20-04-15

wandelen op het strand

 

zeebrugge.jpg

Samen met de kleinzoons hadden we er tijdens de Paasvakanties al een paar mooie uitstappen opzitten en telkens was het weer meegevallen. Vòòr de vakantie teneinde was wilden we toch ook eens naar zee. Vorige donderdag was het niet zonnig en het was frisser dan de vorige dagen, maar we kleedden ons warmpjes aan en reden met de tram naar Zeebrugge. Daar stapten we het strand op. De wind was ijzig, maar we stapten met de wind in de rug richting Blankenberge. Ik ben er zeker van dat we de wandeling niet zouden aangevangen hebben moest het tegenwind geweest zijn.
Het was eb en de zee was zò ver dat we niet eens de moeite namen om tot aan de waterlijn te lopen.
Het was fascinerend om te zien hoeveel kites er werden opgelaten op het strand. Met zo'n felle wind was er echt wel mankracht nodig om die de lucht in te krijgen en om die dan de baas te kunnen.

zeebrugge1.jpg

zeebrugge2.jpg

zeebrugge3.jpg

Het wandelen was niet zwaar omdat we op nat zand konden lopen. Over een hele strook lagen er honderden scheermessen en een heleboel kleine mosseltjes.

zeebrugge4.jpg

Geen zon te zien en de grijze lucht en de koude wind maakte de wandeling niet echt aangenaam. Ook geen levende ziel te bespeuren op het strand. Ja toch ééntje die op de  houten duinovergang even kwam piepen maar vlug weer verdween achter de duinen.

zeebrugge5.jpg

Keken we voor ons of keken we achter ons, het leek of we niet vorderden.

zeebrugge6.jpg

Maar na een uur enorm veel zeelucht ingeademd te hebben bereikten we de zeedijk van Blankenberge. We stapten vlug een zijstraat in om langs  een evenwijdige straat van de zeedijk verder te stappen. De bedoeling was om ergens een pannenkoek te eten en iets warms te drinken. Maar ik had de wandeling tussen Zeebrugge en Blankenberge onderschat. We hadden een doel en we mochten er niet te laat komen anders konden we niet meer binnen. De kinderen wilden dit ook niet missen, dus geen pannenkoek of warm drankje.

We wilden het Belle Epoque Museum in Blankenberge bezoeken. We waren nog juist op tijd, een kwartier later zouden we niet meer binnengelaten worden. Het bezoek start op het dak om dan zo af te dalen tot in de kelder.
Het eerste wat de jongens deden en oma ook, was het zand uit onze schoenen schudden!

Het dakterras is opgebouwd met gebroken tegels die vroeger in de  belle epoque woningen zijn aangetroffen. De glasramen komen ook uit woningen die zijn afgebroken. Ik beperk me hier tot enkele foto's want ik maakte er al een logje over toen ik er in september 2014 was met twee vriendinnen. Klik eens op  (klik) en dan zie je een heleboel foto's !

zeebrugge7.jpg

De vloer komt uit een loggia van een  Belle Epoque woning

zeebrugge8.JPG

Affiches en foto's illustreren het leven in die periode.

zeebrugge9.jpg

Prachtige tegels zijn er tentoongesteld.

zeebrugge10.jpg

Als je onder zo'n kap ging zitten begonnen de visvrouw, een visser, een portier , hun levensverhaal te vertellen. Ook de foto's met een verhaal aan de achterkant konden Sébastien boeien. Ondertussen stuurde Cédric een kaartje "groeten uit..." naar zijn andere oma. Dat kon je doen via een pc die daarvoor klaarstond. Met aandacht bekeken ze alles wat er tentoongesteld was.

zeebrugge11.jpg

Het sluitingsuur was al voorbij toen we buiten stapten. Het meisje aan de balie had ons gezegd dat we rustig konden blijven tot we alles gezien hadden. Lief toch! Dat verdiende echt een "dank je wel".

We namen in Blankenberge de tram huiswaarts en al hadden we het wat koud gehad, het was toch een leuke dag geweest volgens de jongens. En eenmaal thuis kregen ze nog iets warms om te eten, hoewel we 's middags al warm hadden gegeten.

30-09-14

Belle Epoque

 

Met de tram reden we naar Blankenberge waar we aan het station afstapten. Anders zie je op de achtergrond het station , maar die is nu afgebroken en er wordt op dezelfde plaats een gloednieuw gebouw opgetrokken..

blk.JPG

We wandelden naar het Belle Epoque centrum waar we eerst de beelden van Willem Vermandere op het plein vòòr de kerk en vòòr het Belle Epoque Centrum zagen.

blk1.JPG

We werden aan het onthaal aangeraden om eerst te starten op de 3e verdieping, zijnde het dak van het gebouw. Het eerste wat we zagen waren deuren en ramen met prachtig glas in lood. Ik heb in mijn eigen huis een dubbele  volle deur laten vernieuwen met glas in lood ramen, zo graag zie ik dat.

blk2.JPG

Op het dakterras is de vloer belegd met tegeltjes zoals je ze vroeger in huizen zag liggen. En rondom werd een stenen zitbank gemaakt met stukken van muur- en vloertegeltjes. Ik kon geen overzicht foto maken er stonden twee groepen met gids op het dakterras.

blk3.JPG

blk4.JPG

Je kon telkens met de lift naar een verdieping lager. Maar iedereen nam de moderne draaitrap naar de tweede verdieping.

blk5.JPG

Daar zag je een grote steen met tegeltjes ingelegd . Deed me denken aan een vorige editie van een beeldenwandeling (klik)

blk6.JPG

De andere verdiepingen bereikte je via deze prachtig uitgewerkte trap.

blk11.jpg

Een gevelversiering van een Belle epoque huis...

blk7.JPG

...nog voorbeelden.

blk8.jpg

Oude affiches en postkaarten. Vanuit het centrum kon je via een pc kaartjes gratis kaartjes versturen. Onderstaand kaartje stuurde ik naar een vriendin. Wist je dat op de oude kaartjes altijd op de voorkant werd geschreven? Kijk maar eens op de collage hieronder ( links onder)

kaartje.jpg

blk9.jpg

Wanneer je onder een lamp ging zitten begonnen de drie figuren die je op de muur ziet te vertellen over hun leven: de visvrouw, de visser , en de portier van een hotel en dat in hun sappig dialect.

blk10.JPG

Meubilair en versieringen uit de Belle Epoque periode. Vroeger werden houten vloeren dikwijls beschilderd. Op de collage is een prachtig voorbeeld te zien.

blk12.jpg

De mooi beschilderde buizen zijn ...rioolbuizen!

blk13.jpg

Een typisch kastje  en een  paar voorbeelden van uitgaanskledij.
De zwemkledij in die tijd.

blk14.jpg 

Het is een héél mooi museum, waar je ook interactief betrokken wordt met het leven in een kuststad in vroeger tijden. Een bezoek waard zelfs met kinderen. Op het ogenblik dat wij er waren was het ietsje te druk om rustig rond te wandelen en alles te lezen en te proberen( interactief hé) .