17-01-16

jaarlijks etentje

egelantier.jpg

Het jaarlijks etentje van de seniorenvereniging had vandaag plaats. Leuk, gezellig en lekker. De enen kozen voor vis en de anderen voor kipfilet. Een soepje en wat hapjes vooraf en een lekker glas ijs met vruchten coulis als dessert. En als afsluiter een kopje koffie met een praline.
De fotograaf van dienst nam van alles en iedereen foto's. Een overzicht van het programma voor het komende jaar werd meegedeeld en een montage van genomen foto's tijdens gebeurtenissen over het hele jaar werd vertoond. Dat leek iedereen aan te spreken te horen aan de reacties. Jammergenoeg verloren we enkele senioren in het voorbije jaar en werd er een minuut stilte ingelast.

Een mooie dag onder lieve vrienden en morgen zetten we het jaar weer in met de veertiendaagse koersbalnamiddag en de maandelijkse bowling . In het voorjaar trekken we weer naar buiten en spelen we petanque ipv van koersbal en komt de veertiendaagse krolf ook terug.
Er staan ook  tal van uitstappen met de trein/bus op het programma. Een veelbelovend jaar waar ik al naar uitkijk!

En nu uitrusten, want eten en babbelen en fotograferen is best vermoeiend!

20:44 Gepost in senioren, vrienden | Commentaren (23) | Tags: senioren, vrienden, etentje |

13-01-16

marc was gisteren jarig

kopje koffie.JPGEinde december kreeg ik een telefoontje van Marc, mijn schrijfzoon of ik op 12 januari naar zijn verjaardag wilde komen. Ik weet dat ik hem daar een enorm plezier mee doe. Dus zei ik dat ik zeker kwam op de koffie met taart !

Gisteren stapte ik om 11.36 uur op de trein richting Lokeren. Met de nieuwe treinuren moest ik een half uur wachten in Brugge. Dus kon ik  een koffietje drinken en een broodje eten in een drink- en eetbar.
Marc moest tot 12 uur werken en hij zou me om kwart over één in het staton van Lokeren ophalen.

Met een brede glimlach wachtte hij me op in gezelschap van Jessica , zijn vriendin. In zijn studio kwamen een paar vrienden  en een paar begeleidsters hem feliciteren. Als gastheer kweet hij zich goed van zijn taak. Koffie of iets pittigers en taart. En natuurlijk werden er cadeautjes geopend.

Na een tijdje ging iedereen terug weg en Marc, Jessica en ik gingen een eindje wandelen. Hij wilde per sé tonen waar hij volgend jaar een studio zou betrekken. Ik hoop voor hem dat dit project volgend jaar zal af zijn want hij heeft er echt zijn zinnen op gezet. Dan mag zijn vriendin een paar dagen per week bij hem logeren. Zij woont nl ook in een systeem van begeleid wonen maar op een andere locatie.

marc.jpg

Hieronder een stukje van het oude gebouw dat totaal vernieuwd wordt voor het project van begeleid wonen.

marc en jessica.jpg

Daarna deden we nog een wandeling door de stad langs mooie oude herenhuizen, een kale boom was behangen met kerstbollen die hun beste tijd gekend hadden, een kerk die niet meer te bezoeken was, een plein met mooie leibomen. Maar het was bitterkoud. Ik had gelukkig die dag mijn winterdons aangetrokken en die kon ik nu echt goed verdragen.

lokeren.jpg

We wandelden samen naar het station waar we te vroeg waren voor mijn trein terug naar huis. Maar we warmden ons nog wat op in de Panos bij een warm drankje( op de bovenste foto de tweede rij)
Marc en Jessica zwaaiden me uit en je zag dat ze genoten hadden van de belangstelling van vrienden en van het feit dat ik een paar uurtjes was afgekomen om samen met de anderen zijn verjaardag te vieren.

drink.JPGIn Brugge moest ik terug een halfuurtje wachten op aansluiting en dat kon ik best doen in de warme ruimte van dezelfde drink-en eetbar. De gesloten wachtruimte op het perron, daar is het ijskoud. Verleden jaar met de Kerst heb ik op die manier een zware verkoudheid opgelopen waardoor ik weken ziek ben geweest.  Was het bitterkoud met een scherpe wind in Lokeren,  in Brugge begon het water te gieten en was er ook een stevige hagelbui. We hebben geluk gehad anders was er van een wandeling niets terecht gekomen. Gelukkig regende het niet meer toen ik uit het station naar de parking ging waar mijn auto stond.

Het is nog altijd nieuwjaarsmaand en vandaag was ik uitgenodigd op de koffie bij mijn nederlandse vriendin in Aardenburg. Zij had nog een paar vriendinnen uitgenodigd en het werd een geanimeerde namiddag!

Morgen blijf ik echt thuis, maar er wacht me wel een verrassing. Even geduld want hoe het morgen zal verlopen kan ik maar 's avonds vertellen.

 

06-01-16

Oud en nieuw

oud en nieuw.jpg

Ik heb nog niets over  Oud en Nieuw verteld en ik kan dit toch niet laten voorbij gaan alsof het doodgewone dagen waren.
Op Oudejaar nam ik in de namiddag de trein richting Lokeren. Neen toen was er nog geen staking bij de spoorwegen. Ik geraakte er probleemloos. Al moet ik toch opmerken dat je tegenwoordig niet vlug je trein zult missen als er overstaptijden zijn van een halfuur!! Met een kopje koffie  in een koffiebar en mijn krantje lezen vloog dat halfuurtje voorbij. De totaalrit duurt nu niet één uur maar anderhalfuur!! Is dit de vooruitgang van de spoorwegen?


Oudjaarsavond vierden we in kleine kring met vriendin , haar man en zoon. De dochter was geinviteerd bij haar vriend thuis.
We hadden een heel exquise souper, besteld bij een sterrenrestaurant die zijn zaak gestopt is en zich nog louter bezighoudt met zoals ik al schreef exquise maaltijden die afgehaald worden.
We hadden een mooie avond en zoals het ouwe lui betaamt ( in de ogen van vriendin's kinderen) zaten we op een deftig vroeg uur in bed.
De andere morgen ontbeten we gezellig en lang . En om de benen wat te strekken en de longen met nieuwjaarslucht te vullen , zijn vriendin en ik gaan wandelen in de bossen in de nabijheid van haar woning. Heerlijk weer, maar in de bossen zelf was het nat en slijkerig zodat we na een uurtje het voor bekeken hielden. 

bossen.jpg

 We luisterden en keken  naar het Nieuwjaarsconcert onder het drinken van een glaasje champagne.Toen de pleegdochter met haar vriend wonende nabij Hasselt , arriveerde gingen we aan tafel voor een speciale gourmet nl een gourmet met wild. Eend, parelhoen, everzwijn, hertenkalf en voor hen die dit niet zo graag aten was er kip, kalfsvlees, varkensvlees en allerlei worstjes en gehakt balletjes.  Het dessert sloeg niemand af. Ijstaart en bavaroistaart.

nieuwjaarsconcert.jpg

De tijd vloog voorbij en toen brachten ze me naar de trein en reisde ik terug naar huis, met opnieuw een overstaptijd van een half uur in Brugge. Gelukkig was er nog een koffieshop open waar ik een warm drankje kon krijgen om daarna richting Knokke te rijden. Mijn auto stond me op te wachten op de parking naast het station.
Weet je wie er blij was dat ik terug thuis was ? Vlekje (de poes).

 

28-07-15

We keerden via een omweg terug naar Belgie...

 

De laatste dag was aangebroken en we hadden geen zin om recht naar huis te rijden. We waren in Luxemburg geraakt via een omweg en we zouden huiswaarts rijden ook via een omweg !
We reden via Larochette naar Ettelbruck en van daar richting Bastogne om de autostrade te nemen naar Luik en zo verder tot we thuis geraakten . Maar vòòr we Bastogne naderden sloegen we af en gingen naar Wiltz (L).

ettelbruck.jpg

Een stadje waar de  sfeer van vroeger is blijven hangen , met felgekleurde gevels en smalle straten en overal monumenten die herinneren aan de tweede wereldoorlog!

"Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Wiltz zwaar getroffen. In boeken over de oorlog wordt Wiltz ook wel de Martelaarsstad genoemd. Een monument herinnert aan de staking van 31 augustus 1942, toen de inwoners het werk neerlegden uit protest tegen de Duitse bezetter. Als herinnering staan in de stad een Amerikaanse tank en enkele kanonnen."

wiltz2.JPG

Op 8 november 1944, voordat de slag om de Ardennen begonnen was, was General Eisenhouwer nog in Wiltz geweest.

wiltz4.jpg

"Het kasteel van de vroegere graven van Wiltz is heden opgetrokken in de stijl van de Renaissance daterend van haar heropbouw in 1631. Het kasteel biedt onderdak aan het informatiecentrum van Wiltz, het nationaal museum van de bierbrouwkunst , het museum van de Slag om de Ardennen" en in een vleugel is er ook een jeugdcentrum/thuiszorg centrum ( daar geraakten we niet helemaal uit.
Behalve het informatiecentrum was er niet veel te bezoeken toen wij er waren.

wiltz.jpg

wiltz1.jpg

Langs een trap met kapotte en doorgesleten treden kon je naar een lager gelegen tuin( met beeldende kunst in de tuin) gaan waar op een hoek de heksentoren staat. Daar verbleven de heksen tot ze op de brandstapel gingen.

wiltz5.JPG

Maar wat ik vooral eens wilde zien was het bekende open luchttheater waar grote concerten worden gegeven.(theater, opera, ballet, concerten van klassieke en hedendaagse muziek allemaal in openlucht ). Wat een akoestiek: ik heb mijn keel eens opengezet,hahaha! Dit toch enigszinsins overdekte theater ligt pal naast het kasteel.

wiltz6.JPG

En toen zochten we een restaurantje waar we tegen een miniprijs een halve kip met salade en friet kregen. Vriendelijke bediening en alles heel lekker.
Tja toen stapten we de auto in en reden we huiswaarts. Onderweg nog een plasstop en een ijsje op een bankje in de  zon! Nergens fileproblemen .
We hadden vijf mooie dagen  en dat vraagt echt om herhaling...

vazkantie,luxemburg,vrienden,wiltz

27-07-15

Villa Romana en een BBQ als afsluiter

De volgende morgen- na een heerlijk buffet onbijt -reden we naar Echternach. Ik wilde nog een specialiteit van de streek kopen om mee te nemen naar huis nl Kochkäse( gekookte kaas=zure kwark vermengd met boter, eventueel room en eigeel en zout en meestal gekruid met komijn ). Ik heb dit in mijn jonge jaren daar leren eten en heb er bij ieder bezoek aan de streek meegenomen naar huis ( goed te bewaren in de diepvries).

Daarna reden we even buiten het centrum naar het Meer van Echternach. We bezochten er de overblijfselen van een Romeinse villa. Er is een klein museum aan verbonden maar die was op het ogenblik van ons bezoek gesloten. De ruines zijn mooie gerestaureerd . De heuvelrug in de verte is het begin van de Eifel (Duitsland).

villa romana.jpg

villa romana1.jpg

villa romana2.jpg

Vlakbij is een heel groot meer waar je omheen kunt wandelen en waar er veel aan sport wordt gedaan. Er is ook een hypermoderne jeugdherberg vlak naast het meer.

meer.jpg

Wij wandelden over een vlonderpad aan de rand van het meer en zoals andere toeristen deden was het leuk om te kijken naar de jonge zwanen die samen met hun ouders rondzwommen en leerden duiken.

meer1.jpg

Op de collage hieronder: Een moderne jeugdherberg , hoge palen met koorden verbonden om in te klauteren, leuke overdekte bruggen, bomen waarin mistletoe groeit. Het meer van Echternach is een meer van ongeveer 30 ha . Het  is een recreatiemeer en vrij toegankelijk  en men kan er vissen, zonnebaden, en waterfietsen huren.

meer2.jpg

We hebben niet rond het meer gewandeld,  het was ten eerste tegen de middag en erg warm en ten tweede werden we voor de tweede maal verwacht bij de zoon en diens vrouw van opa's zuster. We waren er al eens de  tweede dag van ons verblijf en nu het onze voorlaatste dag was wilden ze per sé dat we terug kwamen om nog eens samen met hen te eten.
De eerste keer was het te fris om buiten te zitten maar deze keer was het lekker weertje en na het middagmaal dronken we de koffie met zelfgebakken taart op het buitenterras.

Hun tuin is ontzettend groot, bevat een weide, een grote wilde bloementuin, veel kersen- , pruimen-en appelbomen en een grote moestuin . De bossen liggen op vijf minuutjes wandelen van hen vandaan( een onderdeel van de Mullerthal trail die een totale lengte van 112 km telt).

Toen we in de latere namiddag wilden opstappen had neef iets gevonden om ons nog wat langer te laten blijven: petanque spelen. Gezien mijn vrienden en ik regelmatig petanque spelen , wilde hij eens de spelregels leren .
Het was die dag warm tot in de late avond . De bbq werd aangestoken. Uiteindelijk bleven we tot de avond viel en reden we voor het helemaal donker werd hotelwaarts . Een superdagje met mooi weer en héél relax bijpraten met de familie. 

mariepaule.jpg

25-07-15

Naar het Kasteel van Beaufort

 

Neef gidst in het Kasteel van Beaufort en na de stevige vissoep reden we naar het Kasteel waar hij zonder verpinken in verschillende talen de mensen vertelt over de geschiedenis van de ruïne maar voornamelijk over het Kasteel en zijn vroegere bewoners. De laatste bewoonster is in 2012 overleden en het Kasteel is nu in handen van de Luxemburgse overheid.  Verleden jaar bezocht ik samen met de twee kleinzoons dit Kasteel.(klik)en (klik).
Toen zijn we niet in de ruïne geweest. Na een gidsbeurt van ongeveer twee uur zagen de jongens het niet meer zitten om nog de ruïne te bezoeken. Dit keer zijn we via de ruïne opgeklommen tot het hedendaagse Kasteel. Mijn vrienden bezochten héél lang geleden de ruïnes en wilden graag het aanpalend kasteel bezoeken.

beaufort.JPG

beaufort1.JPG

beaufort2.JPG

Een hele klim tot bovenaan!

beaufort3.JPG

beaufort.4.JPG

De folterkamer .

beaufort6.JPG

Een enorme binnenkoer.

beaufort7.JPG

Daarna stapten we over een ijzeren paadje van de ruïne naar het Kasteel.Verleden jaar trok ik een heleboel foto's van het Kasteel zelf. Maar wegens teveel bezoekers kon ik geen foto maken van het privé vertrek van de laatste
Kasteelvrouwe . Deze keer wel. Hieronder ziet u de kamer waar ze dagelijks verbleef met haar bureau en het hoekje aan het venster waar ze haar  krant las.Ter illustratie ligt er op de vensterbank een krant en haar leesbril.

beaufort9.JPG

beaufort10.JPG

De grote tuin waar niet enkel rozen bloeien maar waar ook een grote moestuin is, ligt er even mooi bij als vorig jaar.

beaufort11.JPG

beaufort12.JPG

Ik liet me fotograferen op de boomstam in het park van het kasteel waar ik verleden jaar de twee jongens op de foto zette.

beaufort13.JPG

Toen namen neef en nicht ons mee uit eten. Het was een heerlijke maaltijd met een kelner die van grapjes hield en onze avond vrolijk  liet verlopen( Neef en nicht zijn bekenden in dit restaurant). Dank je wel voor deze mooie traktatie!
Omdat de straten in die dorpen niet erg verlicht zijn reden we juist bij het invallen van de duisternis terug naar ons hotel in Berdorf  want Marjanneke wilden we zeker niet wakker maken !

Of we goed geslapen hebben die nacht hoef je niet te vragen.

cecilebis.JPG

 

 

24-07-15

Wandelen naar de Schiessentümpel

De volgende dag reden we in de voormiddag naar Consdorf waar de dochter van opa's zuster woont. Haar man bracht ons naar de startplaats van een wandeling, Consdorfer Millen ( de watermolen van Consdorf)  . De wandeling is een onderdeel van de Mullerthal trail. De wandeling naar de Perecop die we de vorige dag deden hoort ook bij de Mullerthal trail.
Vol goede moed startten drie onervaren wandelaars een redelijk moeilijke wandeling om een paar uur later  toe te komen aan de Schiessentümpel in de Mullerthal. Deze wandeling is niet te onderschatten maar erg  mooi en gevarieerd.
Eén telefoontje naar Consdorf en de neef kwam ons ophalen. Ik geloof niet dat we de moed zouden gehad hebben om het hele eind terug te wandelen tot aan de Condorfer Millen.

Die dag was het de nationale feestdag en ze wilden ons op een etentje trakteren. Blijkbaar gingen alle Luxemburgers die dag uiteten. Nergens nog een plaatsje  te vinden 's middags . Nichtje maakte een stevige vissoep waar menig restaurant aan onze kust jaloers op zou zijn!  Na de stevige vissoep met brood  gingen we weer op stap.
Dat is voor morgen.

mullerthal8.JPG

mullerthal1.JPG

mullerthal2.jpg

mullerthal3.jpg

mullerthal4.jpg

mullerthal5.jpg

mullerthal6.jpg

mullerthal7.jpg