17-06-16

Bij de familie

De fikse onweersbui in Esch sur Sûre had de lucht doen opklaren en het werd niet alleen zonnig maar ook  erg warm. We reden via Ettelbruck, Larochette, Consdorf( het geboorte dorp van opa)naar Scheidgen ( het dorpje er vlak naast) waar ons hotel was.  Een prachtige bosrijke streek. Ik merk nu dat ik geen enkele foto van dit mooie en moderne ingerichte hotel heb genomen. Dan maar eentje van internet plukken. Het is een hotel waar veel sportievelingen logeren. Je kunt er fietsen huren , er is een zwembad, wellness , sauna en relax ruimte en de kamers zijn voorzien van alle snufjes . Het hotel ligt op wandelafstand van  veel uitgestippelde wandelingen die dit gebied doorkruisen.Vlak vòòr het hotel begint een wandeling van twee uur en je komt niet zover van het hotel terug uit de bossen!! Die hebben wij op één van de dagen  gedaan. Daar toon ik wel enkele foto's van. Die eerste avond hebben wij buiten op het terras gegeten en daarna van een goeie nachtrust genoten!

bon repos.jpg

De volgende morgen werden we verwelkomd in de ontbijtkamer waar een mooi ontbijtbuffet op de hotelgasten wachtte. Vorig jaar logeerde ik in ditzelfde hotel( op de eerste verdieping de twee vensters rechts met een groot balkon opzij) toen ik tijdens de zomervakantie met de twee kleinkinderen op bezoek ging bij de familie. De vrouw die toen voor het onbijt zorgde was daar nu ook en ze herkende mij en vroeg onmiddellijk hoe het was met de twee jongens. Hebben de jongens indruk op haar gemaakt !! Ze vond ze zo'n schatjes.

Na het ontbijt reden we naar Echternach en maakten een wandeling door het stadje. We liepen aan de achterkant van de basiliek waar je niet enkel een beeld van Willibrordus zag maar ook veel informatieborden over Willibrordus en over Echternach in een mooi aangelegd parkje met zitbankjes. Linksonder zie je een koperen plaat met de vermelding Epternacensis. Als je die merkplaten op het voetpad  volgt  wandel je binnen de middeleeuwse stadsmuren langs de belangrijkste monumenten van Echternach over een afstand van ongeveer 2.2 km.

echternach.jpg

Dat hebben we niet gedaan , het was 28 ° en we zochten eerder wat schaduw door langs de Sûre te wandelen met zicht op Echternachbrücke ( Duitsland) , langs het mooie park en het prieel midden dit park...

echternach1.jpg

...om dan door de wandel-en-winkelstraat terug te keren.

echternach2.jpg

De foto rechtsonder is het hotel waar opa indertijd opgroeide en werkte en waar ik als jobstudent twee maanden ging werken( en opa leerde kennen :-) ) Het hotel-restaurant is er nog altijd.

Maar ik nam vooral deze foto omdat er boven de straat witte wimpels en hemdjes gingen te wapperen. Een mevrouw vertelde ons dat die nog waren blijven hangen na de pinksterprocessie . Op internet vond ik volgende uitleg:

Sinds de Middeleeuwen vindt op dinsdag na Pinksteren jaarlijks de Processie van Echternach plaats ter ere van Willibrord. De deelnemers van deze processie van Echternach, ook wel de springprocessie genoemd, zijn aan elkaar vastgemaakt met witte zakdoeken en springen in de maat van de processiemars naar voren, afwisselend op hun linker- en rechtervoet. Dit is in 1947 zo ingesteld omdat het toenmalige ritme (drie stappen naar voren en twee terug) voor chaos zorgde. De heilige Willibrord gold als een genezer van de Saint-Guy-kwaal: epilepsie.

echternach3.jpg

Tegen de middag gingen we terug naar het hotel en na een opfrissing  gingen we  naar de familie waar we uitgenodigd waren. Zij wonen letterlijk in het groen en met hun neus op de bossen. Een grote moestuin, veel fruitbomen en zoveel grasveld dat een boer dit  met een tractor komt maaien!!

We hadden een prachtige dag en pas tegen de avond trokken we terug naar het hotel...250 meter verder gelegen. :-).
Rechtsboven mijn neef, zijn dochter en met de rug naar de fotograaf zijn echtgenote. Er werd gegeten , gedronken, bijgepraat en petanque gespeeld! Kan een dag nog mooier zijn.

 

16-06-16

Vakantie begint zodra ik de voordeur achter me sluit

Op zondagmorgen 5 juni vertrokken we op vakantie naar het Groot Hertogdom Luxemburg: Een bevriend echtpaar, een vroegere schoolvriendin en ikzelf. De reis verliep vlot : geen files , geen problemen op de ring rond Bussel en hoe verder we reden hoe meer de hemel opklaarde. Al leken de donderwolken nooit echt veraf te zijn maar ze bleken ons toch niet in te halen.
We zouden niet recht toe rechtaan naar het hotel rijden in de omgeving van Echternach maar er een dagje van maken. De eerste stop was in Bastogne waar we gingen eten in de Tram. Een oude tramwagon die ik al zolang ik naar Luxemburg ga daar weet . Maar die wagon is in de diepte gegroeid tot een mooi restaurant. Mijn eerste maaltijd in de Ardennen is steevast iets uit de streek zelf: ik koos voor een stoofpotje van everzwijn en mijn tafelgenoten volgden . Iedereen vond het overheerlijk.
We kenden Bastogne al van vroeger  en verkozen om -na even te hebben rondgekeken - verder te reizen. De lucht was zo dreigend op dat ogenblik dat we elk ogenblik onweer verwachtten. Dus liever niet getreuzeld...

bastogne.JPG

De hoofdstraat lag er verlaten bij

bastogne1.JPG

Het restaurant Léo,maar iedereen zegt " de tram"
al lijk je meer binnen te stappen op een wagon van een trein .

bastogne3.JPG

Op het plein tegenover het restaurant staat een tank en een gedenksteen.
De tweede wereldoorlog is hier nog steeds erg zichtbaar.

bastogne2.JPG

bastogne4.JPG

bastogne5.JPG

We verlieten Bastogne en reden richting Ettelbruck maar eerst sloegen we nog even af naar Esch sur Sûre. Mijn reisgenoten waren er jaren geleden eens en wilden dit stadje nog eens terugzien. Je komt er door een tunnel die lang geleden is aangelegd onder de rotsen. Esch is omringd door bossen, bergen en rotsen. De stuwdam voorziet de hele omgeving van drinkwater en elektriciteit. We wandelden rond in het kleine dorpscentrum waar de tijd heeft stilgestaan.

esch.jpg

smalle straatjes en veel trappen

esch1.jpg

De burchtruïne bovenop een rots trekt al van ver de aandacht .

esch2.jpg

een ideetje voor een grappige omheining.

esch3.JPG

esch4.JPG

esch5.JPG

Het onweer had ons dan toch ingehaald en we kregen een stevige plensbui over ons heen. Dan maar even op een terras een ijsje eten tot de bui over was. Na een tijdje brak het zonnetje door . Maar alles lag er zo nat en glibberig bij dat we verkozen door te reizen. Het was nog een eindje voor we ons hotel zouden bereiken...

esch6.jpg

 

15-06-16

Nooit in haar kot

"Nooit in haar kot " sms-te vandaag een oud collegaatje. Dat is de laatste tijd wel een beetje van toepassing op mij. Zij had foto's nodig en ik heb de oude fotoalbums van mijn vroeger werk hier liggen. Toen ik op pensioen ging heb ik de albums( die ik zelf had gemaakt) meegenomen naar huis met de belofte dat ze ten allen tijde foto's mochten opvragen. Ik wilde de albums niet achterlaten want dan zouden ze zeker verdwijnen bij het "oud papier" . De jongere generatie zou toch niet veel mensen kennen op al de foto's en zoals er tegenwoordig een wegwerp maatschappij is...
Ze zal de gevraagde foto's komen ophalen (feite zal ze kopies krijgen want de originele foto's geef ik niet mee). Leuk dat ze nog weet dat ik die albums bewaard heb. Nu wil ze bepaalde foto's gebruiken om een collage te maken voor een collega die op pensioen gaat.

Ik was vandaag inderdaad weeral eens niet in mijn kot. Een hele tijd terug was er met een schoolvriendin afgesproken dat we om asperges zouden gaan in de Kempen. Dat hebben we al meerdere jaren na elkaar al gedaan. Daar woont een vroegere schoolvriendin en die heeft zo graag  dat we eens afkomen. Dus de asperges waren een goede reden om nu te gaan want straks is het asperge seizoen voorbij.

Zes uur trein op één dag is best vermoeiend. De reis op zich duurt niet zo lang maar de overstaptijden zijn zo ruim gemeten dat je al vlug een klein uur overstaptijd mag meerekenen.
Het was best gezellig en we zijn oa ook gaan wandelen in de bosrijke buurt van Westerlo.

kempen.jpg

Morgen blijf ik zeker thuis...ik moet asperges kuisen!

 

23:43 Gepost in op stap, vrienden | Commentaren (10) | Tags: asperges, vrienden, kempen |

14-06-16

Hey ik ben terug !

Ik ben al een paar dagen thuis maar ik geraak gewoonweg niet aan het bloggen.2016-06-13 18.04.20.jpg

Toen ik thuiskwam was het eerste werk de andere dag de tuin aanpakken. Ik had geen gras kunnen afrijden vòòr ik vertrok omdat alles er kletsnat bij lag en nu stond het gras dubbel zo hoog. Dus dubbel zo lang werk om het weer in orde te krijgen. Bloemen en planten stonden kurkdroog en ik heb twee dagen flink mogen water geven. Overal in het land was sprake van wateroverlast  maar aan de kust had het praktisch niet geregend. De groentetuin vroeg ook aandacht want de pas geplante groenten stonden er niet fris meer bij.
's Morgens was ik al naar de tandarts die het stukje tandwortel (dat in het ziekenhuis niet was verwijderd ) vakkundig en pijnloos eruit heeft gehaald. Nu nog twee weken wachten om de tand weer op te 2016-06-13 18.03.30.jpgkalefateren, zodat ik weer normaal kan eten en niet voortdurende moet opletten om die snijtand niet te belasten.

En dan hadden we drie verjaardagen in twee dagen tijd met daar bovenop ook nog vadertjesdag. Oma en de oudste kleinzoon zijn op dezelfde dag jarig en de tweede zoon een dag later.

Mijn verjaardag is niet echt gevierd al waren de gelukwensen en de bloemen er wel. Die gaan we vieren op het einde van deze maand wanneer de examens voor de kleinkinderen gedaan zijn. Dan komt de hele familie samen. Het zal eens niet een gewoon dineetje worden!!2016-06-13 18.05.23.jpg

Nu pas kan ik beginnen met de foto's na te kijken van het weekje vakantie in het Groot Hertogdom Luxemburg. Het land waar ik mijn grote liefde vond en waar er nog familie woont van opa nl de drie kinderen van zijn reeds lang overleden oudere zuster. Altijd een blij weerzien met de familie . De eerste foto is het zicht op de bossen vanuit de enorme tuin van een der kinderen . Onderste foto een wandeling in diezelfde bossen.( in de omgeving van Echternach)

 

bossen.jpg

 

01-06-16

Het René Magritte Huis-Museum

Na het bezoek aan de woning en het atelier van Meunier reed de bus dwars door Brussel om ons naar de volgende  kunstenaar te brengen Door allerlei omleidingen kregen we een mooi zicht op het centrum van Brussel!

René Magritte is een van de 10 bekendste schilders in de wereld ! De kunstenaar, bekend om zijn surrealistische werken, verbleef het grootste deel van zijn leven in Brussel. Hij werd geboren op 21 november 1898 te Lessines, in de provincie Henegouwen. Vanaf zijn twaalfde volgt Magritte tekenlessen boven een snoepwinkel. Op zijn achttiende wil hij van schilderen zijn beroep maken en schrijft hij zich in aan de Academie voor Schone Kunsten te Brussel. Het beroep van schilder is niet altijd gemakkelijk! Voor Magritte kon leven van zijn schilderijen, hield hij zich bezig met reclametekeningen. Deze eenvoudige, leesbare beelden vallen op. Ze tonen luxueuze modehuizen maar ook voorwerpen uit het dagelijkse leven: snoep, koffie, auto's, geneesmiddelen

Aanvankelijk dachten we dat we naar het Magritte Museum gelegen op het Koningsplein gingen. Neen we gingen naar  het René Magritte Huis-Museum gelegen in Jette, Esseghemstraat. Daar worden oa een reeks originele aquarellen, gouaches en tekeningen tentoongesteld  alsook grafische werken van Magritte.
Het Museum is gelegen in het huis waarin Magritte en zijn vrouw Georgette tussen 1930 en 1954 gedurende 24 jaar gewoond hebben. Het paar huurde het gelijkvloers, dat met oorspronkelijke meubels gereconstrueerd werd. Magritte heeft daar bijna de helft van zijn werk uitgevoerd. Op de bovenverdiepingen toont een biografisch parcours het leven en de carrière van Magritte via foto's, brieven, persoonlijke documenten en voorwerpen. Ik kon er weinig foto's nemen omdat de ruimtes te klein waren en er altijd wel iemand in het beeld liep.
 

magritte.JPG

In de straat heb je op het voetpad maar de mozaïek tegels te volgen tot het huis waar Magritte woonde. Ook aan bepaalde gevels gingen mozaïeken van de schilder.

magritte1.jpg

magritte2.jpg

magritte3.jpg

zijn werkkamer

magritte4.JPG

de keuken waar hij ook veel aan een tafeltje werkzaam was.

magritte5.JPG

Achterin de tuin zijn atelier

magritte6.JPG

Op het gelijkvloers de slaapkamer...

magritte7.JPG

...met aan de straatzijde het salon.

magritte8.JPG

Op de verdieping kasten vol brieven en persoonlijke documenten en tekeningen aan de muur.

magritte9.jpg

Zagen we zijn beroemde schilderijen niet, dan kregen we toch een inkijk in het leven van deze kunstenaar.

 

31-05-16

Constantin Meunier

Het Constantin Meuniermuseum is een museum in de Brusselse gemeente Elsene, gewijd aan de Belgische kunstenaar Constantin Meunier (1831-1905). Het museum is gehuisvest in de atelierwoning waarin de Meunier de laatste vijf jaar van zijn leven woonde en werkte.

Meunier, geboren in Brussel, was een realistisch schilder van expressieve fabriekstaferelen die blijk gaven van zijn socialistische sympathieën. Hij is vooral bekend om zijn imposante bronzen beelden van fabrieksarbeiders. Deze waren ingegeven door zijn bezoeken aan industriegebieden rond Luik en Charleroi in de jaren zeventig en tachtig van de 19de eeuw. De figuren geven een veelzeggend beeld van die tijd.

De collectie van het museum omvat 759 kunstwerken: naast beelden bezit het museum 85 van zijn schilderijen en talrijke documenten

 

meunier.JPG

meunier1.JPG

Zelfs in de gevelversiering zie je een arbeidersfiguur.

meunier2.JPG

Zijn beelden gaan allemaal over feiten die Meunier heeft gezien of meegemaakt: voorbeeld de foto hier  rechts onder:

" ‘Grauwvuur’ is een andere naam voor een steenkoolgasontploffing. Op 4 maart 1887 doet zich in de steenkoolmijn van La Boule du Rieu du Coeur te Quearegnon een dergelijke ontploffing voor. Meer dan 120 arbeiders komen om. Meunier is erbij en ziet hoe redders de toegetakelde lichamen van de doden bovenhalen voor identificatie. Als een moeder het verschroeide lichaam van haar zoon herkent, speelt zich een hartverscheurend tafereel af. Meunier legde dat moment vast in een schets en verwerkte het later in dit beeld. Het is ook gekend onder de titel: "Een vrouw ontdekt haar zoon onder de doden".

meunier3.jpg

 

meunier4.jpg

meunier5.JPG

meunier6.JPG

Het grote atelier achteraan de woning waar Meunier werkte.
De kracht die uit al die beelden straalt is groot.

meunier7.JPG

30-05-16

Horta en Park tenbosch in Brussel

Zondag 15 mei was de trefdag van LinX+ zoals ik in een vorig logje al vertelde en sommigen onder ons kozen voor "Bewogen Kunstenaars". We gingen de woningen bezoeken van drie geëngageerde en baanbrekende kunstenaars die een tijdlang in Brussel hebben gewoond.

De eerste woning (en tevens het Hortamuseum) was deze van Victor Horta.(Amerikaansestraat 25, Sint-Gillis, Brussel).Samen met drie andere art-nouveau huizen van Horta, behoort het tot de werelderfgoedlijst van de UNESCO.
Het was een twee uur durende rondleiding in het huis waar je van de ene (bouwkundige) verbazing in het andere viel. We hadden een héél bekwame gids die wist wat ze vertelde en ook kon antwoorden op onze vragen. Alleen kan ik géén enkele foto tonen van de binnenkant van het huis. De erfgenamen beheren de auteursrechten.  Maar tik gewoon "woning en atelier van Horta"-afbeeldingen in en je ziet een massa foto's van deze woning.

brussel,trefdag,park,senioren

Deze twee huizen werden gebouwd tussen 1898 en 1901 en bevatten drie trappenhuizen: één voor de bewoners, één voor het architectenbureau dat hier was ondergebracht en een derde voor de bedienden. Ongelooflijk mooi en het voelt helemaal niet gedateerd aan.

Daarna bracht de bus ons naar de woning van een ander kunstenaar nl Constantin Meunier. We waren in twee groepen verdeeld en wij hoorden bij groep B en moesten onze beurt afwachten . Helemaal niet erg want we gingen onze meegekregen picknick opeten in een vlakbij gelegen park dat het vermelden waard is .

Tenbosch is een publiek park in Elsene, Brussel. Vroeger was het een private dendrologische tuin(dendrologie =studie van bomen, heesters en in het algemeen houtachtige planten) en het is nu eigendom van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Hoewel relatief klein (2 hectare), is het een bijzonder landschapspark, populair onder de lokale bewoners. Het is omgeven door een muur en biedt een onverwachte oase van rust in een drukke buurt. Echt een héél mooi en uiterst verzorgd park!! Toen wij er picknickten stonden er veel bomen in bloei. Er waren ook omheinde speelpleintjes afgesloten met een poortje waar kleine kinderen in het zand aan het spelen waren onder het toeziend oog van volwassenen.

 

park.JPG

park7.JPG

park1.JPG

park2.JPG

park4.JPG

park5.JPG

park6.JPG

Na onze picknick binnengespeeld te hebben, gingen we de woning en het atelier van Meunier bezoeken, en kon de eerste groep in dit park hun picknick opeten!
Meunier verdient een apart logje en dat is voor morgen.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende