16-09-14

Kleindochter op bezoek

De jongste kleindochter kwam op bezoek. Zoals zoveel studenten had ze een vakantiejob gedaan en schoot er tijdens de zomermaanden geen tijd over om oma te bezoeken. Vooraleer de school opnieuw begint kwam ze nog een dagje naar oma.

kleindochter.JPG

We hebben samen van dit dagje genoten. Het was mooi weer en na de middag reden we met de fiets naar zee. Maar aan zee was het mistig . Je zag niet eens het water . Het was er ook merkelijk frisser.

mist.jpg

De mist was op de zeedijk soms erg plaatselijk en ook in het Zwin was het nevelig .

mist1.jpg

De Haas was ook omhuld door nevel

mist2.jpg

We fietsten terug langs de Zoutelaan waar de bloemenweiden nog kleurig waren.( project voor de bijen)

bloemenweiden.jpg

We reden ook door lanen met mooie villa's. Stapten even van de fiets om een wandelingetje te maken in het Koningsbos.

bos.jpg

En dan naar huis waar we deze mooie dag eindigden op het terras want daar was het zonnig en helemaal niet nevelig.

 

12-09-14

Mardasson

Toen de Luxemburgse familie ons uitzwaaide, reden we nog niet direct naar huis . We reden  naar Bastogne. Nu er zoveel gesproken wordt over de herdenking van Wereldoorlog I  wilde ik de kinderen tonen dat Wereldoorlog II ook veel levens heeft geëist en dat er geen lessen waren getrokken uit de eerste Wereldoorlog.

~~~~~~~~~~~~

 

Het Mémorial du Mardasson  is een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de Slag om de Ardennen en ligt op de Mardassonheuvel, ten noordoosten van de Belgische stad Bastenaken. Het monument werd ingewijd op 16 juli 1950 en staat voor de duurzame vriendschap tussen het Belgische en het Amerikaanse volk, die schouder aan schouder vochten tijdens de overwinningsstrijd die zij voerden tijdens dit Ardennenoffensief in december '44 - januari '45 en de doorslaggevende rol die het bij de bevrijding van Bastenaken heeft gespeeld.

Het monument heeft de vorm van een vijfpuntige ster, het symbool van het Amerikaanse leger, met elk een vertakking van 31 meter lang. De hoogte is 12 meter.

mardasson4.JPG

mardasson.jpg

Op de kroon van het gedenkteken staan in brons de namen van alle 48 Amerikaanse staten, Op de tien binnenste zuilen van de open galerij staat in het Engels met gouden letters de hele geschiedenis van deze bloedige Battle of the Bulge gegraveerd . Het verhaal van de slag waarbij 76.000 Amerikanen gewond zijn geraakt of gedood, eindigt met een boodschap: Zij die nu leven, kunnen de grootsheid van degenen die hier stierven en vochten alleen uiten met een toegenomen respect voor de vrijheid, waarvoor zij door het vuur gingen.

mardasson5bis.JPG

mardasson1.jpg

Op de gedenksteen  staat «Het Belgische volk gedenkt zijn Amerikaanse bevrijders – 4 juli 1946» en werd in het midden van het moment  geplaatst(foto hieronder)

mardasson2.jpg

De wandelgang op de top, te bereiken via een wenteltrap, levert een schitterend vergezicht op bijna alle verdedigingsstellingen die werden ingenomen tijdens het beleg van de stad. Aan de hand van oriëntatietafels is een beeld te vormen van het slagveld.

mardasson3.jpg

Aan de voet van het gebouw is een crypte uitgegraven in de rotsen, versierd met prachtig gekleurde mozaïeken van de Franse kunstenaar Fernand Léger. Drie altaren zijn respectievelijk gewijd aan de katholieke, protestantse en joodse religies.

mardasson6.JPG

mardasson7.jpg

Ik vond het nuttig wat informatie bij te schrijven over dit monument en dit heb ik gehaald op internet.

~~~~~~~~~~~~

Gezien we  op de terugreis langs Houffalize reden , verlieten we even de snelweg om nog eens een blik te werpen op het vakantiehuis in Dinez. Daar hebben opa en oma jaren na elkaar vakantie doorgebracht met de kleinkinderen. Alles was nog zoals toen ...het huis, de paarden in de wei, de weg die naar het bos liep, de mooi vergezichten.
Toen was het de hoogste tijd om huiswaarts te keren want we hadden nog een flinke rit voor de boeg.

dinez.JPG

dinez1.jpg

 

11-09-14

Kasteel van Beaufort en de burchtruïne

 

beaufort3.JPG

De ingang om het Renaissance kasteel te bezoeken( pas sedert 2013) bevindt zich in de burchtruïne. Het is al een hele klim om tot bij de deur te geraken waar de gids de bezoekers komt ophalen. Wij hadden geluk we reden met de gids mee tot aan de ingang! En toen hij na de rondleiding voorstelde om via de ruïne de afdaling te doen en hij ons beneden zou oppikken, hebben we hartelijk bedankt. Onze knieën knikten want die dag hadden we al heel wat afgestapt in de omgeving van Berdorf.

beaufort30.JPG

beaufort26.JPG

Om een idee te geven van de hoogte van de ruïne: kijk op de foto linksonder naar een bezoeker die daar wandelt.

beaufort9.JPG

beaufort22.JPG

Er is vlak bij de vertrekken van de kasteelvrouw een mooi en groot terras waar je een prachtig zicht hebt . Vlak ernaast  zie je de ruïnes van de burcht.beaufort8.JPG

Tijdens de rondleidingen van het Renaissance kasteel spelen ook de aangrenzende boerderijgebouwen en de twee tuinen ( een rozentuin en bloementuin) een rol. Dit was de wens van de voormalige kasteelvrouw, haar lag aan het hart de bezoekers een authentiek beeld van het leven in en rond het kasteel te bieden. Zo zijn er gebouwen bij het kasteel als een bakkerij, smederij... 

beaufort24.JPG

beaufort25.JPG

De kasteeltuin is mooi onderhouden en door een beheerder van het kasteel worden er ook groenten gekweekt.( vooraan op de foto zie je preistengels)

beaufort35.JPG

Er is ook een mooi park bij het kasteel. Deze boom in het park wordt bijna door alle bezoekers gebruikt voor een foto!

DSC_0047.JPG

Tot een tijdje geleden werden in de kelders van het Kasteel de Cassero, een zwarte bessenlikeur, geproduceerd. Nu wordt deze likeur hier niet meer gemaakt. Maar bij de ruïne kan er geproefd en gekocht worden aan stalletjes.

Het was een mooi sluitstuk van een bijzondere dag: wandelen in de bossen en daarna een kasteel bezoeken gelegen in een héél mooie streek..

 

10-09-14

Kasteel Beaufort

beaufort9.JPG

Dit is de imposante ruïne van een burcht uit de 12e eeuw.

De indrukwekkende en goed bewaarde ruïne van de feodale burcht ligt in een prachtige omgeving. Nu hebben we die ruïne niet bezocht maar naast deze eerste bouw ontstond er in 1647 een kasteel in renaissancestijl. Het is dit kasteel dat tot 2012 bewoond werd door de laatste eigenares en na haar dood is het kasteel in handen gekomen van de Luxemburgse overheid. Die zorgt voor het onderhoud van dit grote kasteel en met een gids kun je een groot deel van het kasteel bezoeken. De laatste kasteelvrouw betrok er nog verschillende kamers . Het was niet mogelijk om overal foto's te maken . Niet dat het niet mocht maar wegens tijdsgebrek en door bezoekers die te uitdrukkelijk in de weg stonden.

beaufort34.JPG

beaufort33.JPG

Een héél sobere ingang.
(Mijn neef was de sleutels halen om daarna in het kasteel zelf binnen te kunnen.)

beaufort1.JPG

beaufort2.JPG

beaufort4.JPG

zicht op de binnenkoer.
Er hangt een hele geschiedenis vast aan deze gebouwen te lang om hier uit de doeken te doen.

beaufort5.JPG

beaufort7.JPG

beaufort6.JPG

Stallen voor de paarden en koetsen als vervoer waren belangrijk voor de bewoners in een tijd dat auto's niet bestonden.

beaufort10.JPG

 

beaufort11.JPG

De stenen trappen zijn erg uitgesleten door het zachte materiaal waaruit ze zijn gemaakt.

beaufort12.JPG

Een beeld uit een kapel die hier is geplaatst om beter  beschermd te worden tegen vochtigheid.

beaufort13.JPG

De kinderkamer

beaufort14.JPG

De grote slaapkamer van de kasteelheer en kasteelvrouw.
Het linkse bed is van mevrouw met een toilettafeltje ervoor en rechts die van meneer .

beaufort15.JPG

Hier aten de bewoners en de tafel is exact gedekt zoals toen.

beaufort16.JPG

Het plafond is prachtig.

beaufort18.JPG

Porseleinkast in de woonkamer met een prachtig bewerkt  plafond erboven

beaufort17.JPG

beaufort19.JPG

Een mooi bewerkt bureelmeubel

beaufort31.JPG

Wapenschilden van families die hier gewoond hebben.

beaufort32.JPG

Overal mooie meubels.

beaufort20.JPG

Niet meer in gebruik ,maar vroeger borrelde er bronwater uit.

Morgen laat ik zien hoe dit kasteel verbonden is met de ruïne van het vroegere kasteel er vlak naast gelegen.

 

 

08-09-14

Wandelingen

wandeling6.JPG

In het midden van Echternach, omgeven door 375 hectare bos, ligt een kunstmatig meer van 35 hectare. Alle sportieve bezoekers komen hier volledig aan hun trekken, met zwemmen, zeilen, kanovaren, waterfietsen, windsurfen en vissen. Op het wandelpad rond het meer kun je wandelen en fietsen. Wij hebben er een klein stukje gewandeld. Je kunt er een hele dag vertoeven zonder je te vervelen. De moderne jeugdherberg is uniek en redelijk van prijs. Een prachtige omgeving!

wandeling.JPG

wandeling1.JPG

wandeling2.JPG

wandeling3.JPG

wandeling4.JPG

wandeling5.JPG

Een wandeling in  het Müllerthal met als eindpunt de bekende waterval Schiessentümpel. Beide jongens hebben daar hun hart opgehaald! Nu weet ik de betekenis van Schiessentümpel. Gewoon de val van het water in een plas of kolk.

wandeling7.JPG

wandeling8.JPG

wandeling9.JPG

wandeling10.jpg

De Wolfsschlucht is een steil naar beneden lopende, gladde rotsspleet, waar het voetpad zich doorheen slingert. Vroeger vond de wolf in deze chaotische rotsen bij gevaar een ideaal toevluchtsoord. En nu klauteren toeristen langs een smalle kloof en een steile trap omhoog!

wandeling11.jpg

In de rotsholten Hohllay en Breechkaul werden van de Middeleeuwen tot en met de 19e eeuw molenstenen voor de molens in de regio gebroken. De sporen zijn nog steeds als vreemde patronen in het gesteente herkenbaar .Tegenwoordig wordt het gebruikt als amfitheater. De sporen van een voorbij feest gingen als wegwijzer nog in de bomen. Linksonder( op onderste foto) ligt nog een molensteen als voorbeeld.

wandeling12.jpg

Niet ver van het amfitheater, maar niet zo gemakkelijk te vinden , is een Maria Beeldje geplaatst in een rots uit dankbaarheid dat gedeporteerde soldaten uit de tweede wereldoorlog teruggekeerd zijn naar huis.

wandeling13.jpg

De Predikstoel heeft zijn naam te danken aan het uitzicht : een overhangende rotspartij. Momenteel mocht je er niet op wegens gevaar van afbrokkeling. Je kon de smalle spleet in tot boven maar je moest langs een hele omweg weer naar beneden komen. Voor die klim gaf ik forfait samen met de andere oma. Ik had op dat ogenblik last van duizeligheid, eerst het dal in en dan ineens steil omhoog langs slingerende wegen. 't was maar tijdelijk ,gelukkig maar).

wandeling14.JPG

wandeling15.jpg

Ga je morgen mee naar het Kasteel van Beaufort dat tot 2012 bewoond is geweest?

 

07-09-14

een wandeling

We startten onze wandeling op het marktplein waar het Kruis der Gerechtigheid staat...

echternach23.JPG

...en het fraaie stadhuis of "Denzelt"((komt van 'Dingstuhl', rechtbank)) in laatgotische stijl met sierlijke arcaden . Gebouwd in de 15e eeuw.

echternach24.JPG

We wandelden door de verkeersvrije winkelstraat...

echternach10.JPG

...en kwamen aan het hotel waar opa woonde en waar ik hem heb leren kennen toen ik daar twee maanden als jobstudente ging werken.( waar je de blauwe luifel ziet). In die tijd was het nog geen verkeersvrije straat en stonden er ook geen bomen. Nu is het niet enkel nog een hotel, maar is er op het gelijkvloers een gedeelte omgevormd tot restaurant( een steakhouse).

echternach11.JPG

Wat nog altijd bestaat is de mooie winkel  Krier( uitgesproken kraijer). Het zijn nu wel andere uitbaters. Ik kreeg uit deze winkel van opa een schattig zachtblauw jasje met korte mouwen. Jàààren heb ik het gedragen.

echternach12.JPG

Mooie panden staan leeg of te koop.Wenkbrauw ophalen

echternach9.JPG

echternach13.JPG

De St.-Willibrordusbasiliek (11de eeuw) is gebouwd op de plek waar vroeger een Karolingische kerk stond. De crypte van die kerk is bewaard gebleven. De relieken van St.-Willibrord (hij stierf in 739 in de abdij) worden in deze crypte bewaard. Grote bekendheid kreeg Echternach door de 'Springprocessie' op Pinkstermaandag, ter ere van St.-Willibrord, die tijdens zijn leven lijders aan vallende ziekte zou hebben genezen. (info bureau toerisme)

echternach14.JPG

echternach15.JPG

echternach22.jpg

De Orangerie, een tuin met vele sinaasappelbomen, is te vinden in de buurt van de abdij. In de tuin treft men onder meer standbeelden, bloemperken en grote terrassen aan. In het hart van de oranjerie staat een paviljoen dat dateert uit 1765. De beelden tegen de façade stellen de vier jaargetijden voor (info bureau toerisme)

echternach17.JPG

Wij waren te laat om in deze tuin rond te wandelen. Het smeedijzeren hekken was reeds dicht maar door de spijlen kon ik toch bovenstaande foto maken. Op deze plaats heeft opa indertijd de eerste foto van mij gemaakt te midden bloeiende rozen.

echternach18.JPG

 Mooi aangelegde perken in het stadspark...echternach19.JPG

...en een Rococopaviljoen (XVde eeuw) eveneens in het stadspark.

echternach16.JPG

De Sure is in Echternach de natuurlijke grens tussen het Groothertogdom Luxemburg en Duitsland...

echternach20.JPG

...Waar precies is de scheidingslijn,vroeg Sébastien, aan de ene kant, de andere kant of in het midden? Ik weet het niet, zei ik . We gingen dan maar precies in het midden van de brug staan en hij verklaarde dat dit de grens was ! KnipogenWe hebben daarna ook nog een paar stappen gedaan op Duits grondgebied! En keken vanuit Duitsland naar Echternach !
We waren wel via Duitsland naar Echternach gereisd, maar nu had hij ècht zijn voeten op Duits grondgebied gezet!

echternach21.jpg

wordt vervolgd.

06-09-14

Op vakantie geweest

 

We vertrokken op 18 augustus voor drie dagen naar het Groot Hertogdom Luxemburg. Het weer was ons al die dagen erg gunstig gezind en we hebben er maximaal genoten.

echternach1.JPG

"Alles oké " op de heenreis zegt het duimpje van Sébastien!

Echternach2.JPG

Eerst was het  tamelijk druk op de autoweg in de Ardennen...

Echternach3.JPG

... maar hoe verder we reden hoe kalmer het werd.
Gezien we over Duitsland via Bitburg naar Echternach reden
  leek het op den duur wel of we alleen de autosnelweg gebruikten.

echternach4.JPG

echternach5.JPG

Een heldere hemel met zon en witte wolken hield ons
gedurende de 5 uur durende reis gezelschap.

echternach6.JPG

Neen we reden geen 5 uur aan een stuk. We hielden een pauze om een picknick te eten ergens op de autosnelweg en in Sankt Vith, een stadje op het kruispunt tussen de Ardennen en de Eifel, om iets te drinken.
We bleven er even wat langer omdat er een zwaar ongeluk gebeurd was in het centrum en de weg korte tijd afgesloten was.

echternach7.JPG

Vervolgens reden we door de Eifel over talrijke hoge bruggen die de valleien overspanden en hadden een prachtig zicht op de streek. Foto's kon ik toen niet zo goed maken.
Toen we Echternach binnenreden waren we blij ter bestemming te zijn.

 

vakntien,luxemburg,familie,kleinkinderen

Zicht op het marktplein en rechts(niet zichtbaar) was ons hotel met groene luifel. Ik ben vergeten een foto te nemen en plaats hier een foto van internet. le postiljon.jpgHet vroegere hotel zoals ik het gekend heb is nu gesplitst  in een wijn en likeurwinkel helemaal links, een bed& breakfast en een restaurant. Het hotel gedeelte was zelfs afgesloten en dat had Sébastien ontdekt toen hij in de gang op elke verdieping een deur zag die geen handvat had en waardoor hij door het sleutelgat een lange gang zag met aan weerszijden deuren! Hij had gelijk boven het restaurant was het hotel gedeelte en nu was enkel nog de mooie ingang in gebruik met op elke verdieping een aantal mooie kamers  gebruikt als bed & breakfast.
Samen, met de twee kinderen, sliep ik op de derde verdieping waar we twee ineenlopende kamers ter beschikking hadden( het dubbele raam en links ervan een dakkapel)

Het is een persoonlijke indruk maar de "grandeur" van het stadje Echternach zoals het vroeger was, is niet meer terug te vinden. Morgen gaan we eens wandelen in het stadje.

Voetnoot:Straks kom ik weer bij jullie langs hoor! Ik heb tot nu toe echt niet de tijd gehad, maar nu valt alles terug in zijn gewone "plooi".

 

Een droevige voetnoot:
Mijn gedachten zijn vandaag vooral  bij de familie van onze voorzitter van de senioren. Hij is onverwachts overleden op 21 augustus op de leeftijd van 68 jaar . De crematie was in familiekring en vandaag was er een burgerlijke dienst voor alle kennissen en vrienden. Het dringt nog steeds niet door en iedereen stond er verweesd bij vandaag. Niet ziek, vol enthousiasme en plots is het voorbij...