05-01-16

sneeuw ...

...maar niet bij ons. In Canada heeft het flink gesneeuwd en de familie stuurde me hiervan foto's op. Mooi om zien maar de temperaturen zijn er ook naar. Ik ril al wanneer  ik het lees . Min 20 °C is daar normaal en de gevoelswaarde ligt soms nog veel lager. Mooi om zien maar  dan heb ik nog liever onze zachte winter, of beter een normale winter . Want dat zachte weer nu is niet echt winterweer.


Mijn neef was gisteren jarig en via deze weg wil ik hem nog eens hartelijk feliciteren.

sneeuw.jpg

happy happy.jpg

 

24-01-14

Indonesië

Ik heb gisteren een groot aantal brieven gelezen die mijn ouders destijds ontvingen van mijn neef. Hoe meer ik er las hoe meer ik  te weten kwam hoe hij het in Nederlands Indië stelde en ook wat er in die tijd bij mijn ouders gebeurde. Mijn vader had een maagoperatie ondergaan en hij vroeg hoe het nu met hem was. Zijn moeder had hem geschreven dat ik alle vakanties bij haar verbleef en mijn neef vreesde dat ik hem niet meer zou herkennen na al die jaren.
Meermaals schrijft hij in zijn brieven dat het toch wel lang duurde vooraleer hij nieuws kreeg uit België!
Hij had blijkbaar heimwee want hij vertelde hoe hij de uitstapjes met ons naar zee miste en dat je pas beseft hoe goed we het hier hadden als je in een ander land bent . 

In die tijd duurde het weken vooraleer een brief zijn bestemming bereikte. Er waren ook geen andere middelen om nieuws te krijgen of te sturen. Telefoon was in die tijd eerder schaars en niemand in de familie beschikte over een telefoon.


Hij vertelt over zijn verblijf ginder en dat hij geluk had een bureaujob te hebben. Want er waren Nederlandse soldaten gesneuveld op patrouilletochten en in gevechten met de inlandse bevolking. Op een bepaald ogenblik schrijft hij dat Nederland de onafhankelijkheid van Indonesië had toegestaan en dat er niet meer gevochten werd maar dat het toch een gekke situatie was : de Nederlandse soldaten moesten de Indiers opleiden daar waar ze eerder tegen elkaar gevochten hadden. Dit bracht niet enkel spanningen mee maar er waren dikwijls vechtpartijen.

De eerste brieven dateren van half 1948 en daarin vertelt hij dat de arme bevolking in de dorpjes  in erbarmelijke omstandigheden leeft en in de zomer ook nog in een hels klimaat. De rijkere bevolking woonde op de bergflanken waar het klimaat milder was en dat waren meestal Chinezen die winkels hadden in de stadjes.
Hij prees zich gelukkig dat hij na een tijd overgeplaatst werd naar een kleinere stad waar de rellen voor de onafhankelijkheid een ver van zijn bed show waren.

In één van de brieven vraagt hij of ik blij was met de armband en de oorbelletjes die hij had opgestuurd. Allebei de sieraden waren handwerk. Dat is aan de oorbelletjes te zien want ze zijn niet gelijk. Eerlijk gezegd , als kind van 8 jaar vond ik er niks aan . Pas toen ik ouder was heb ik het armbandje gedragen (en ook verloren) maar de oorbelletjes zijn niet te dragen. Het is puur zilver en zacht materiaal. Met een schroefje dicht draaien op je oorlelletje. Ze glijden er gewoon van af door de warmte. Maar ik heb ze nog altijd in een doosje liggen.

oorbelletjesklein.JPG

Ik heb in het fotoalbum van mijn ouders foto's gevonden. Hieronder staat mijn neef rechts van tante Regina en nonkel Clement. Hij was toen pas terug van Indonesië. In één van zijn laatste brieven daterend december  1949 schrijft hij dat Nederland  de Indonesische onafhankelijkheid heeft geaccepteerd en dat hij hoopt vlug naar huis te kunnen komen. Hij rekende dat de terugtrekking van de troepen toch wel 9 maanden kon duren. De onderstaande foto is een zomerfoto dus had het geen 9 maanden  geduurd vooraleer hij naar huis kon. De hele familie was aanwezig maar de foto 's zijn teveel beschadigd om hier te plaatsen en op één van de foto's staat mijn moeder met een soldatenmuts op haar hoofd en een lange groene legerjas. Een herinnering aan de legerdienst van mijn neef.

Linksonder mijn neef ° 1925 en overleden in 2010. Rechts mijn neef samen met mijn broer en ikzelf. Mijn moeder piept door het raam.

Herinneringen ...

 

georges3.jpg

 

 

23-01-14

een gewone dag

Een echt logje wordt het hier niet vandaag. Ik had er niet echt tijd voor.

Buurtje is terug van reis en kwam deze voormiddag langs om te bedanken dat ik voor Pluche ( de  poes) , het konijn en de kippen had gezorgd. Graag gedaan hoor buurtje!
Toen was het al middag en ik wilde graag nog wat voortdoen met de verhuis van allerlei fotoboeken naar opa's kamer . Wat doe je dan , ja even bladeren in de boeken en daar kruipt ook tijd in :-). Nog kaartjes gevonden van verjaardagen en andere gebeurtenissen en die dan ook ingeplakt en nieuwe stickers op de rug van de boeken. Neen ik ben nog niet klaar maar het vordert al goed.

Ik moest nog hoogdringend wat boodschappen aanhalen. Er was geen kattevoer meer in huis en het broodbeleg moest nodig aangevuld worden anders werd het droog brood want ik had ook geen boter meer. In het warenhuis kwam ik een kennis tegen die me al héél lang niet meer had gezien . Er werd een hele tijd bijgepraat elk met onze winkelkar aan de hand.

Ik had " 't vrouwtje" ( mijn vroegere poetshulp die 32 jaar lang elke week mijn huis opkuiste)beloofd dat ik spruiten zou brengen. Eigen gekweekte spruitjes. Dus spruitjes afgetrokken en naar haar gebracht. Een kopje koffie stond te wachten en omdat het water goot op dat ogenblik ben ik een tijdje gebleven tot de bui over was. Mijn auto stond op de parking van de carrefour waar ik juist boodschappen had gedaan . Zij woont daar niet zover vandaan , maar ik zou zeker kletsnat geweest zijn moest ik door de bui gelopen hebben.

Eenmaal terug thuis was het al donker .Niet moeilijk met zo'n rotweer. Het was pas halfvijf en reeds was het schemerig.
Ik heb me toen aan het lezen gezet van de brieven van mijn neef  die de oudste zoon had doorgemaild. Veel herinneringen kwamen boven . Morgen vertel ik er wat uitgebreider over.

captcha.png

 

ps. Wat ik ook nog wil vertellen is hetvolgende: ik heb ondervonden dat veel reacties die ik schrijf niet doorkomen  als ik een captcha moet invullen. Ik heb de blogs aangeduid waar ik een captcha moest invullen en ben daar terug gaan kijken of de reactie er de andere dag opstond . Ondertussen heb ik skynet aangeschreven hierover. Ik heb de indruk dat dit nu toch verholpen is, alleen heb ik er de laatste dagen veel tijd ingestoken om dit na te gaan.

22-01-14

fotoboeken

fotoboeken.jpg

Terwijl ik bezig was om de kerst- en nieuwjaarskaartjes in een album te stoppen  besefte ik dat ik geen plaats meer had om dit album nog  bij de andere te zetten. 
In opa's kamer waren de kasten leeg. Ik had tot nu geen enkele reden gezien om daar verandering in te brengen. Maar de kasten in de grote kamer puilden uit en ik kon er geen orde meer in brengen.
Even geen emoties, emmer sop gehaald en ik heb de grote ingemaakte kast uitgewassen . Daarna de albums voorzien van nieuwe stickers. De albums voor de kerst en nieuwjaarswensen  netjes op het boord gezet (die van dit jaar ontbreekt nog) en ook de albums met verjaardagswensen voor opa en mij en de albums met allerlei gebeurtenissen van geboorte tot overlijden van vrienden /kennissen.
Morgen doe ik verder  ...er zijn nog albums van onze jaarlijkse schoolreünie ( dit jaar voor de 54e keer), albums van de feestjes en gebeurtenissen op mijn werk, foto's van de familie in Canada, de ansicht kaarten die ik ontvang ... En de allerbelangrijkste zijn de talloze albums van onze eigen gezin , familie en kleinkinderen.

Toevallig vandaag kreeg ik een aantal emails van de oudste zoon met kopies van brieven dd 1948 geschreven door mijn neef ( die al is overleden), zoon van mijn tante Regina en nonkel Clement. De brieven waren gericht aan mijn moeder en vertelden over het leven in Nederlands Indië. Hij heeft ginder namelijk twee jaar legerdienst gedaan. De brieven zijn  goed bewaard en ook goed leesbaar. Meer dan 65jaar oud !

Toen mijn zoon jaren terug begon aan een familiestamboom had mijn moeder hem die brieven gegeven en ook andere documenten die hij kon gebruiken voor het opmaken van een stamboom.
Hij is nu bezig om deze brieven en veel andere documenten in te scannen om daarna  op dvd te branden zodat zijn broer,  zus en ik zelf iets tastbaar hebben over ons familieverleden.

 

brief.jpg

09-01-14

Sneeuw.

  

Neen het sneeuwt niet aan de kust .Integendeel het is vandaag 10 ° en er is  veel wind. Het regende deze voormiddag en na de middag kwam de zon tussen de blauwe wolken .
Terwijl ik een paar foto's nam van blauwe lucht en zon, kwam er alweer een donkere wolk aanzetten!
Maar kom al met al is het in onze streek helemaal niet koud te noemen

wolk.jpg

Dat kunnen ze in de VS en Canada niet zeggen. Daar is het kwik ferm onder nul gedaald. Mijn Canadese familie liet weten dat het ginder -35 ° was met een gevoelswaarde nog verder onder nul. Geen weer om buiten te lopen.
Sneeuw is er al met bakken uit de lucht gevallen en sneeuwruimen is een regelmatige dagtaak!

Mijn neef en nicht hebben in het najaar hun huis op de berghelling verkocht en zijn naar een naburige stad, Timmins genaamd ,verhuisd.  Dus geen beren meer aan hun achterdeur noch andere wilde dieren...
Mijn nicht ziet het wel zitten in hun nieuwe verblijfplaats want nu kan ze de stad in zoveel als ze wil ;-) . Het huis is zoals de meeste huizen ginder te bereiken met enkele trapjes op. Als je de foto's ziet dan kan je best begrijpen dat ze daar allemaal wat hoger van de grond wonen!

Het is er nu zonnig maar erg koud.

canada.jpg

Mijn neef was op 5 januari jarig, natuurlijk heb ik hem al gefeliciteerd ,maar via deze weg ( en met de toegestuurde foto's vanuit Canada) wens ik hem nog vele jaren in goede gezondheid samen met zijn vrouwtje. Ik had wel graag een stukje van die reuzentaart willen eten !

verjaardag.jpg

19:15 Gepost in verjaardag | Commentaren (12) | Tags: verjaardag, neef, winter, koude, sneeuw |