01-06-16

Het René Magritte Huis-Museum

Na het bezoek aan de woning en het atelier van Meunier reed de bus dwars door Brussel om ons naar de volgende  kunstenaar te brengen Door allerlei omleidingen kregen we een mooi zicht op het centrum van Brussel!

René Magritte is een van de 10 bekendste schilders in de wereld ! De kunstenaar, bekend om zijn surrealistische werken, verbleef het grootste deel van zijn leven in Brussel. Hij werd geboren op 21 november 1898 te Lessines, in de provincie Henegouwen. Vanaf zijn twaalfde volgt Magritte tekenlessen boven een snoepwinkel. Op zijn achttiende wil hij van schilderen zijn beroep maken en schrijft hij zich in aan de Academie voor Schone Kunsten te Brussel. Het beroep van schilder is niet altijd gemakkelijk! Voor Magritte kon leven van zijn schilderijen, hield hij zich bezig met reclametekeningen. Deze eenvoudige, leesbare beelden vallen op. Ze tonen luxueuze modehuizen maar ook voorwerpen uit het dagelijkse leven: snoep, koffie, auto's, geneesmiddelen

Aanvankelijk dachten we dat we naar het Magritte Museum gelegen op het Koningsplein gingen. Neen we gingen naar  het René Magritte Huis-Museum gelegen in Jette, Esseghemstraat. Daar worden oa een reeks originele aquarellen, gouaches en tekeningen tentoongesteld  alsook grafische werken van Magritte.
Het Museum is gelegen in het huis waarin Magritte en zijn vrouw Georgette tussen 1930 en 1954 gedurende 24 jaar gewoond hebben. Het paar huurde het gelijkvloers, dat met oorspronkelijke meubels gereconstrueerd werd. Magritte heeft daar bijna de helft van zijn werk uitgevoerd. Op de bovenverdiepingen toont een biografisch parcours het leven en de carrière van Magritte via foto's, brieven, persoonlijke documenten en voorwerpen. Ik kon er weinig foto's nemen omdat de ruimtes te klein waren en er altijd wel iemand in het beeld liep.
 

magritte.JPG

In de straat heb je op het voetpad maar de mozaïek tegels te volgen tot het huis waar Magritte woonde. Ook aan bepaalde gevels gingen mozaïeken van de schilder.

magritte1.jpg

magritte2.jpg

magritte3.jpg

zijn werkkamer

magritte4.JPG

de keuken waar hij ook veel aan een tafeltje werkzaam was.

magritte5.JPG

Achterin de tuin zijn atelier

magritte6.JPG

Op het gelijkvloers de slaapkamer...

magritte7.JPG

...met aan de straatzijde het salon.

magritte8.JPG

Op de verdieping kasten vol brieven en persoonlijke documenten en tekeningen aan de muur.

magritte9.jpg

Zagen we zijn beroemde schilderijen niet, dan kregen we toch een inkijk in het leven van deze kunstenaar.

 

31-05-16

Constantin Meunier

Het Constantin Meuniermuseum is een museum in de Brusselse gemeente Elsene, gewijd aan de Belgische kunstenaar Constantin Meunier (1831-1905). Het museum is gehuisvest in de atelierwoning waarin de Meunier de laatste vijf jaar van zijn leven woonde en werkte.

Meunier, geboren in Brussel, was een realistisch schilder van expressieve fabriekstaferelen die blijk gaven van zijn socialistische sympathieën. Hij is vooral bekend om zijn imposante bronzen beelden van fabrieksarbeiders. Deze waren ingegeven door zijn bezoeken aan industriegebieden rond Luik en Charleroi in de jaren zeventig en tachtig van de 19de eeuw. De figuren geven een veelzeggend beeld van die tijd.

De collectie van het museum omvat 759 kunstwerken: naast beelden bezit het museum 85 van zijn schilderijen en talrijke documenten

 

meunier.JPG

meunier1.JPG

Zelfs in de gevelversiering zie je een arbeidersfiguur.

meunier2.JPG

Zijn beelden gaan allemaal over feiten die Meunier heeft gezien of meegemaakt: voorbeeld de foto hier  rechts onder:

" ‘Grauwvuur’ is een andere naam voor een steenkoolgasontploffing. Op 4 maart 1887 doet zich in de steenkoolmijn van La Boule du Rieu du Coeur te Quearegnon een dergelijke ontploffing voor. Meer dan 120 arbeiders komen om. Meunier is erbij en ziet hoe redders de toegetakelde lichamen van de doden bovenhalen voor identificatie. Als een moeder het verschroeide lichaam van haar zoon herkent, speelt zich een hartverscheurend tafereel af. Meunier legde dat moment vast in een schets en verwerkte het later in dit beeld. Het is ook gekend onder de titel: "Een vrouw ontdekt haar zoon onder de doden".

meunier3.jpg

 

meunier4.jpg

meunier5.JPG

meunier6.JPG

Het grote atelier achteraan de woning waar Meunier werkte.
De kracht die uit al die beelden straalt is groot.

meunier7.JPG

30-05-16

Horta en Park tenbosch in Brussel

Zondag 15 mei was de trefdag van LinX+ zoals ik in een vorig logje al vertelde en sommigen onder ons kozen voor "Bewogen Kunstenaars". We gingen de woningen bezoeken van drie geëngageerde en baanbrekende kunstenaars die een tijdlang in Brussel hebben gewoond.

De eerste woning (en tevens het Hortamuseum) was deze van Victor Horta.(Amerikaansestraat 25, Sint-Gillis, Brussel).Samen met drie andere art-nouveau huizen van Horta, behoort het tot de werelderfgoedlijst van de UNESCO.
Het was een twee uur durende rondleiding in het huis waar je van de ene (bouwkundige) verbazing in het andere viel. We hadden een héél bekwame gids die wist wat ze vertelde en ook kon antwoorden op onze vragen. Alleen kan ik géén enkele foto tonen van de binnenkant van het huis. De erfgenamen beheren de auteursrechten.  Maar tik gewoon "woning en atelier van Horta"-afbeeldingen in en je ziet een massa foto's van deze woning.

brussel,trefdag,park,senioren

Deze twee huizen werden gebouwd tussen 1898 en 1901 en bevatten drie trappenhuizen: één voor de bewoners, één voor het architectenbureau dat hier was ondergebracht en een derde voor de bedienden. Ongelooflijk mooi en het voelt helemaal niet gedateerd aan.

Daarna bracht de bus ons naar de woning van een ander kunstenaar nl Constantin Meunier. We waren in twee groepen verdeeld en wij hoorden bij groep B en moesten onze beurt afwachten . Helemaal niet erg want we gingen onze meegekregen picknick opeten in een vlakbij gelegen park dat het vermelden waard is .

Tenbosch is een publiek park in Elsene, Brussel. Vroeger was het een private dendrologische tuin(dendrologie =studie van bomen, heesters en in het algemeen houtachtige planten) en het is nu eigendom van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Hoewel relatief klein (2 hectare), is het een bijzonder landschapspark, populair onder de lokale bewoners. Het is omgeven door een muur en biedt een onverwachte oase van rust in een drukke buurt. Echt een héél mooi en uiterst verzorgd park!! Toen wij er picknickten stonden er veel bomen in bloei. Er waren ook omheinde speelpleintjes afgesloten met een poortje waar kleine kinderen in het zand aan het spelen waren onder het toeziend oog van volwassenen.

 

park.JPG

park7.JPG

park1.JPG

park2.JPG

park4.JPG

park5.JPG

park6.JPG

Na onze picknick binnengespeeld te hebben, gingen we de woning en het atelier van Meunier bezoeken, en kon de eerste groep in dit park hun picknick opeten!
Meunier verdient een apart logje en dat is voor morgen.

26-05-16

Een Mariagrot in Jette

In dezelfde week van onze uitstap naar Brussel( op woensdag 11 mei) waren we de zondag nog eens in Brussel. Het was de jaarlijkse trefdag Linx+  en deze keer ging die door in Brussel. Je kon kiezen wat je die dag wilde doen in Brussel. Maar veel keuze was er niet meer voor ons. Tja als je wat ver van de zon woont zijn de beste keuzes eerst weg! Onze groep wilde zo graag Train World in Schaarbeek zien en aansluitend de boottocht met bbq. Dat kon niet meer wegens volzet. Weet je wat de plaatselijke vereniging deed? Zelf de uitstap inrichten op een andere datum maar door allerlei omstandigheden was het toevallig in dezelfde week . Niemand had bezwaar en zo trokken we met een dubbeldekbus gevuld met 70 mensen naar Brussel. Het verslag van die dag heb je al gezien.

Nu gaat het over zondag( 15 mei)en iedereen koos wat hij wilde zien( wat er nog overschoot om te kiezen ! ) Met een paar dames kozen wij voor "Bewogen Kunstenaars" . Dat was echt een schot in de roos.

Maar vooraleer daar aan te beginnen wil ik eerst iets anders tonen. Iets wat we toevallig tegenkwamen op weg naar een van die Kunstenaars.
We kwamen een Mariagrot tegen,een replica van de beroemde grot. Midden een woonwijk verwacht je echt niet om dit aan te treffen.

Internet verschafte me de nodige uitleg!

"Het domein van de Onze-Lieve-Vrouw van Lourdesgrot in de Leopold I-straat in Jette is een van die zeldzame plekken waar de tijd geen vat op lijkt te krijgen. Het domein werd ingewijd in 1915, een jaar na de aanpalende kerk. Die was al vlug te klein voor alle gelovigen die aan het begin van de Groote Oorlog steun zochten bij Maria. De grot is een replica van de grot in Lourdes waar 160 jaar geleden Maria zou zijn verschenen aan Bernadette Soubirous. Begin vorige eeuw was het mode om overal in Europa dergelijke replica’s neer te zetten. In Jette kwam naast de grot nog een rotsachtig, glooiend parkje met vijftien rozenkranskapellen, een kruisweg van veertien staties en enkele religieuze beelden." ( het parkje was reeds gesloten toen wij er langs liepen)

 

grot.JPG

grot9.JPG

grot8.JPG

grot1.JPG

grot2.JPG

grot10.JPG

grot3.JPG

grot4.JPG

grot5.JPG

grot6.JPG

grot7.JPG

grot11.JPG

grot12.JPG

Vlak naast deze grot is er een Kapel.

grot13.JPG

 

23-05-16

Halle

Het centrum van Halle is grotendeels verkeersvrij en dat is heerlijk om te wandelen. Veel zin om ver te wandelen hadden we niet meer. Niet dat we uitgeput waren na 4 uur varen , maar het was té warm om ver te lopen. Op één van de foto's zie je dat het 28 ° was. Dit om 18.00 uur en met een bewolkte hemel.
Sommigen ploften zich al onmiddellijk neer op een terrasje maar een klein groepje wilde toch nog een wandeling maken. We sloegen op een bepaald moment een hoek om en zagen dit mooie verkeersvrije plein en in de verte de Basiliek van Halle.

halle.JPG

Het stadhuis zat verborgen achter een feesttent en een standbeeld.

halle1.JPG

Het standbeeld : Adrien François Servais  een Belgisch cellist en componist, door zijn tijdgenoten wel eens "de Paganini van de cello" genoemd. Hij is sinds 2007 ereburger van de stad Halle.

halle servais.JPG

Over het hele plein zag je op elke kassei een koperen nagel met een cijfer erop. Toen we in een tearoom zaten vertelde de dienster dat dit hele plein heraangelegd is met geld van de bewoners van Halle. Iedereen die zijn steentje bijdroeg kreeg een nummer in een register met hun naam erachter. En ieder cijfertje op de steen betekent dat die persoon heeft bijgedragen aan de vernieuwing van dit plein. Ik heb cijfers gezien boven de 3000 !

halle2.JPG

"De Sint-Martinusbasiliek is een gotische kerk in de Vlaams-Brabantse stad Halle, gewijd aan de heilige Martinus van Tours.
Het is een bedevaartsoord en werd in 1946 door paus Pius XII tot basiliek verheven. Sindsdien wordt de kerk ook wel Onze-Lieve-Vrouwebasiliek genoemd. Door het K.B. van 30 december 1933 werd ze een beschermd monument.
Het merkwaardige bolvormige dak aan de ingang is een verwijzing naar het mirakel van de kanonballen.
De legende zegt dat de zwarte Onze-Lieve-Vrouw van Halle die kanonballen zou opgevangen hebben met haar mantel waardoor haar handen en gezicht zwart werden van het buskruit. Dit 92,5 cm hoge beeldje is beroemd"
 

halle3.JPG

Er was een dienst bezig in de basiliek zodat we die niet konden bezoeken. Ik heb enkel achteraan in de kerk een paar foto's genomen.

halle5.JPG

halle6.JPG

halle7.JPG

Rondom de basiliek staan redelijk dichtbij woningen . Het was mij onmogelijk om een totaalbeeld van deze kerk te maken.

halle8.jpg

halle11.JPG

Leo Cardijn (13 november 1882 - 24 juli 1967) was een Belgisch priester die later tot kardinaal werd verheven vanwege zijn verdienste als stichter en bezieler van de jeugdbeweging Katholieke Arbeiders Jeugd (KAJ). Zijn ouders woonden in Halle . Meer over de figuur van Cardijn : klik

halle10.jpg

Rondom de basiliek staan mooie gebouwen zoals hieronder de muziekacademie

halle9.JPG

halle12.JPG

halle4.JPG

Gezien het nog een paar uur duurde voor we thuis kwamen aten we op een terras op het verkeersvrije plein versgebakken pannenkoeken en dronken een kopje koffie erbij. Een vriendelijke klant zag dat we foto's wilden maken en hij stelde voor dat hij foto's van ons tafeltje zou maken. De andere medereizigers had ik zelf al op de foto gezet. Onderaan rechts zie je dat het 28° was.

halle13.JPG

Het was een leerrijke dag , maar best een vermoeiende dag.

22-05-16

Kapperssalon in Halle

Toen de bus ons oppikte aan de boot  en ons naar het centrum van Halle voerde, parkeerde de chauffeur op een speciale busstrook waar passagiers konden uitstappen  en op een afgesproken uur weer instappen. Achteraf begrepen we waarom. Halle is een bedevaartsoord en gezien het centrum verkeersvrij is worden de passagiers tot vlakbij het verkeersvrije centrum gebracht.

Toen we daar uitstapten viel mijn oog op een (mannen) kapperssalon zoals je die vroeger zag. Een stoel  waar de klant zit en vooraan een wasbekken. Prenten en postkaarten aan de muur , en een wit zwarte tegel op de vloer. Nostalgie ten top. De deur stond wagenwijd open en twee jonge kappers waren aan het werk.
Ik toonde mijn camera en onmiddellijk knikte hij van ja. Et voilà hier is de foto. Had ik nu maar naar de naam van het salon gekeken dan kon ik die  foto doorsturen laughing.

kapper.JPG

 

ps. Ik had de hele dag problemen met skynet. Ik kon niet eens inloggen op mijn eigen blog.

 

21:02 Gepost in op stap, senioren | Commentaren (16) | Tags: halle, senioren, kapper |

21-05-16

Varen op het Zeekanaal.

Dachten jullie dat ik opnieuw ergens rondtoerde? Welneen, ik kreeg een paar avonden onverwachts bezoek . Altijd leuk natuurlijk. Maar als dan 's avonds de deur achter het bezoek dicht gaat, dan heb ik geen zin meer om achter de pc te kruipen.

Maar nu terug naar Trainworld. De dag was nog maar halverwege en de dubbeldek bus pikte ons na het bezoek aan Train World op aan het station van Schaarbeek en bracht ons naar  een plezierboot aangemeerd op het Zeekanaal in Brussel.Wij stapten aan boord en vier uur later stapten wij in Halle terug uit de boot!

Ondertussen aten en dronken we aan boord. Mooie koude schotels stonden klaar en er was een heerlijke bbq. Wij zagen  Brussel vanop het zeekanaal,  vaarden door een achttal sluizen, zagen het landschap veranderen en uiteindelijk meerde de boot aan in Halle. De bus was doorgereden tot in Halle en wachtte ons op de kade al op. Hij bracht ons naar het centrum van het stadje dat ik alleen maar kende als distributie punt van de Colruyt.

zeekanaal.JPG

zeekanaalbis1.JPG

Midden in Brussel  zagen we aan weerszijden van het kanaal tal van "vuilnisbelten". Van "autopakjes", ijzer, schroot, papier, hout...

zeekanaal1.jpg

Het was erg warm die dag en de booteigenaars deden goede zaken wat drank betreft!  Als je de wolkenmassa ziet dachten we even dat het ging onweren. Gelukkig trok na een tijdje de hemel weer open.

zeekanaal2.JPG

Héél veel en mooie graffiti onderweg op de kaaimuren of op gebouwen..

zeekanaal3.jpg

zeekanaal4.JPG

zeekanaal5.jpg

zeekanaal6.jpg

zeekanaal7.jpg

zeekanaal8.jpg

zeekanaal9.jpg

Het Klein Kasteeltje !

brussel,zeekanaal,boot senioren

Deze molentjes stonden over een grote lengte langs het kanaal. Een vrolijk zicht.

zeekanaal11.jpg

Grappig zicht die stoelen in de lucht. Of is het louter als reclame!

zeekanaal12.JPG

Ik schreef het al dat we een 8 tal sluizen tegenkwamen. Telkens hetzelfde patroon. De sluisdeur achter ons sloot en het water kwam langs de voorste sluisdeuren zachtjes binnen gestroomd. Dat duurde niet echt lang, dan gingen de voorste sluisdeuren open en konden we verder varen. Vreemde gewaarwording als je de boot zag omhoog komen. Eerst zat je diep in de sluis en bij sommige sluizen kon je op het einde gewoon van de boot op de kade stappen.

zeekanaal13.jpg

zeekanaal14.jpg

Bij één van de sluizen kregen we gezelschap

zeekanaal15.jpg

 

zeekanaal16.jpg

Een immense opslagplaats van Interbeton en op de tweede foto dachten we een voetbalveld te zullen zien. Niks van het was een hypermodern shopping centrum. Ik zat aan de andere kant in de boot  en kon er bij het voorbijvaren geen foto van nemen.

zeekanaal17.jpg

Hoe verder van Brussel hoe meer natuur we te zien kregen.

zeekanaal18.jpg

Daar zagen we de toren van de Basiliek van Halle.

zeekanaal19.JPG

In het stadje hebben wij rondgewandeld, maar dat is voor morgen.