26-01-16

Oude kerst- en nieuwjaarskaarten

oude kaarten.jpg

Toen de oudste zoon  in december  kwam op het Kerstfeest bracht hij een hele stapel oude kaarten mee die hij nog gevonden had in een grote ijzeren fotodoos van mijn moeder. Veel van die kaarten waren aan mij gericht en ook nog een deel aan mij en opa. Hoe die daar terecht zijn gekomen weet ik niet. Maar Luc veronderstelde dat ik die wel graag zou terug willen. Er staken ook kaarten tussen met een brief bij van vrienden en goede kennissen.Kaarten en brieven die zeker 50 jaar oud zijn.

Nu ik twee fotoalbums had gekocht vorige week  kon ik niet alleen de huidige Kerst-en Nieuwjaarskaarten inplakken maar ook die oude kaarten. Een mooi werkje nu ik tengevolge van die uitstap naar Brugge( in de regen)snipverkouden ben. Ik heb zelfs een dokter moeten opzoeken want ik hoest me te pletter...

kaarten.jpg

De kaart links dateert van 1964 en is gericht aan mijn vader en moeder van moeders zuster op dat ogenblik wonende in Toronto. Een lange brief is er geschreven op het dunne papier. In die jaren werden er ook veel kleine kaartjes gestuurd zoals op de foto rechts. Moest je tegenwoordig dit formaat sturen dan moet je extra postzegels plakken. Op de collage hieronder nog zo'n klein kaartje.

kaarten1.jpg

Ook zelfgemaakte kaartjes zoals die van Zr Marion ,een kloosterlinge die een paar jaar met mij heeft gecorrespondeerd. Ik heb nooit geweten hoe ze aan mijn adres is geraakt. Zij wilde van gedachten wisselen met een jong meisje. En ik moet bekennen dat ik dikwijls felle discussies met haar heb gevoerd over godsdienst, geloof en politiek. Zij werd na enkele jaren teruggeroepen naar het klooster en mocht niet meer met de buitenwereld communiceren.  Ik miste haar brieven en had haar graag eens in werkelijkheid ontmoet. Zij heeft me wel een foto van haar gestuurd waarop ze stond in witte bloes en blauwe rok.

Het is een album geworden met veel mooie herinneringen aan mensen die al lang overleden zijn , aan vrienden die ik uit het oog verloren heb. Alleen het kaartje en hun handschrift zijn gebleven...

 

12-01-15

de draad terug oppakken.

 

kerstkaartjes.JPG

Ik weet in feite niet goed waar te beginnen .Maar laat ons zeggen dat het nieuwe jaar in de betekenis van "nieuw"voor mij vandaag begint.
De laatste weken was het één en al tegenslag met enkele lichtpuntjes zoals Kerst en Oudejaarsavond.

Een paar morele dreunen heb ik geïncasseerd en ik ben nochtans niet zo gauw van de kaart maar deze keer kwam er  een ferme verkoudheid bovenop en dan voel je je niet zo erg lekker en ben je ook gevoeliger. Op veertiendagen tijd waren er in mijn omgeving drie overlijdens. Allemaal mensen die ik goed heb gekend. Allemaal niet echt oud als ik zeg dat ze zestigers waren.  
En ik geef  de schuld aan de NMBS voor het oplopen van een zware verkoudheid. Hun uurroosters zijn zodanig veranderd dat je een zee van tijd heb  als je in één of ander station moet overstappen. Gevolg ik heb een paar keer in de bittere kou gestaan en de open wachthokjes of de gesloten wachthokjes, het is er even koud. Je mag dan nog zo goed gekleed zijn die scherpe wind dringt op den duur toch door je kleren. Ik dacht er bovenop te zijn met de medicatie die ik in de apotheek haalde, maar ik kreeg een ontsteking op een paar wervels en de dokter schreef me een zevendaagse kuur voor met een paardenmiddel, zoals hijzelf zei. Het lijkt ( ik ben maar voorzichtig ) dat ik genezen ben. Ik heb me héél rustig gehouden en behalve voor de begrafenis van de schoonvader van mijn zoon, kwam ik niet buiten. Veel fut om iets te doen had ik niet, ik heb een massa kerstfilms bekeken en ben nu wel verzadigd tot de volgende Kerst.

Buiten die droevige gebeurtenissen leek het erop dat het ene na het andere hier verkeerd liep. Mijn microgolfoven gaf de geest en die is nog maar een paar jaar oud. Het lint van een rolluik was dubbel gedraaid en ik kon die niet meer laten zakken, een keukenwandklok verloor een wijzer en met de beste wil van de wereld geraakte die niet meer gerepareerd, door de stormwind is een luik losgeslagen en kan niet meer terug opgehangen worden, één van de poortjes opzij van het huis is uit de haak ook door het stormweer en sluit niet meer. Toen het zo onophoudelijk aan het regenen was ,zag ik het water weer stijgen bij de buren en ik vreesde dat het water ook in het tuinhuis zou lopen. Gelukkig niet, het bleef bij een zompige achtertuin.

Maar nu recht ik mijn rug en wil dat 2015 een mooi jaar wordt . In elk geval zijn de kerstversierselen opgeruimd en zit de kerstboom weer netjes in de doos. De nieuwe poetshulp van de nieuwe firma is vrijdag voor de eerste maal langsgekomen en zij  heeft me geholpen om de curverdozen terug op de zolder te steken. Met opruimen van kerstgerief maak je nogal veel rommel en zij heeft de hele benedenverdieping geschuurd en gedweild. Ik hoop dat de nieuwe firma niet doet zoals de vorige: de poetshulp af en toe wegnemen om elders te gaan werken!

De Kerstversierselen zijn opgeborgen maar de Kerst- en Nieuwjaarskaartjes laat ik nog even staan op het dressoir en de TV kast. Al die mensen hebben even aan mij gedacht en dat wil ik nog een beetje koesteren.

kerstkaartjes1.JPG