12-03-16

Drukke week

Deze week was een erg gevarieerde week, waarbij ik tijd tekort kwam om te bloggen.
Maandag bakte ik oliebollen voor een ( sport)vriendin . Zij had gehoord dat ik  op de maandelijkse vriendinnendag oliebollen had gebakken . Daar had ze nu zo'n zin in en gezien ik de olie nog niet had weggegooid( die kun je echt niet meer gebruiken om nog te frituren) nodigde ik haar en haar man uit op een oliebollen namiddag.
Dinsdag ging ik 's morgens  naar de kapper( knip en kleurbeurt) en in de namiddag op bezoek bij een oud collega en zijn vrouw. Hij is niet meer goed te been en meestal haal ik hen beiden met de auto  tot bij mij zodat ze eens een namiddagje weg zijn van huis. Deze keer wilde zijn vrouw dat ik tot bij hen kwam. De koffienamiddag naderde het avond uur eer ik er buiten geraakte. Er was zoveel over en weer te vertellen en hoewel zij normaal nogal aan de stille kant is, was ze deze keer erg op dreef.

Woensdag kreeg ik onverwachts ook twee oud collega's op bezoek,  waar ik in het vorig logje over vertelde.


Donderdag kwam de poetshulp . Heb ik al gezegd dat het een man is ? Manman ,ben ik tevreden over deze hulp. Die doet het werk zonder daar tamtam rond te verkopen. Hij moet zich hier niet bezighouden met stof afnemen en dingen die ik zelf heel gemakkelijk kan doen. Deze week heeft hij een nieuw lustertje opgehangen in het trapgat.
En heeft hij de garage opgeruimd , geschuurd en een nieuw grastapijt erin gelegd ( zo kun je niet meer zien dat de geschilderde dallen afgebladderd zijn). De auto hebben we vol gestoken  met allerhande spullen die naar het recyclage park mochten. Nu en dan had ik namelijk spullen daar neergelegd in een van mijn opruimfases zoals een afgedankte naaimachine, een kapotte drukspuit, stapels tijdschriften...
Ik kon achteraf wel dansen in de garage zo blij was ik dat alles er weer netjes bijlag. In mijn eentje had ik daar beslist meer dan een namiddag voor nodig gehad. Dank je wel Gerrit-Jan.

Maar ondertussen was het zo'n mooi weer geworden dat ik in de namiddag en ook de vrijdagnamiddag wat opgeruimd heb in de tuin. Gras afrijden zit er nog niet in, de grond is achteraan nog veel te drassig. Bij de achterbuur staat er tot heden nog heel veel water in de tuin. Ik nam er een paar foto's van.

Vrijdag avond was er toneel. Met een groepje senioren zijn we gaan kijken naar een komedie. Hoedje af voor deze amateurs. Meer dan drie uur( de pauze niet meegerekend) stonden ze op de planken en deden ze ons lachen met al de misverstanden die dikwijls eigen zijn aan een komedie.

 "Alles uit, behalve het licht", is een prachtige komedie vol verlangens,
paniek, liefde, wantrouw en vooral complete chaos!

ccd253b406-wat2016%20web.jpg

Toen Vlekje zag dat ik in de tuin bezig was kwam ze me achterna en installeerde zich aan de voordeur -op dat ogenblik het warmste plekje- en hield elke beweging van vogels en voorbijgangers in de gaten. De hele winter lang stak ze hoogstens haar kopje eens buiten aan de achterdeur en ging dan vlug weer naar haar mandje.

tuin.jpg

In de tuin beginnen de struiken te bloeien, de magnoliaknoppen zijn door de nachtvorst wat beschadigd, maar de klimrozelaar staat al flink met nieuwe scheuten. 

tuin2.jpg

De tuinzak staat klaar en het materiaal eveneens om de dooie takken en bladeren te knippen en de grond om te harken. Het water achter in de tuin is nu weggezakt. Hopelijk blijft het nu wat droog. Koud is het nachts wel en de temperatuur zakt zelfs onder nul. Op één van de ochtenden lag er zelfs wat sneeuw( of was het hagel ?) op de bladeren van de laurierhaag.

tuin3.jpg

Deze onderstaande foto's nam ik vandaag. Bij de achterbuur is de tuin nog altijd herschapen in een grote vijver. De eerste foto is de weerspiegeling van zijn huis in het water .

tuin1.jpg

En wat ik vandaag gedaan heb ? Dat is voor morgen .

10-03-16

Herinneringen ophalen met collega's...

collega.png

Ik had gisteren een eigenaardige dag. In de namiddag kwam een oud collega even langs. Hij heeft het momenteel wat moeilijk na een gebroken relatie.
Hij heeft jaren met mij samengewerkt en is nog steeds werkzaam, hoewel we elkaar de laatste jaren niet zoveel meer zagen was ieder weerzien alsof we gisteren "salut en tot morgen" hadden gezegd. In de tijd dat ik werkzaam was werden de vrouwen tijdens de werkuren aangesproken met " mevrouw" en de mannen werden aangesproken met hun graad. Dat was een zodanige gewoonte dat mijn collega mij altijd aansprak met "madam", tijdens de werkuren maar ook daarbuiten. Het klonk niet als madame maar meer alsof dit mijn voornaam was. Dat doet hij tot heden nog altijd.
Hij heeft eerst over zijn moeilijkheden gesproken maar al vlug werden herinneringen bovengehaald aan de tijd dat we samen werkten. Het is verrassend hoeveel je al pratend met elkaar weer herinnert.  Gebeurtenissen die je praktisch vergeten was. Na een tijdje vertrok hij zichtbaar toch wat ontspannender dan toen hij binnenkwam. Hij vertrekt voor drie weken met een groepsreis naar Cuba. Dat zal hem zeker helpen om zich wat van zijn problemen te distantiëren en alles wat nuchterder te bekijken achteraf. Tot over drie weken en goede reis!

In de late namiddag kwam toevallig een andere collega binnenwaaien. Zijn vrouw had een paar mooie paascadeautjes gemaakt. Ik had dit gezien op haar FB en vroeg of ze dit ook voor mij wilde maken. Haar man zou ze komen brengen.
Met hem heb ik niet nauw samengewerkt maar hij was allemansvriend en altijd bereid je te helpen daar waar hij kon. Een eeuwige grapjas. Hij is beginnen grappige voorvallen vertellen, waar ik  geen weet van had of maar half wist dat die gebeurd waren, toen hij nog werkte. Hoewel ik me altijd voorgenomen had om niet te veel over het verleden te vertellen omdat de meeste toehoorders er toch het fijne niet van weten en waarmee je de meeste mensen  in feite maar mee verveelt. Wel, we zijn uren aan het vertellen geslagen en hebben ons meer dan één keer slap gelachen. Toen hij al héél laat aanstalten maakte om huiswaarts te keren ( hij woont een paar straten verder) zei hij : "zo'n dingen kun je toch maar vertellen aan collega's  want buitenstaanders kunnen zich bepaalde situaties niet voorstellen . Het heeft me verdikke echt deugd gedaan." Mij ook collega!

Ik heb me even weer op "mijn werk" gevoeld waar alle collega's mochten binnenspringen met hun problemen en ik hun luisterend oor was of hielp een oplossing te zoeken... Toen gebeurde dat zomaar, nu moeten ze een aanvraag indienen om gehoord te worden door een vertrouwenspersoon (die door de betrokkene allerminst vertrouwd wordt omdat er een verslag moet opgemaakt worden ) !

herinneringen,collega's

18:43 Gepost in herinneringen | Commentaren (16) | Tags: herinneringen, collega's |

26-09-13

Het nieuwe seizoen...

is gestart. Neen niet de herfst maar het seizoen dat we opnieuw elke laatste donderdag van de maand een namiddagje samen doorbrengen :drie collega's. Tijdens de twee zomermaanden hebben we het alledrie te druk met oma zijn. Maar nu nemen we weer de draad op.

draad.jpgEn die draad was vandaag eindeloos...We hadden veel te vertellen na twee maanden elkaar niet gezien te hebben. Het was een zonnige dag en ik dacht  om nog op het terras te kunnen zitten. Dus stelde ik voor om bij mij in de tuin te komen zitten. Alleen was ik vergeten dat de zon in september na de middag al redelijk laag aan de hemel staat en ze geraakt dan niet meer over de kruin van de grote treurwilg. Gevolg het terras ligt in de schaduw.

Ik had al een stapel pannenkoeken gebakken.  De kippetjes van buurtje leggen nog elke dag een eitje, zo pannenkoeken1.jpgheb ik  verse eitjes in overvloed . Er werd gesmuld en verteld en er werden foto's bekeken. Eén vriendin was naar Schotland geweest en had prachtige foto's van een groener dan groener landschap met meren en kastelen.
Zij wilden de foto's zien van mijn uitstap naar Londen. Geen meren en kastelen maar torenhoge gebouwen... En de tijd vloog voorbij en zo was het avond en werd er afgesproken voor de volgende laatste donderdag van de maand. Nu nog zoeken wat we kunnen doen behalve koffieklets houden. Een bezoek aan een tentoonstelling of een boswandeling...ach we zien het wel. Het voornaamste is dat we elkaar terugzien en kunnen vertellen wat ons bezighoudt.

vriendinnen1.gif

25-04-13

Weeral laatste donderdag...

...van de maand. 

Drie collega's hadden opnieuw hun  samenkomst . Wil je wel geloven dat we daar alledrie naar uitkijken?
Ik moet elke maand een idee wat we gaan doen die namiddag naar voor brengen . Ik had een idee , maar weet je wat er gebeurd is? We bleven de hele namiddag op het terras zitten. En het ideetje dat ik had zal voor een volgende keer zijn. Ik gaf er niet om  want het was een prachtige dag om van het zonnetje te genieten. Beide vriendinnen hebben geen tuin en voor hen is mijn tuin een verademing. Ik had de hele voormiddag bloembakken gevuld en die stonden nog op het terras  en het was in die weelde van bloemen( die wel nog véél moeten groeien,hahaha) dat we zaten. Ik heb toch even de parasol moeten openzetten want de zon voelden we op onze huid branden . Het is nog oppassen om lang in het zonnetje te zitten.

De magnolia is op het toppunt van zijn bloei. Door de lange koude is die pas veel later in bloei gekomen en nu met het zonnetje is het gewoon een explosie van bloemen. De werkelijkheid is nog veel mooier dan de foto's.

magnolia1.jpg

De paaslelies bloeiden dit jaar maar magertjes ,de tulpen daarentegen halen ruimschoots hun achterstand in. Op onderstaande foto zie je al een paar opgevulde bloempotten.

bloemen.jpg

De forsythia had ik vorig jaar enorm ingesnoeid en ik verwachtte er niet veel van. Maar je zou die moeten zien. Gewoon oogverblindend al is die niet erg groot geworden.

magnolia.jpg

Streepje, de poes die aan zijn pootje erg was toegetakeld kwam ons op veilige afstand gezelschap houden. De lelijke wonde aan zijn pootje is stilletjes aan het genezen. Heel even zag het er opnieuw niet goed uit, maar hij had wellicht zelf de enorme korst afgelikt of open gekrauwd en dat zag er opnieuw een grote rauwe wonde uit. Nu is het goed aan het genezen.
We maakten een foto van ons drie met de zelfontspanner en dat had toch wel wat voeten in de aarde om ons er alle drie op te krijgen. Is toch aardig gelukt vind ik!!

poes en drie gratiën.jpg

Toen ik  deze avond het weerbericht hoorde , ben ik weer naar buiten gegaan en heb de meeste bloempotten onder de grote terrastafel gezet en de beschermhoes over de tafel getrokken. Er wordt nogal veel regen voorspeld en de nacht erop héél lage temperaturen. De andere plantjes die nog moeten een plekje krijgen heb ik terug onder een zeil gestoken. Ik zou niet graag hebben dat één koude nacht alles zou verknallen!

Deze mooie dag kunnen ze ons niet meer afnemen! Ik heb al een gezond kleurtje gekregen en zie er niet meer zo "kelderslekkig " uit.

 

19-05-11

a lazy afternoon!

koffie.jpg

Het was een pracht van een namiddag .
 Drie vrouwen,drie ex collega's .
Maar ik ben te moe om er nu veel over uit te weiden.
Morgen meer en dan ga ik ook reclame maken voor de Belgische Kust.
( het was geen Mort Subite in dat glas maar een Kriek van 't vat ).

31-03-11

Dromen...

---

magritte1.jpg 

Wie heeft er geen dromen...
dromen waarvan je weet dat die nooit in vervulling zullen gaan ?
Zo weet ik  dat ik nooit een kasteel zal bezitten
maar niemand kan me verhinderen om erover te dromen.
Zo heb ik mijn hele leven lang gedroomd
dat alle mensen op de wereld gelukkig zouden zijn.
Maar als ik de krant lees zal dat nooit of te nimmer lukken .
Het is alsof de mensen niet willen gelukkig zijn
en steeds maar redenen zoeken om ruzie te maken.

Er zijn echter mensen die wel gelukkig willen zijn
maar het niet kunnen  omdat ze ziek zijn/waren .
Deze namiddag zijn we met drie oud collegaatjes samengekomen.
Niet zomaar een vrouwen onderonsje.
Eén collegaatje heeft het K-monster overwonnen.
Om haar te blijven steunen zijn we overeengekomen
om elke maand een namiddagje samen door te brengen.

Bij elke samenkomst leggen we de volgende al vast.
Zo kan zij al genieten van het vooruitzicht,zegt ze.
Op die manier heb ik toch een klein steentje bijgedragen
om één persoon gelukkig te maken
met een zorgeloze namiddag .

Ik wens alle mensen die ziek zijn/waren een schouder
om even op adem te komen
en te genieten van de vriendschap die aangeboden wordt.
Ik besef na zo'n namiddag des te meer wat het is om zelf gezond te zijn.

20:08 Gepost in mijmeringen | Commentaren (12) | Tags: samenkomst, collega's |