23-07-15

Naar de Perecop

Toen we de andere morgen de gordijnen opentrokken zag het er grijs en regenachtig uit. We lieten ons niet kennen en reden naar de rand van Berdorf waar we een wandeling zouden doen naar de Perecop( een rotsformatie). We startten aan de Hollay( door mensenhanden uitgeholde  rotsen. Hier werden molenstenen uitgehakt. Tegenwoordig wordt het gebruikt als openlucht theater)
We wandelden gedurende anderhalf uur door een prachtig stuk natuur tot we aan de Perecop uitkwamen. We hebben die niet beklommen want we moesten ook nog eens anderhalf uur terugwandelen naar de auto. Tot overmaat van ramp begon het te miezeren en we zouden nooit op tijd zijn bij de familie die ons voor het middagmaal in het nabijgelegen Scheidgen verwachtten. En het hele eind terug was een stijgende weg, ik zei dat ik autostop ging doen en toen ik een auto hoorde aankomen draaide ik me vlug om  en zwaaide met de duim omhoog. Een witte camionette kwam er aan en trok de remmen dicht. Twee Heinzelmännerchen ( kabouters ) zaten in de auto en vroegen waarmee ze ons konden helpen. In mijn beste Duits vroeg ik of ze ons niet tot aan de rand van Berdorf waar onze auto stond wilden meenemen ." Bitte steigen sie ein" en vijf minuutjes later en wat over en weer gebabbel stapten we uit niet zover waar de auto( op het einde van een veld bij de ingang van de Hollay) geparkeerd stond. Ik heb die twee mannen nog gezegd dat ze van mij vrij kregen omdat ze hun goede daad voor die dag hadden gedaan, hahaha!

perecop.jpg

perecop1.jpg

perecopz.jpg

perecop3.JPG

perecop4.JPG

Na anderhalf uur het laatste brugje oversteken...

perecop5.JPG

en kregen we zicht op de Perekop.

perecop6.JPG

Nog even een foto van de Kabouters en weg reden ze !( Hun taak is kleine karweitjes opknappen bij mensen boven de 65 jaar die een aanvraag moeten doen bij de gemeente)

perecop7.jpg

We staken de straat over en wandelden langs graanvelden vol korenbloemen  naar de parking aan de rand van het bos waar de auto stond.

perecop8.jpg

We waren op tijd bij de familie dank zij de kabouters! Dat het toen hard begon te regenen voor de rest van de dag deerde ons niet want we hadden veel bij te vertellen !
Wat wel jammer was voor al de festiviteiten die er die avond gepland waren oa in Echternach op de vooravond van de nationale feestdag! Letterlijk in het water gevallen.

22-07-15

We geraakten met omwegen in Luxemburg...

luxemburg.jpg

Zondag 21 juni reden we naar Luxemburg. Een bevriend echtpaar en ikzelf. Het weer was niet denderend en hoe verder we het land inreden hoe meer we dreigende luchten zagen en af en toe wat gemiezer kregen. Het was niet echt druk op de autowegen en we ondervonden geen hinder van wegeniswerken!

Maar de gps speelde met ons voeten , ik had dat marjanneke liefst van al buiten gesmeten. Zelf vind ik het helemaal niet noodzakelijk om op een autosnelweg met een gps te werken , maar zij waren dat gewoon en volgden blindelings hetgeen marjanneke zei. Gevolg : we misten de afslag naar St Vith en reden pardoes Luik binnen. We hebben de hele stad gezien tot zelf het nieuwe station vooraleer we er uiteindelijk uit geraakten. We geraakten er gewoonweg niet uit omdat marjanneke niet juist werd opgevolgd want de chauffeur sloeg veel te vlug naar links of rechts af en marjanneke moest zich dan opnieuw herstellen. Als straf hebben we alle dorpen van Brabant Wallon gezien vooraleer we terug op de juiste autostrade zaten. Het scheelde niet veel of ik werd echt wagenziek.
Het positieve is : dat we onooglijke kleine , mooie en  mysterieuze dorpjes hebben gezien waar we anders nooit zouden langs- of doorrijden!

Opgelucht reden we daarna probleemloos tot de Duitse grens waar marjanneke ons tot mijn opperste verbazing onmiddellijk rechts deed afslaan. We moesten de autostrade volgen tot vòòr Bitburg en dan zouden we op amper 20 minuten  in Echternach staan. Niet dus , we hebben anderhalf uur de Eifel doorkruist en geraakten er niet. Omleiding en nog eens omleiding. Tot we op een gegeven ogenblik in een dorp uitstapten en vroegen waarom we door het dorp niet mochten. Bleek toch wel dat er juist die dag in het hele Eifelgebied een autoloze zondag was!!!
Dat kon ons marjanneke natuurlijk niet weten en ze bleef maar zeggen rechtsomkeer maken en die weg ...en die weg volgen... Uiteindelijk reden we terug naar de autostrade richting Bitburg en van daaruit  waren we in 20 minuten in Echternach.
Het positieve : we hebben het mooie Eifelgebied kunnen bewonderen!!!

Enne ...marjanneke is voor de duur van onze vakantie zelf op vakantie mogen gaan!!

luxemburgbis.jpg

Het hotel in Berdorf is aangesloten bij de Silence hotels. Je kon het letterlijk nemen want het lag tegen een bos en een eindje verwijderd van het centrum van Berdorf. Een paar dagen ervoor was de eigenaresse van het hotel uitgewuifd. De zaak is overgenomen door een Aziatische hotelketen. In het hele hotel waren er prachtige boeketten terug te vinden  en vòòr het hotel stonden nog de tenten waar het feest had plaats gehad.

luxemburg2.jpg

Door de recente wissel van eigenaar konden we die avond niet eten in het hotel en trokken we naar Echternach.
Er was wel geen zon  maar het was warm . Het hele stadje was in feeststemming. In de verkeersvrije hoofdstraat zaten de terrasjes vol en overal werd er muziek gespeeld.

luxemburg1.jpg

Bij navraag bleek dat het die dag het Internationale Feest van de Muziek was.

luxemburg3.jpg

Op het grote plein stonden er eet- en dranktentjes...

luxemburg4.jpg

...en werd er niet alleen gezongen maar waren er ook volksdans optredens

luxemburg5.jpg

Zelf zochten we op een buitenterras een plaatsje en werden we vergast op een driegangen menu aan een miniprijs omdat het een feestelijke dag was!

eten1.jpg

Het was allang donker toen we terug naar het hotel in Berdorf reden.

01-09-14

vakantiedagen in augustus

 

Ik mag dan veertien dagen de boeken hebben gesloten op mijn blog, daarom was het ten huize de kindertjes niet stil en rustig.

Echternach.JPG

park in Echternach


Eerst waren we een paar dagen op vakantie in Luxemburg: De twee kleinkinderen, hun opa en oma aan moederszijde en ikzelf. Cédric had al een hele tijd gezegd dat hij de familie van opa eens wilde terugzien. Het was zeven jaar geleden dat we daar nog waren. De gezondheid van opa liet het niet meer toe om nog zo ver met de auto te rijden.
Voor mij waren het emotionele dagen. Maar ik was blij om de kinderen van opa's zus nog eens terug te zien. We werden er allen met open armen ontvangen en er zijn beloftes gemaakt om niet meer zo lang te wachten om elkaar terug te zien. De familie woont in de onmiddellijke omgeving van Echternach. Wij logeerden in Echternach zelf. We wandelden in het stadje, zochten de plekjes op waar ikzelf samen met opa heb gewandeld, ik toonde hen waar opa gewerkt heeft en waar ik sliep toen ik twee maanden in Echternach werkzaam was( en daar opa ook leerde kennen).... het hele stadje is voor mij één herinnering aan vroeger tijden ....

We hebben wandelingen gemaakt in de bossen en een neef begeleidde ons zodat we geen tijd verloren om van de ene bezienswaardigheid naar de andere te rijden. Terwijl de andere  opa en oma even naar Luxemburgstad reden om familie op te zoeken reden de kinderen en ikzelf met een neef naar het Kasteel van Beaufort. Hij gidst daar af en toe. Het gaat niet om de ruines maar wel om het kasteel dat tot 2012 bewoond werd . Na het overlijden van de laatste bewoonster is het kasteel door de Luxemburgse overheid aangekocht en kan het nu bezocht worden. Zeker aan te raden.

Het waren warme en zonnige dagen en met tegenzin vertrokken we op een late namiddag weer huiswaarts. Maar eerst nog een halt in Bastogne om het Mardasson Memorial te bezoeken. En op de terugweg verlieten we in Houffalize de snelweg om in Dinez eens naar het vakantiehuis te rijden waar opa en ik jaren na elkaar met drie kleinkinderen op vakantie gingen. De ouders kwamen dan het weekend overwaaien.

Dan in één ruk naar huis met lange tijd zicht op een langzame maar prachtige zonsondergang. Geen files, geen opstoppingen en in een zucht rond Brussel.

ondergaande zon.JPG

ondergaande zon gezien vanuit de auto

Toen kwam de laatste vakantieweek met twee dagen onophoudelijke regenvlagen. Even vreesde ik dat het tuinhuis weer onder water zou lopen. Maar gelukkig niet. We brachten die twee dagen door met spelletjes spelen binnenshuis , wat ook wel gezellig was. De  regen zorgde er voor dat we niet de trip naar Vlissingen konden doen zoals gepland was. Dat zagen we nu toch echt niet zitten met zo'n weer. En toen zat voor de kinderen de vakantie bij oma er op.

regen.JPG

geen terrasweer

De donderdag vertrok ik met vriendinnen voor een drietal dagen naar Londen. We hebben het maximum eruit gehaald en het weer was ons erg gunstig gezind. We hadden overwegend zon en het was zacht weer tot 's avonds laat!

tower bridge.JPG

De volgende dagen laat ik zien hoe die twee weken verlopen zijn!