05-10-13

Naar zee

De zon  bleef vandaag verscholen achter een gesloten wolkenhemel. Maar het was warm( 20°) en er was weinig wind. Ideaal om eens naar zee te gaan. Schoonzus en ik kozen voor het einde van de Zeedijk in Heist.
Het eerste wat we zagen waren een paar strandjutters die met een detector  op zoek waren naar strandschatten.

strandjutters.jpg

Deze dametjes hebben een strandwandeling achter de rug en nu de voeten maar zandvrij krijgen!

blote voeten.JPG

Niet veel mensen te zien op het strand.

zeedijk.jpg

Hier en daar opgewaaide zandbergjes die begroeid zijn met helmgras.
De rijen strandkabienen zijn al erg uitgedund.
Half oktober moeten die allemaal van het strand verwijderd zijn.
En zie je op de foto hieronder hoe de wolken werden verdreven
en een blauw stukje hemel te voorschijn kwam?
Het lukte niet meer  helemaal, het was al laat.

de lucht.jpg

In de verte een strekdam van Zeebrugge.
De oorzaak van de verzanding en ontstaan van de Baai van Heist(klik)
Het is een waardevol natuurgebied geworden.

strandkabienen.jpg

De zee was erg rustig, geen golven te zien.
Op zee zelf was een zeilwedstrijd bezig. 

het strand.jpg

Schoonzus en ik pikten na een wandeling op het strand nog een terrasje mee
met zicht ...op zee!  Daar nog wat nagenoten. 

 

21:27 Gepost in wandelen | Commentaren (12) | Tags: zeedijk, heist, familie |

23-06-13

Het weer is op hol.

Ik was gisteren op bezoek bij een nicht wonende in Maldegem. Op een gegeven ogenblik was er een discussie of er recent wel of niet een huis gebouwd was op de grond waar mijn grootouders gewoond hebben. Mijn grootouders langs moederszijde zijn bijna op het einde van Wereldoorlog II allebei verongelukt bij de bombardementen op Sluis, ook het huis had onder de bombardementen geleden. De grond en het vervallen huis werden door de zussen (waaronder mijn moeder) en broers verkocht. Er is nooit op gebouwd en de eigenaar heeft er sparren opgezet. Iedere keer ik er langs kom doet het me iets .Waarom is er nooit een ander huis opgebouwd? Het ligt erbij alsof het een gedenkplaats is voor Wereldoorlog II. De namen van mijn grootouders staan ook vermeld op een gedenkplaat voor alle slachtoffers van wereldoorlog I en II in de gemeente Middelburg(B).

Om een einde te maken aan het welles-nietes of er nu een huis opgebouwd was, stelde ik voor om bij het huiswaarts rijden de grote baan te verlaten en via Middelburg(B) en Sluis en zo naar huis .

 

middelburg.jpg

De plaats waar het grootouderlijk huis stond, ligt er nog altijd onaangeroerd bij. De dennenbomen zijn na mijn laatste bezoek enkel wat groter geworden.

middelburg1.jpg

Vlakbij is de grens met Nederland . De Belgische kasseien gaan op de grens over in een geasfalteerde weg. Lang geleden mocht je van hieruit niet naar Nederland en omgekeerd ook niet. Je kon betrapt worden door de vliegende douane. Maar velen lapten dit aan hun laars en zeker de bewoners van het stadje Middelburg (B) en de bewoners van Heille(nu behorende bij Sluis ). Je mocht enkel het land in en uit via de officiele douanepost in Sluis. Een zus van mijn moeder werd hier eens betrapt en mocht een ferme boete betalen.

middelburg3.jpg

In dit kleine stadje, met  een heel rijk verleden (klik) wordt grotendeels bewoond  door mensen die de stad ontvluchten. Ik denk niet dat er nog veel oorspronkelijke bewoners of hun afstammelingen aan te treffen zijn.
De laatste jaren wordt er veel gedaan om het  aantrekkelijk te maken. Ik stelde vast dat er wandelroutes zijn aangelegd , een kreek is helemaal gereinigd en er loopt rondom een wandelpad... Een ideetje om dat in de vakantie eens samen met de kleinkinderen te doen!

middelburg4.JPG

middelburg5.jpg

Terwijl ik daar rondwandelde en foto's maakte  kwam er veel wind op, werd de lucht fel gekleurd,in de verte was het aardedonker en er verscheen een prachtige kleurenboog. De werkelijkheid was stukken mooier dan op de foto's.

middelburg6.jpg

Ik stapte toen terug in mijn auto en reed de Nederlandse grens over om over Heille en Sluis naar huis te rijden. 
Het ene moment stond ik in een fel verlicht landschap en een paar tellen later was de lucht plots aardedonker met een hel verlichte horizon!

Het weer is op hol geslagen!

22:08 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (10) | Tags: middelburg, familie, het weer |

09-03-13

Einde opzoekingen....

notaris.jpg

Ik zou het eigenlijk niet vermelden, maar het houdt me al de hele dag bezig. Het is precies of er een fase in mijn leven is afgesloten...
Er is einde gekomen aan een periode waarin ik niets anders gedaan heb( zo voelde het toch aan) dan opzoekingen doen ,telefoneren ,rennen naar aannemers ,naar de bank, naar de Notaris....
Ik was inwendig vol zenuwen, kreeg maagklachten,  begon slecht te slapen, in één woord het was tijd dat het gedaan was...

Gisteren zijn mijn drie kinderen en ik naar de Notaris gegaan om de akte tot aanvraag van de successierechten te ondertekenen. Het nalatenschapsdossier lag op zijn bureau. Een stapel mappen van zeker 20cm dik. De tekst werd nog eens voorgelezen ,een heleboel uitleg erbij gegeven , nog vragen ?, en toen mochten we allemaal de akte ondertekenen. Ik kende de tekst bijna van buiten want de zoon van de Notaris- een notaris in wording- had me alles verschillende keren mondeling , zowel telefonisch en persoonlijk ,uitgelegd. Het was geen chinees voor mij, ik heb vroeger nog les gekregen van een Notaris. We kwamen buiten en in de gietende regen liepen we naar de auto. De hemel schreide openlijk -zoals ik inwendig- bij dit afscheid van een fase in mijn leven...

Zomaar huiswaarts keren leek niet zo een goed idee. De schoonkinderen waren achter gekomen en samen met mijn jongste neef( als kind verbleef hij veel bij mijn ouders terwijl zijn ouders gingen uitwerken) en diens vrouw, zijn we een stukje gaan eten in een café-restaurant waar veel Knokkenaars komen en studenten van de nabije school.
Wat we aten ? Ik ben nu niet vergeten er foto's van de maken Lachen. We waren met  negen personen en bijna iedereen at iets anders. Mijn neef en ik aten osso bucco met pasta. Het is jaren geleden dat ik zoiets lekkers gegeten heb. De anderen kozen voor steak en verschillende salades ( die zijn daar ongelooflijk rijkelijk en lekker).
Als dessert kozen sommigen onder ons voor een reuze meringue omwikkeld met vanilleijs! Ongelooflijk lekker en zo veel dat we die met de niet dessert eters hebben gedeeld. Zij waren nieuwsgierig omdat wij zo verrukt reageerden ,hahaha!
 

ps. de kwaliteit van de foto's is ondermaats. Maar ik gebruikte geen flits, kwestie om niet te storen want we zaten daar niet alleen, en spots vergemakkelijken het fotograferen ook niet.

21:36 Gepost in familie | Commentaren (17) | Tags: notaris, familie, kinderen |

28-02-13

skype

skype.jpg


Is dit de nieuwste evolutie van Skype? Misschien dat ik nu een betere verbinding krijg met Canada.
Ik heb het momenteel opgegeven om met Skype contact te zoeken met de Canadese familie. Het lukt gewoonweg niet om een deftig gesprek te voeren. Na korte tijd bevriest het beeld of is er geen klank meer of de stem lijkt meer op een spook dat gromt. En dan floept alles uit. Nog eens proberen en het is mogelijk dat je elkaar een paar minuutjes langer kunt zien en spreken.
Zij wonen in een bosrijke,heuvelachtig en afgelegen streek en daar zal de oorzaak wel liggen.
Nu sturen we elkaar videomailtjes en ook geschreven mailtjes.

Vandaag kwam een lieve vriendin langs die mij van binnen en van buiten kent. Een uiterst gezellig dag hadden we, maar veel te vlug voorbij. Bijpraten en lekker eten (gebakken tong met frietjes,een glaasje champagne ( die zij had meegebracht), koffie en rijsttaart ).

Zij had een reuze verrassing voor me. Een voorstel om samen met hen voor 14 dagen naar Canada te reizen, in  de zomer van 2014. Toen ze hier met Kerstmis was had ik gezegd eens de familie te willen bezoeken in Canada. In mijn eentje zag ik dat echter niet zitten. Samen met haar man hebben ze nu een reis gepland voor volgende zomer naar ....Canada ! En waarom ook niet eens naar de streek van haar familie,zeiden ze tegen elkaar. Super super zeg ! Laatst vroeg mijn nicht nog via de videomail, "zou je echt eens op bezoek komen ?" Ik geniet al van het vooruitzicht !!
Dank je lieve vriendin. Dat worden beslist prachtige veertiendagen, om nooit meer te vergeten.  

 

20:34 Gepost in Vrije tijd | Commentaren (16) | Tags: vriendin, familie, canada |

07-02-13

Euuh ,

niets te zeggen bloggen.jpgIk kom langs om te zeggen dat ik niets te zeggen heb deze avond. Weet je waarom ? Ik ben de hele avond in de keuken bezig geweest. Je zult wel denken waarom doet ze dat 's avonds. Dat is in feite een gewoonte van vroeger. Toen ik mijn job nog had maakte ik 's avonds voorbereidingen voor het eten voor de volgende dag en gezien ik liefst 's middags warm at moest alles startklaar staan tegen dat ik thuiskwam. Ik zette het eten op, ondertussen maakte ik al de bedden en ruimde de badkamer op . Tegen die tijd was het eten klaar en kon ik eten. De kinderen aten op school en manlief op zijn werk.

Maar vandaag was het meer een afreageren, want als er me iets dwars zit of me bezighoudt dan reageer ik me best af met werken in de tuin. Nu is het winter maar in mijn kleine tuin stonden er nog groenten die de voorbije vorstperiode overleefd hebben omdat ze onder de sneeuw lagen. Ik heb die allemaal uit de tuin gehaald en gekuist en klaargemaakt . Spruitjes, prei, wortelen, rode kool. De groenten zitten klaargemaakt in de diepvries en een grote pot tomaat-pompoensoep met een vleugje currie in doet het hele huis naar verse soep geuren.

Luisterend-oor.jpgEn toen ik me heerlijk liet zakken in de zetel , ging de telefoon. Iemand die het nodig had om opgebeurd te worden. Iemand die jàààren geleden op dramatische wijze haar man , een collega, verloor en zo af en toe nog steun vindt in een babbel met mij. Zonder dat ze het wist beurde het lange babbeltje mij ook op. Ik ging vandaag nl. op vraag van een tante deze namidag mee met haar naar het mortuarium . Een oudere nicht van me is overleden ....

23:19 Gepost in mijmeringen | Commentaren (10) | Tags: familie, dood, tuin, telefoon |

02-02-13

Koud maar geen stormweer.

Vandaag ging ik op bezoek bij Elsbeth. Dat  bezoek was in feite al heel lang gepland maar door de ziekte en het overlijden van opa is het er niet van gekomen. De jonge tortelduifjes betrekken een mooie woning aan de rand van Blankenberge. Het was ook een ideale dag om gezellig in een warme huiskamer wat bij te praten. Buiten was het koud, met afwisselend wat zon, stevige wind, hagelbuien en zelfs een mager sneeuwbuitje. 
Na de sneeuw die er aan de kust overvloedig is gevallen, kwamen er een paar dooidagen met temperaturen die opliepen tot +10 °  terwijl we de week ervoor -10° en tot zelfs -13 ° graden zagen. Maar nu is het precies of we opnieuw erg koude dagen mogen verwachten.


Toen ik vlak vòòr het schemerig werd terug naar huis reed, sloeg ik in Zeebrugge even links af richting zeedijk. Het was erg lang geleden dat ik de zee nog zag . Het strand lag er verlaten bij, het was laag water maar je zag dat de zee toch woelig was. De wind was erg scherp, ik ben niet lang op de zeedijk gebleven. Toch nog maar voorzichtig zijn om niet opnieuw een opstoot van de sinussen te krijgen. Ach je zou me niet eens herkend hebben, ik was goed ingeduffeld. Een grote sjaal rond mijn hals tot over mijn lippen en een hoedje dat ik  diep op mijn voorhoofd had geduwd. Het deed deugd om die zilte lucht eens diep in te ademen . Het zou goed zijn om de sinussen te zuiveren wordt beweerd.

 

zeebrugge.jpgGeen al te heldere foto's, het was al wat schemerig

canada.jpg

Bij de familie in Canada ligt er nu een berg sneeuw. Na een erg koude periode van -30° is de temperatuur weer gestegen maar is het hevig beginnen te sneeuwen. Het zou me niet verwonderen dat we na een paar dagen ook een afgezwakte vorm van sneeuwval kennen. We wonen ongeveer op dezelfde breedtegraad , zij in Canada en ik in Europa. Het is dikwijls zo dat we na een paar dagen of soms een week in afgezwakte vorm het weer krijgen dat zij hadden. Dus dat belooft ! Deze foto's mailden ze me gisteren en er stond bij dat al "the highways" afgesloten waren !

12-01-13

hallooooo....

Het is de hoogste tijd dat ik mezelf eens bijeenraap. Ik was  niet alleen een hele tijd ziek maar ik ben ook echt gecrasht .
Ik voelde me moe, had voortdurend hoofdpijn, voelde me dikwijls misselijk , kon niet eten en dan kreeg ik eerst last van de sinussen die ik nog wat in bedwang kon houden maar toen kwam die zware verkoudheid . Neen ik heb nièt de griep gehad , maar een gecompliceerde zware verkoudheid. Ik heb me in jaren niet zo ziek gevoeld als de afgelopen weken. In feite is de verkoudheid nog niet helemaal weg maar ik voel me niet ziek meer.
Ik kon niets meer, niet slapen , niet eten , niet concentreren , vergat alles...en dan die medicatie  waar ik al helemaal niet goed tegen kan...

Ik  heb alles maar ondergaan, het had geen zin om er te blijven tegen vechten . Nu de medicatie  is afgebouwd voel ik me toch al een stuk beter, al moet ik niet te hard juichen en ben ik vlug vermoeid. Op mijn eigen tempo heb ik in huis allerlei dingen gedaan die alsmaar uitgesteld werden en mijn kinderen waren ook een grote hulp en steun.
In moeilijke tijden leert men zijn vrienden kennen . Ik heb veel steun ondervonden via mijn blog, mijn mail en in mijn vriendenkring leek het er op dat de een de ander afloste om op te bellen of langs te komen...

Deze namiddag  zijn de kleinkinderen bij oma gebleven terwijl hun vader en moeder  even over de grens gingen shoppen . Een gelegenheid dus om koekjes te bakken voor Sébastien terwijl Cédric boven in het bureau ging studeren. En de koekjes waren héél lekker, de hele schaal (24 waren er zei Sébastien) zijn allemaal opgegeten!!

Zo, we gaan er weer eens tegenaan !  

 

koekjes.jpg

20:54 Gepost in mijmeringen | Commentaren (9) | Tags: ziek, kinderen, familie |