thema van het menu was "grootmoeders keuken".

-Tomatensoep met balletjes en lettertjes.
-Een enorme pot met koninginnehappen ( "hapjes" lijkt hier  de lading niet te dekken;-)  ).
-Luc had 10 kg aardappelen geschild en fijne frietjes gemaakt!!
-Het dessert bestond uit chocomousse, een zwarte woud taart, een bananentaart, een enorme verse fruittaart met zelfgemaakte banketbakkersroom (mjammie), een confituurtaart van heerlijke pruimpjes...allemaal huisgemaakt. Dat werd in buffetvorm aangeboden. Dus zelf kiezen, snijden of scheppen en op je bordje leggen.
En om af te ronden koffie ,thee of irish koffie !

Een heerlijke en lekkere dag was het !

nieuwjaar bij luc1.jpg

21:46 Gepost in familie | Commentaren (20) | Tags: familie, nieuwjaar, feest, kinderen |

05-02-14

kerkhof

Gisteren reed ik even de grens over om in Aardenburg( Nl)  het Rooms Katholieke kerkhof een bezoek te brengen. Een groot contrast met de dag ervoor toen ik op het strand en in de duinen ging wandelen. Maar ik reed daarheen met een bedoeling.

De oudste zoon is bezig met vanalles te verzamelen wat te maken heeft met onze familie. Zo mailde hij me oa.de brieven door die mijn neef tijdens zijn legerdienst in Nederlands Indië naar mijn moeder schreef. Mijn moeder had ze aan de oudste zoon gegeven toen hij jaren terug bezig was met het opmaken van de familiestamboom. Hij kreeg ook oude foto's, een legerdiploma van grootvader dd 1918, ik heb nog de grote koekendoos van mijn moeder waarin nog veel dingen steken zoals rantsoenzegels en andere spullen uit wereldoorlog II....Hij wil een  familiegeschiedenis opmaken zodat wij  meer zullen weten over  hen die ons al zijn ontvallen...

Toen dacht ik ,dan kunnen er ook foto's bij van de grafzerken waar de familieleden begraven liggen. Een soort tastbaar bewijs. Van mijn ouders en broer  heb ik foto's van hun graf genomen. Het graf van mijn ouders is reeds geruimd. Verlenging van concessie was niet mogelijk. Ik hoopte dat de graven in Aardenburg er wèl nog zouden zijn, want sommige familieden zijn al héél lang overleden.

 

De Rooms Katholieke Kerk ligt vlak bij het kerkhof.

aardenburg kerk.JPG
Aan de ingang hangt een plan van het kerkhof.
Daar ben je niet veel mee als je niet weet waar je familie begraven ligt.

aardenburg kerkhof.JPG

Blijkbaar worden er in Aardenburg geen grafzerken geruimd. Want ik zag er staan van einde 19e eeuw! Het kerkhof is niet erg groot maar het was toch zoeken om de familiegraven te vinden. Het is een sober kerkhof met een paar grote paden met schelpen bestrooid en tussen de rijen met grafzerken een smal paadje vol schelpen zodat je toch niet teveel in de kleigrond zou zakken.

kerkhof.JPG

Een hoogtewerker was bezig bomen te snoeien.
Een opening is gemaakt naar een nieuw perceel met graven.

kerkhof1.JPG

Oude grafzerken  sommige dateren van einde 19 e eeuw.

kerkhof2.jpg

kerkhof3.jpg

De grafmonumenten van een neef en nicht,
van haar ouders en van tante Regina en nonkel Clement
bij wie ik alle vakanties doorbracht tot ongeveer mijn 14 jaar.
 

kerkhof4.jpg

22:00 Gepost in familie | Commentaren (19) | Tags: kerkhof, aardenburg, familie |

01-02-14

Happy Birthday

lornettex.jpg

In Canada is mijn nicht jarig.

Lornette,

Ik wens je een héél fijne verjaardag toe !
Een jaar vol vreugde en bovenal een goede gezondheid.

Terwijl wij hier een winter kennen met herfstallures
hebben jullie een winter met enorme vriestemperaturen.
Dagelijks moeten pakken sneeuw geruimd worden
willen jullie nog de deur uit kunnen.
Maar wees gerust op een dag komt de Lente eraan
en kun je samen met André terug op stap
en genieten van de overweldigende natuur in jullie streek..

sneeuwx.JPG

 

14:22 Gepost in familie, verjaardag | Commentaren (14) | Tags: verjaardag, familie |

23-12-13

Kerst met de familie

kerst 22 dec.jpg

 

Omdat het voor iedereen moet passen vieren we elk jaar het familiekerstfeest een paar dagen vòòr Kerstdag . Dit jaar was het op 22 december.  Behalve Kevin en zijn vriendinnetje ( ze waren op kerstshopping in Londen)was iedereen aanwezig. Ook het gastmeisje uit Thailand dat bij de oudste zoon verblijft was erbij.
Alles verliep vlot van aperitief tot het dessert. Gemakshalve was het gourmet. Groenten en fruit heb ik zelf aangehaald. Ik heb het niet begrepen op blikgroenten...

De pakjes werden uitgedeeld en toen 's avonds iedereen naar huis vertrok was het huis praktisch opgeruimd. Cedric en Sébastien bleven bij oma voor een paar dagjes. Vandaag heeft Cédric geholpen om de hele benedenverdieping te stofzuigen, maar gisteren hielp Sébastien in de keuken met het afdrogen van de vaat. De vaatwasmachine kon het allemaal niet slikken. Vijftien mensen kunnen nogal een boel vaat vuil maken!!

De collage:
Linksboven :Begroeting toen de familie arriveerde.
Twee handen in de lucht: twee mannen die niet op de foto wilden. Daarna is het me toch gelukt :-)
Een lange bedankingsknuffel voor haar cadeautje van Ice rechtsboven (Thais gastmeisje)
Voorlaatste rij rechts: Sébastien helpt afdrogen. Ik heb me stilletjes teruggetrokken uit de keuken en de keukenvrijwilligers gezellig laten verder doen :-)

Vandaag kwamen zoon en kleindochter helpen restjes eten! Een fijne uitloper  van het familiekerstfeest.
De dag loopt bijna teneinde. Het is buiten stormachtig en het regent . Pyjamaweer onder een dekentje met een kerstfilmpje . Samen met de twee kleinkinderen lekker lui wezen.



10-10-13

een wandeling

De oma en opa van Cédric en Sébastien kwamen gisteren op bezoek en na de koffie met Hollandse moorkoppen als snoepje ,stelde ik voor om een wandelingetje te doen. Behalve de bekende winkelstraten en de zee kenden ze niet veel van Knokke. We zouden eens naar het knuppelpad gaan waar de kleinkinderen toch altijd graag naar toe willen. Dat konden ze nu eens met eigen ogen zien.
Ik was zelf benieuwd of de vlakte  nu droog of onder water zou liggen. Het is er kurkdroog en je kunt gewoon in de vlakte lopen.

knuppelpad.jpg

Langs weerszijden van het pad is er gemaaid ,
maar voor de rest kun je bijna niet meer door de struiken kijken.

 

knuppelpad1.jpg

De  spar met zijn kronkelige takken staat er nog altijd en er hangen reuzegrote sparappels aan.

knuppelpad2.jpg

Toen we op het einde van het knuppelpad kwamen, wandelden we tot aan de zeedijk.

zeedijk lekkerbek.JPG

Ter hoogte van Surfers Paradise wandelden we het strand op.
Het was hoogtij en de zee was woelig.
De lucht veranderde zienderogen in een zwarte massa.
De containerschepen splitsten de lijn tussen lucht en water.

lekkerbek.jpg

lekkerbek1.jpg

Het hotel in Cadzand leek een uitkijkpost en de masten van de catamarans de soldaten.

lekkerbek2.jpg

De wind kwam op en de lucht veranderde zo snel ,
het leek ons het beste om zo vlug mogelijk terug te keren naar de auto.
Het was nog een flink stuk wandelen tot aan het begin van het knuppelpad,
want daar stond die geparkeerd.
Het begon te spetteren toen we in de auto stapten.

lekkerbek3.jpg

Op de bovenste foto zie je héél klein de haven van Zeebrugge.
Op de onderste foto de haven van Zeebrugge met telelens.
Je ziet ook de schuimkoppen op de golven.

Toen we terug thuis kwamen is het beginnen regenen,regenen ,regenen ,
De hele nacht  lang en waaien, waaien,waaien.
Deze voormiddag zagen we even de zon en leek er niets aan de hand te zijn.
O wee, tegen middag gingen de hemelsluizen open en is het blijven regenen,
stortregenen en stormen...

21:29 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (20) | Tags: wandelen, knuppelpad, de zee, familie |